Το ηθικό πλεονέκτημα και το ηθικό ανάστημα δεν είναι πλέον αυτονόητα για την πρωτο-δεύτερη φορά Αριστερά. Μάλλον για επικοινωνιακές «μπαρούφες» μοιάζουν και επιβεβαιώνουν το αφήγημα-σύνθημα τελευταίας κοπής, «ήταν δίκαιο, έγινε πράξη».
Έκθετοι υπουργοί με εισοδήματα που ζαλίζουν και πλουσιοπάροχα αμειβόμενοι από τον κρατικό κορβανά έπαιρναν και επιδότηση ενοικίου. Νόμιμα και ανήθικα, για το κόμμα που ευαγγελίζεται την ηθική των στελεχών του. Πιάστηκαν με τη «γίδα» στην πλάτη και ο άσος από το μανίκι, έγινε μουντζούρης.
Φυσικά, οι εξαναγκασθέντες προς παραίτηση δεν ήταν γέννημα-θρέμμα της κομματικής οικογένειας, αλλά «εισαγόμενοι» εκ του εξωτερικού. Με τη νοοτροπία των επιτυχημένων Ελλήνων του εξωτερικού, πίστευαν ότι οι γηγενείς είναι αφελείς. Και αστόχησαν. Και γιατί τα «πήραν» από το υστέρημα ενός ταλαιπωρημένου λαού και γιατί προσπάθησαν να δικαιολογηθούν με λάθος τρόπο. Ούτε μία συγγνώμη στον άνεργο, στον εργαζόμενο των 300 ευρώ τον μήνα, στους 30.000 που σιτίζονται καθημερινά από τους δήμους της Αττικής και στους χιλιάδες πολίτες που αγκομαχούν να πληρώσουν τους υπέρογκους φόρους.
Η κοινή γνώμη δικαιολογημένα υποδηλώνει με όλους τους τρόπους τη χαμηλή εμπιστοσύνη στους πολιτικούς, βλέποντας να ισχύουν δύο μέτρα και δύο σταθμά για πολιτικούς και πολίτες. Πού ακούστηκε επίδομα ενοικίου χωρίς έλεγχο του «πόθεν έσχες» για πολιτικούς και ανυπαρξία επιδόματος ενοικίου για δασκάλους στις παραμεθόριες περιοχές;
Η φορολογική εξίσωση μεταξύ πολιτικών και πολιτών και οεξορθολογισμός στα συστήματα αμοιβών είναι θέματα ηθικής τάξης και όταν θα έρθουν οι διατάξεις νόμου για να τα ρυθμίσουν, τότε θα πάρει σάρκα και οστά το σύνθημα «ήταν δίκαιο, έγινε πράξη». Μέχρι τότε «γαργάρα», γιατί ο κόσμος το πήρε χαμπάρι και η εκ των υστέρων επίκληση παραίτησης για λόγους ευθιξίας δεν τον συγκινεί.
Οι πολίτες πιστεύουν ότι στα «ψιλά», μέσα στις εκατοντάδες σελίδες νομοσχεδίων και μνημονίων, περνάνε διατάξεις που ωφελούν τα οικονομικά των πολιτικών και βλάπτουν τα δικά τους.
Η μόνιμη επωδός, ότι όλοι το ίδιο είναι, επιβεβαιώνεται από τέτοιου είδους ατοπήματα των εκπροσώπων του λαού. Λίστες ντροπής, επιδόματα ανήθικα, καταγγελίες ανώνυμες, λάσπη καθημερινά στο πολιτικό προσωπικό της χώρας. Πολίτες πουμπαίνουν στην πολιτική, άλλοι για να πλουτίσουν και άλλοι για να βρουν μια καλοπληρωμένη δουλειά. Πολιτικοί που δεν θα μπορούσαν να διευθύνουν ούτε περίπτεροδιοικούν υπουργεία, Οργανισμούς, νοσοκομεία, κρατικές υπηρεσίες.
Πολιτικοί χωρίς στοιχειώδεις γνώσεις ξένης γλώσσας επιλέγονται να εκπροσωπήσουν τη χώρα σε διεθνή συνέδρια και συσκέψεις.
Μπορεί οι διάφορες διατάξεις που ευνοούν τους πολιτικούς να ψηφίζονται νύχτα, όμως οι πολίτες τούς ψηφίζουμε μέρα μεσημέρι και θα έπρεπε να προσέχουμε περισσότερο για το «σκάρτο» υλικό που επιλέγουμε.
του Θανάση Παπαμιχαήλ, επικοινωνιολόγου
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο
