Με όλα τα εθνικά μέτωπα «ανοικτά» και με την Τουρκία να αμφισβητεί με τόσο επιθετικό τρόπο τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας σε Αιγαίο, Κύπρο και Ανατολική Μεσόγειο, είναι τουλάχιστον ανεύθυνο να μην μπορούν οι πολιτικές δυνάμεις της χώρας να συνεννοηθούν.
Η δημιουργία ενός αρραγούς εθνικού μετώπου θα έπρεπε να αποτελεί κυρίαρχη προτεραιότητα για το πολιτικό σύστημα, το οποίο όμως αποδεικνύεται κατώτερο των περιστάσεων.
Είναι αδιανόητο η κυβέρνηση να επιχειρεί να κλείσει το Μακεδονικό ζήτημα και την ίδια στιγμή να ανοίγει ζήτημα Novartis, για καθαρά επικοινωνιακούς λόγους.
Είναι ανεύθυνο να συζητά πίσω από «κλειστές πόρτες» για τη διευθέτηση του ζητήματος της οριοθέτησης ΑΟΖ με την Αλβανία, υποχωρώντας από την εθνική γραμμή που χαράχθηκε τα προηγούμενα χρόνια πάνω στο θέμα αυτό, αλλά την ίδια στιγμή να επιτρέπει να ανοίγει από την άλλη πλευρά ζήτημα «Τσαμουριάς».
Και είναι επικίνδυνο να μετατρέπεται σε μικροκομματική αντιπαράθεση στη Βουλή το ζήτημα της αιχμαλωσίας των δύο Ελλήνων στρατιωτικών από την Τουρκία. Όπως και δεν μπορούν κυβερνητικά στελέχη να θεωρούν ζήτημα δευτερεύουσας σημασίας το γεγονός αυτό.
Είναι δικαίωμα του κάθε πολιτικού κόμματος να έχει τη δική του άποψη περί ηθικού πλεονεκτήματος. Δεν έχει όμως κανένας το δικαίωμα να διαφωνεί δημόσια για τον τρόπο που η πατρίδα μας θα πρέπει να αντιμετωπίσει την τουρκική επιθετικότητα. Ούτε μπορεί να αφήνεται να εννοηθεί πως η αναγκαία, για κάθε σοβαρή χώρα, θεσμοθέτηση και λειτουργία Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας μπορεί να αποτελεί αντικείμενο κομματικών συνεννοήσεων και συμμαχιών.
Αυτά δεν είναι σοβαρά πράγματα. Αν η κυβέρνηση δεν μπορεί να καταλάβει την ευθύνη που έχει, ευτυχώς υπάρχουν τα κόμματα της αντιπολίτευσης.
Ο Κυριάκος είναι πρωθυπουργός σε αναμονή. Οφείλει άμεσα να απεμπλακεί από τη μίζερη εσωτερική αντιπαράθεση, που σκόπιμα προωθεί η κυβέρνηση, η οποία αποδυναμώνει τη χώρα, και να επιβάλει μια νέα ατζέντα, σε συνεννόηση με τα υπόλοιπα κόμματα της αντιπολίτευσης. Η κυβέρνηση είναι πλειοψηφία στη Βουλή, αλλά μειοψηφία στην κοινωνία.
Ο Κυριάκος μπορεί «να μπει μπροστά» στην εθνική προσπάθεια, προκειμένου να διαμορφωθεί μια μακρόπνοη εθνική στρατηγική, που θα υπερβαίνει κόμματα και κυβερνήσεις. Μπορεί να αναλάβει πρωτοβουλίες για να επιβάλει την εθνική συνεννόηση, ώστε να δώσει στην ελληνική κοινωνία ξανά την ελπίδα ότι η χώρα έχει ηγεσία.
του Σωτήρη Παπαδημητρίου
Σύμβουλος Στρατηγικής & Επικοινωνίας
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο
