του Νίκου Καραμανλή
Ήταν αρχές Αυγούστου όταν ο υπουργός Παιδείας, Κώστας Γαβρόγλου, είχε μιλήσει πρώτη φορά για το ενδεχόμενο τα σχολεία να ξεκινούν μαθήματα στις 09:00 το πρωί. Μία ιδέα που… χειροκροτήθηκε μόνο από τους μαθητές, οι οποίοι δεν θα μπορούσαν να φανταστούν ούτε στα πιο τρελά τους όνειρα ότι ένας υπουργός θα ήταν πρόθυμος να τους «χαρίσει» 45 λεπτά περισσότερου ύπνου.
Η συγκεκριμένη πρόταση θα μπορούσε να αποτελέσει αντικείμενο συζήτησης, εάν ήταν προϊόν μελέτης κι όχι απλώς ένα «πυροτέχνημα», απ’ τα πολλά που ρίχνει κατά καιρούς η κυβέρνηση. Ωστόσο, αυτό που προβληματίζει είναι το γεγονός ότι ένα θέμα που αφορά την Παιδεία, το αύριο δηλαδή της πατρίδας μας, ο συγκεκριμένος υπουργός δείχνει να μην το αντιμετωπίζει με την ανάλογη σοβαρότητα.
Είναι άλλο πράγμα να ανοίξει ένας διάλογος με επιστημονικό υπόβαθρο για μία οργανωμένη αναδιάταξη του ημερησίου προγράμματος των δημοσίων σχολείων κι εντελώς διαφορετικό η προσέγγιση του ζητήματος με διάθεση… χαβαλέ! Ο τρόπος με τον οποίος επέλεξε ο κ. Γαβρόγλου να θίξει το συγκεκριμένο ζήτημα, προκάλεσε -δικαίως- αναστάτωση σε μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικούς. Κι αυτό είναι ένα ακόμη δείγμα ότι φετινή σχολική χρονιά δεν ξεκινά με τους καλύτερους οιωνούς για την Παιδεία, πολλώ δε μάλλον εάν στον λογαριασμό προσθέσει κανείς και τις αλλαγές στις Πανελλαδικές Εξετάσεις. Αλλαγές που κακά τα ψέματα έγιναν στο… πόδι, απλά και μόνο για να έχει ο σημερινός υπουργός να λέει ότι έκανε κι αυτός μία μεταρρύθμιση – τομή.
Το νέο σύστημα εισαγωγής σε ΑΕΙ – ΤΕΙ που ανακοινώθηκε πρόσφατα, πρόκειται για μία αντί-μεταρρύθμιση, που νομιμοποιεί τις δύο ταχύτητες στην ανώτατη εκπαίδευση. Υπάρχουν οι κανονικές σχολές, όπου μπαίνει κανείς με κανονικές εξετάσεις και κανονικούς βαθμούς. Και θα υπάρχουν και οι σχολές όπου θα μπαίνει κανείς χωρίς εξετάσεις και σχεδόν χωρίς βαθμούς, για να πάρει ένα πτυχίο που ελάχιστη αξία επί της ουσίας. Την ίδια ώρα, με το νέο σύστημα αμφισβητείται ένα από τα κεκτημένα της μεταπολίτευσης: το αδιάβλητο των εξετάσεων, καθώς μερικοί καθηγητές θα επιλέγουν θέματα σε επίπεδο δήμου, νομού ή περιφέρειας!
Δεν είναι πρόθεση μας να κάνουμε υποδείξεις στον εκάστοτε υπουργό. Όμως οι μαθητές στην Ελλάδα δεν πάσχουν από έλλειψη ύπνου, ιδίως εάν αναλογιστεί κανείς ότι τα σχολεία κάθε καλοκαίρι κλείνουν για σχεδόν τρεις ολόκληρους μήνες. Αυτό που χρειάζονται είναι καλύτερη ποιότητα μαθημάτων, διδασκόντων και μέσω διδασκαλίας. Η προσπάθεια για τη βελτίωση της παρεχόμενης εκπαίδευσης πρέπει να είναι αέναη. Κι αυτό απαιτεί σοβαρότητα κι όχι πολιτικάντικα «πυροτεχνήματα». Είτε αρέσει σε κάποιους είτε όχι, τα Ελληνόπουλα θα κληθούν να εργαστούν σε ένα πολύ ανταγωνιστικό περιβάλλον, γι’ αυτό και η αριστεία είναι ζητούμενο! Περισσότερες γνώσεις και περισσότερες εμπειρίες χρειάζονται, όχι 45 λεπτά επιπλέον ραχάτι!
