Χρηματιστήριο και μαρξισμός είναι δύο έννοιες ασύμβατες. Ταυτόχρονα, η κεφαλαιαγορά είναι ο καθρέφτης της οικονομίας. Για την ακρίβεια είναι ο καθρέφτης της συριζανελικής υποκρισίας, των ασύστολων ψευδών και της μηδενικής αποτελεσματικότητας. Η Ελλάδα τόσο σε επίπεδο οικονομίας όσο και σε επίπεδο χρηματιστηριακών επιδόσεων έχασε μια εξαιρετική ευκαιρία.
Δεν κατάφερε να κεφαλαιοποιήσει ούτε στο ελάχιστο την καλύτερη τετραετία της καλύτερης δεκαετίας του πλανήτη. Εν ολίγοις, “έβρεχε” χρήμα, ανάπτυξη και κέρδη κατά την περίοδο 2015-2018, αλλά εμείς κρατούσαμε… ομπρέλα.
Το 2015 συνετελέσθη ένα ανεπανάληπτα ιστορικό έγκλημα. Οι ανοησίες της “περήφανης διαπραγμάτευσης” οδήγησαν στην… εξαφάνιση χρηματιστηριακής αξίας 40 δισ. ευρώ από τις εγχώριες τράπεζες, για τις οποίες πήραμε δάνειο ώστε να μην καταρρεύσουν και καταρρεύσουμε. Γιατί τότε, οι σκηνές που βλέπουμε να εκτυλίσσονται στη Βενεζουέλα θα αποτελούσαν βόλτα στην… 5η Λεωφόρο της Νέας Υόρκης. Θα εκτροχιαζόμασταν ως χώρα και κοινωνία σε εποχές που δεν μπορούμε να διανοηθούμε και να φανταστούμε. Το έγκλημα αυτό είχε διάρκεια και είχε ξεκινήσει από τον Δεκέμβριο του 2014, όταν οι πολίτες άρχιζαν να αποσύρουν τις καταθέσεις τους. Προσωποποιείται δε από τις αρχές Φεβρουαρίου όταν ξεκίνησε με τη νέα κυβέρνηση η… περιπέτεια της “περήφανης διαπραγμάτευσης”. Μέχρι τον Ιούλιο, οπότε και πήγαμε στο δημοψήφισμα εν μέσω capital controls, είχαν… πετάξει άλλα 40 δισ. ευρώ από τις καταθέσεις.
του Λουκά Γεωργιάδη
Περισσότερα στο toxrima.gr
