Η ρητορική του πρωθυπουργού της ΠΓΔΜ, Ζόραν Ζάεφ, για την ανάγκη διδασκαλίας της «μακεδονικής» γλώσσας στα ελληνικά σχολεία, θα ήταν αστεία, εάν δεν ήταν επικίνδυνη.
Ο κ. Ζάεφ, με τοποθετήσεις όπως αυτή, δείχνει πως έχει εγκαταλείψει για τα καλά τη μετριοπάθεια και ότι έχει υιοθετήσει μια άκρως δημαγωγική και επικίνδυνη στάση. Μια στάση που απειλεί να τινάξει στον αέρα τη Συμφωνία των Πρεσπών, καθώς ξεπερνά, κατά πολύ, ακόμη και τα όσα συνυπεγράφησαν μεταξύ των πρωθυπουργών Ελλάδας και ΠΓΔΜ. Πλέον, οι προκλήσεις ξεπερνούν κατά πολύ τις γραφικότητες όπως με τα αγάλματα του Μεγάλου Αλεξάνδρου και αγγίζουν τις πιο ευαίσθητες χορδές του Ελληνισμού και ιδίως των Βορειοελλαδιτών.
Από την πρώτη στιγμή, το «Π» είχε ξεκαθαρίσει ότι πρόκειται για μια πολύ κακή συμφωνία, έναντι κάποιων εικαζόμενων μελλοντικών πλεονεκτημάτων. Δυστυχώς, η στάση της πολιτικής ηγεσίας στη γειτονική χώρα δείχνει να μας δικαιώνει.
Το ζητούμενο, βέβαια, δεν είναι η δικαίωση του «Π», αλλά να προλάβουμε να σώσουμε ό,τι σώζεται – πολλώ δε μάλλον όταν κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι τα προβλήματα που σέρνονται εδώ και περισσότερες από δύο δεκαετίες θα επιλυθούν.
Δεν είναι τυχαίο ότι ακόμη και ο πρωτεργάτης της Συμφωνίας των Πρεσπών, ο τέως υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς, όχι απλώς εξέφρασε την αντίθεσή του, αλλά δήλωσε ότι «εάν ήμουν ακόμη υπουργός, θα τράβαγα τα αυτιά του Ζάεφ».
Ένα μεγάλο λάθος που κάνουν οι γείτονες είναι πως παραγνωρίζουν ότι αυτή η συμφωνία πρέπει να γίνει αποδεκτή και να κυρωθεί από την ελληνική Βουλή. Αυτό προϋποθέτει ισορροπίες και χαμηλούς τόνους, καθώς τίποτα δεν πρέπει να θεωρείται δεδομένο. Το πιο σημαντικό, όμως, είναι ότι η ΠΓΔΜ θα χρειαστεί τη βοήθεια και τη στήριξη της Ελλάδας και την επομένη, σε μια σειρά από ζητήματα μείζονος σημασίας.
Επομένως, οι προκλητικές δηλώσεις -κάποιες από τις οποίες γίνονται για λόγους εσωτερικής κατανάλωσης και κάποιες υπερβαίνουν τα εσκαμμένα- είναι πολύ πιθανό να γυρίσουν μπούμερανγκ. Όλα αυτά συνθέτουν ένα σκηνικό που δίνει σε πολλούς το δικαίωμα να φωνάξουν ότι η διαρκής από δεκαετιών «μη λύση» του «προβλήματος» των ελληνοσκοπιανών σχέσεων ίσως στη συγκεκριμένη χρονική περίοδο να είναι η καλύτερη λύση!
Και επειδή από την πρώτη στιγμή το «Π» στηλίτευσε τα κακώς κείμενα, οι εξελίξεις δείχνουν πως το πρόβλημα δεν μπορεί να κρυφτεί κάτω από το χαλί. Μόνον έτσι θα μπορέσει επιτευχθεί οριστική ομαλοποίηση των σχέσεων Αθήνας και Σκοπίων, προς όφελος και των δύο χωρών.
Εάν, φυσικά, μπορεί να επιτευχθεί…
του Νίκου Καραμανλή
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο
