Η Συνταγματική Αναθεώρηση είναι απαίτηση της κοινωνίας αλλά και των καιρών μας. Για τον λόγο αυτόν, εξάλλου, το Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα Ελλάδος κατέθεσε από την αρχή τις δικές του προτάσεις για τις μεγάλες και ριζοσπαστικές τομές που έχει ανάγκη η χώρα, αλλά και την ανάγκη επαναβεβαίωσης των θεμελιωδών αρχών και αξιών που διέπουν το Ελληνικό Κράτος και το Ελληνικό Έθνος.
Το Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα Ελλάδος κατέθεσε συγκεκριμένες προτάσεις και ψηφίζει όλες τις προταθείσες μεγάλες θεσμικές αλλαγές.
Σε μόλις τρεις από αυτές θα σταθώ.
Πρώτον, στην κατάπτυστη διάταξη του άρθρου 86 του Συντάγματος, που προβλέπει τη σύντομη παραγραφή των αδικημάτων που τελέστηκαν από υπουργούς κατά την άσκηση των καθηκόντων τους. Πρέπει να καταργηθεί.
Δεύτερον, ο έλεγχος της χρηματοδότησης των κομμάτων θα πρέπει να αυστηροποιηθεί και να συστηματοποιηθεί.
Τρίτον, η αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος, με στόχο να επιτραπεί η ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων στη χώρα, καθίσταται ώριμη, αλλά και αναγκαία για την ελληνική κοινωνία.
Προφανώς και σωστά το πρώτο που πρέπει να μας απασχολεί είναι ο εντοπισμός των διατάξεων που χρειάζονται αλλαγή και επικαιροποίηση. Ας μη ρισκάρουμε να μείνει εκτός αναθεώρησης οποιαδήποτε διάταξη, όσο μικρή και ελάσσονος σημασίας και να φαίνεται.
Και σε αυτόν τον γενικό κανόνα, τίθεται μόνο μία εξαίρεση.
Τις αλλαγές που μπορεί να ξεθεμελιώσουν προαιώνιες αρχές και αξίες και να οδηγήσουν σε αφελληνισμό και απο-ιεροποίηση της χώρας. Ένα παράδειγμα είναι το προοίμιο του Συντάγματος, που αποτυπώνει την ιστορική συνέχεια και την αδιάλειπτη σχέση του Ελληνισμού με την Ορθοδοξία ή οι διατάξεις που ορίζουν την Ορθόδοξη Εκκλησία ως δεσπόζουσα θρησκεία στη χώρα.
Η Ελλάδα είναι ένα δημοκρατικό και πλήρως εκκοσμικευμένο κράτος.
Η Ελλάδα ουδεμία σχέση έχει με κράτη στα οποία ο θρησκευτικός και ο κρατικός νόμος συγχέονται ή και ταυτίζονται.
Στο ισχύον Σύνταγμα διατυπώνονται μόνον ο σεβασμός και η δέουσα τιμή στην Εκκλησία για τους ιστορικούς αγώνες της ως προς τη διατήρηση της εθνικής ταυτότητας, και προς τούτο υπάρχει και η αναγνώρισή της ως Προσώπου Νομικού Δικαίου, όπως άλλωστε είναι και το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο, καθώς και οι Μουσουλμανικές Μουφτείες της Θράκης, σημειώνεται, δε, ότι στο Σύνταγμα του 1975 υπάρχει αναφορά υπερτέρα της ανεξιθρησκίας «η ελευθερία της θρησκευτικής συνειδήσεως» (άρθρο 13).
Εμείς οι Έλληνες Χριστιανοδημοκράτες, χωρίς επιφυλάξεις και αστερίσκους, ταυτιζόμαστε πλήρως με την επίσημη και γνωστή θέση της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, καθώς επίσης και συμφωνούμε με την ανάγκη διασφάλισης των δικαιωμάτων του Οικουμενικού Πατριαρχείου και του Αγίου Όρους.
Η αναφορά στους διακριτούς ρόλους Κράτους – Εκκλησίας είναι άκαιρη και παραπλανητική, αφού οι ρόλοι είναι ήδη διακριτοί. Η Πολιτεία νομοθετεί ελεύθερα, αβίαστα και ερήμην της Εκκλησίας, και μάλιστα αρκετές φορές κατά των δογμάτων της (π.χ. αυτόματο διαζύγιο, πολιτικός γάμος, σύμφωνο συμβίωσης ομόφυλων και ετερόφυλων ζευγαριών, καύση νεκρών κ.ά.).
Ακριβώς τα ίδια ισχύουν και σε ό,τι αφορά τους σκοπούς της Παιδείας, όπως αναφέρονται στο ισχύον Σύνταγμα, χωρίς αυτό να σημαίνει, ωστόσο, πως δεν είναι αναγκαίες άλλες αλλαγές, όπως αυτές που μπορεί να διασφαλίσουν ουσιαστική θεσμική και οικονομική αυτοτέλεια των δημόσιων πανεπιστημίων.
Από την άλλη πλευρά, εκτός της κατάργησης της διάταξης του άρθρου 86, προκύπτει και η ανάγκη ενίσχυσης του ελέγχου χρηματοδότησης των κομμάτων όπως και η αποσύνδεση της εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας από τις βουλευτικές εκλογές, αρκεί να βρεθεί η πλέον κατάλληλη φόρμουλα για να αποσυνδεθεί η εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας από την πρόωρη διάλυση της Βουλής με την αλλαγή των άρθρων 30, 34 και 35.
Τέλος, υπερθεματίζω στην ίδρυση Συνταγματικού Δικαστηρίου, κατά την άποψή μου απολύτως απαραίτητου σε μία σύγχρονη και δημοκρατική χώρα, ελπίζοντας ότι θα επιτευχθεί η επιθυμητή συναίνεση για τον σκοπό αυτόν.
του Νίκου Νικολόπουλου
Πρόεδρος Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος Ελλάδος και ανεξάρτητος βουλευτής
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο
