«Η Ελλάδα του 21ου αιώνα δεν είναι η Ελλάδα του βαλκανικού χθες. Είναι η Ελλάδα της Ευρώπης. Είναι η χώρα του δημοκρατικού πολιτισμού, του κράτους δικαίου, της ανοικτής οικονομίας, της διάκρισης των εξουσιών και της πολιτισμικής ανεκτικότητας». Αυτά εκτιμά ο υπουργός Εξωτερικών, Δημήτρης Αβραμόπουλος, ότι είναι «τα μηνύματα που στέλνει η Αθήνα μέσω της διπλωματίας της στον κόσμο», σε άρθρο του με τίτλο «Η ελληνική διπλωματία πέρα από την κρίση», στην εφημερίδα «Το Βήμα της Κυριακής».Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο του Δημήτρη Αβραμόπουλου:«Tους μήνες που πέρασαν η ελληνική εξωτερική πολιτική έθεσε ως στόχο, παράλληλα με την ανασυγκρότησή της, την ανάταξη της τραυματισμένης από την οικονομική κρίση εικόνας της χώρας. Σκοπός, να μπορέσει η ελληνική διπλωματία να κινηθεί και πάλι με τόλμη, πρωτοβουλίες και ιδέες στο γεωπολιτικό της περιβάλλον και όχι μόνο, επαναφέροντας την Ελλάδα με θετικό πρόσημο στο διεθνές προσκήνιο.Και τα αποτελέσματα έχουν αρχίσει να γίνονται αισθητά.Δεν παραγνωρίζει κανείς το γεγονός ότι η επικοινωνιακή κάλυψη της οικονομικής κρίσης στον κόσμο και στην Ευρώπη προσήψε στη χώρα μας αδίκως ευθύνες που δεν της αναλογούσαν. Η Ελλάδα σίγουρα έχει το δικό της μέρισμα ευθύνης, που όμως έχει περισσότερο να κάνει με την υποχρέωσή μας να ανασυγκροτήσουμε και να αναβαθμίσουμε τη λειτουργία του κράτους. Έχει συνάμα να κάνει με την αυτονόητη υποχρέωσή μας να νοικοκυρέψουμε τα δημοσιονομικά μας. Αυτό το αναγνωρίσαμε και η πολιτική μας προς αυτό κατευθύνεται.Ωστόσο εδώ και τρία χρόνια η εντύπωση που καλλιεργήθηκε ήταν -και σε έναν βαθμό παραμένει- ότι είμαστε μία από τις βασικές αιτίες της γενικευόμενης οικονομικής κρίσης στην ευρωζώνη.Αυτή την εικόνα και αίσθηση αλλάζουμε προσδίδοντας στην ελληνική εξωτερική πολιτική και πάλι έναν δυναμικό ρόλο, τόσο στην ευρύτερη γειτονιά μας όσο και στους κόλπους της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αλλά και σε ζητήματα που έχουν να κάνουν με την ασφάλεια, τη σταθερότητα και τις ειρηνευτικές προσπάθειες σε όλον τον κόσμο.Και όλα αυτά με βασική πάντα προτεραιότητα την προαγωγή και προάσπιση των εθνικών μας συμφερόντων, των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων και των οικονομικών μας προτεραιοτήτων. Η οικονομική κρίση λειτουργεί ως καταλύτης και για τη συνειδητοποίηση της διεθνούς πραγματικότητας και θέτει όλους μας –κυβέρνηση, κόμματα, κοινωνικούς φορείς, MME και πολίτες- προ της ευθύνης να μην υπάρξει χώρος για να προωθηθούν ιδέες και κινήσεις που θα μπορούσαν να μετατρέψουν την οικονομική αδυναμία και την κοινωνική διάσταση της σε εθνικό πρόβλημα, με καταστροφικές επιπτώσεις, όπως συνέβη το 1897 και το 1922.
Αβραμόπουλος: Η ελληνική διπλωματία πέρα από την κρίση
