H Ελλάδα βρίσκεται πάλι μπροστά σε μια νέα κρίση. Όχι οικονομική αυτήν τη φορά, αλλά γεωπολιτική. Με ορατό τον κίνδυνο το προσφυγικό κύμα που ήδη αντιμετωπίζει να διογκωθεί ακόμα περισσότερο. Κι αυτό, γιατί, μετά την ανακοίνωση του Τραμπ για αποχώρηση των αμερικανικών στρατιωτικών δυνάμεων από τη βόρεια Συρία και το«πράσινο φως» στον Ερντογάν για εισβολή στην ελεγχόμενη από τους Κούρδους περιοχή, μια πολεμική επιχείρηση της Τουρκίας είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα οδηγήσει μια νέα στρατιά απόκληρων σε αναζήτηση ασφαλέστερων περιοχών.
Είναι άγνωστο βέβαια αν υπήρξε συμφωνία Τραμπ -Ερντογάν και τι περιλαμβάνει αυτή, αλλά σίγουρα δημιουργήθηκε ήδη ένα σκηνικό-εφιάλτης για την ευρύτερη περιοχή μας, με απρόβλεπτες για την ώρα επιπτώσεις. Είναι προφανές πως ο Ερντογάν, ο οποίος μέχρι πρότινος εμφανιζόταν να είναι απομονωμένος από τη Δύση, έχει λυμένα τα χέρια του τώρα, προκειμένου να φέρει εις πέρας αυτό που αποτελούσε βασική στρατηγική του επιδίωξη. Δηλαδή να δημιουργήσει μια ζώνη ασφαλείας που θα κρατά σε απόσταση τους Κούρδους της Τουρκίας από τους Κούρδους της Συρίας και θα καθιστά εξαιρετικά δύσκολο ένα ενιαίο κουρδικό κράτος. Βρίσκοντας μάλιστα τώρα αφορμή, προκαλεί τους πάντες και τα πάντα. Ανοίγει όλα τα μέτωπα –και στη Συρία και στην Κύπρο–, γυρνώντας την πλάτη στις διεθνείς αλλά και στις εσωτερικές αντιδράσεις, αδιαφορώντας για το Διεθνές Δίκαιο ή για τα κυριαρχικά δικαιώματα γειτονικών χωρών.
Προσπαθώντας να ξεπεράσει την πορεία φθοράς στην οποία έχει μπει ο ίδιος, εξάγει την κρίση σε μια προσπάθεια να παραπλανήσει τους Τούρκους πολίτες. Στο επίκεντρο βεβαίως των ανησυχιών είναι οι κινήσεις της Τουρκίας σε διπλό ταμπλό. Από τη μία, η ευθεία απειλή που συνεπάγονται πλέον οι έρευνες στο Αιγαίο και στην κυπριακή ΑΟΖ και από την άλλη η εκτόξευση των μεταναστευτικών-προσφυγικών ροών.Καθώς όμως είναι σαφές ότι από ένα σημείο και μετά για τις προκλήσεις σε Αιγαίο και Κύπρο δεν υπάρχουν και πολλά περιθώρια ή επιλογές πλην της διπλωματίας ή και, σε ακραία περίπτωση, της «απάντησης», στην περίπτωση της περαιτέρω όξυνσης του προβλήματος των μεταναστευτικών-προσφυγικών ροών η χώρα δείχνει ότι πολύ δύσκολα μπορεί να το αντιμετωπίσει.
Και αν τα σενάρια «εμπλοκής» μπορεί να φαντάζουν υπερβολικά, αυτό που δεν είναι καθόλου υπερβολικό είναι η αδυναμία διαχείρισης του μεταναστευτικού, αν η κατάσταση που επικρατεί τον τελευταίο μήνα συνεχιστεί ή χειροτερέψει. Αν οι ροές πολλαπλασιαστούν, είναι δύσκολο να βρεθούν λύσεις αποτελεσματικές και όχι ανάγκης. Μπροστά στην τεράστιας σημασίας εθνική αυτή απειλή, είναι αναγκαίο να υπάρξει ένα αρραγές εσωτερικό εθνικό μέτωπο. Που θα βάζει το ευρύτερο συμφέρον της χώρας πάνω και πέρα από τις όποιες κομματικές διεκδικήσεις.
του Φώτη Σιούμπουρα
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο
