Δυστυχώς, για άλλη μια φορά, η Ευρώπη αποδεικνύεται κατώτερη των περιστάσεων και σέρνεται από τις εξελίξεις. Επιλέγει τον ρόλο της ωραίας κοιμωμένης, την ώρα που το σπίτι της έχει πάρει φωτιά. Η Ευρώπη, όσο δεν επιδεικνύει σοβαρότητα σε θέματα κοινής εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής Άμυνας, όσο δεν θέλει να αντιληφθεί ότι τα ανατολικά σύνορα της Ελλάδας είναι προς συμφέρον της να τα θεωρεί και δικά της ανατολικά αμυντικά σύνορα, δεν δύναται ουδείς να αναμένει τίποτε σοβαρότερο, τίποτε το ουσιαστικότερο από αυτήν και ιδιαίτερα στην κρισιμότερη γεωπολιτικά περιοχή του πλανήτη, που είναι το χρυσό τρίγωνο (Κασπία-Κεντρική Ασία-Μέση Ανατολή) και Νοτιανατολική Μεσόγειος.
Για να αντιληφθεί όμως η Ευρωπαϊκή Ένωση, και συγκεκριμένα το από πάσης απόψεως τριχοτομημένο διευθυντήριό της (Γαλλία, Γερμανία, Μεγάλη Βρετανία) την πραγματικότητα αυτή σχετικά με τα ανατολικά αμυντικά σύνορά της, πρέπει να δείξει πρωτίστως ο άμεσα ενδιαφερόμενος, δηλαδή η Ελλάδα, ότι το εννοεί. Και βεβαίως:
α) Όσο η Ελλάδα αφίσταται «διακριτικώς» του προβλήματος, ελπίζουσα σε μια βελτίωση του κλίματος στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, με παρέμβαση των ΗΠΑ,
β) όσο η Ελλάδα δεν συντηρεί έστω έναν εσωτερικό διάλογο για τα δώδεκα ναυτικά μίλια της αιγιαλίτιδας ζώνης (πράγμα που επιβάλλει η Συνθήκη των Μοντέγκο Μπέι από το 1982 και που αποτελεί διεθνές νομικό καθεστώς εδώ και χρόνια),
γ) όσο η Ελλάδα αποδέχεται την κατάσταση αμφισβητήσεως του νομικού καθεστώτος των Δωδεκανήσων, ιδίως μετά το επεισόδιο των Ιμίων,
δ) όσο η Ελλάδα υπογράφει «κοινά ανακοινωθέντα τύπου Μαδρίτης (Σημίτης – Ντεμιρέλ, 8 Ιουλίου 1977), τα οποία αναγνωρίζουν ζωτικά συμφέροντα της Τουρκίας στο Αιγαίο, και μάλιστα μετά από επεισόδια όπως αυτό των Ιμίων,
τόσο τα πράγματα θα δυσκολεύουν και το θερμό ή… ψυχρό επεισόδιο θα δημιουργεί τετελεσμένα. Η Τουρκία ανενόχλητη αναβαθμίζεται, από περιφερειακός παίκτης, σε ηγέτιδα δύναμη στην περιοχή μας και πλέον έχει καταστήσει σαφείς τις προθέσεις της τόσο σε αμερικανικούς όσο και ρωσικούς κύκλους ότι είναι ο ισχυρότερος και αποφασιστικότερος αιγαιακός δρων, εφαρμόζοντας σχέδια ουδετεροποιήσεως του Ανατολικού Αιγαίου και τώρα πλέον και της Ανατολικής Μεσογείου!
ΥΓ: Ευχαριστώ τον φίλο, καθηγητή του ΕΚΠΑ Ι. Μάζη, διότι θέσεις που είχε εκφράσει προφητικά, από το 2002, στο βιβλίο του, «Γεωπολιτική: Η θεωρία και η πράξη», Εκδόσεις Παπαζήση, Αθήνα 2002, χρησιμοποιήσαμε στη σημερινή μας θέση.
του Νίκου Ελευθερόγλου
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο
