Μπορεί κάποιοι να είδαν την εμφάνιση του κορονοϊού και στη χώρα μας ως κάποια λύση. Μια… λύση του τρόμου, βέβαια, που δίνει για την ώρα επικοινωνιακές ανάσες στην κυβέρνηση. Ανάσες που μπορούν, ασφαλώς, να γυρίσουν μπούμερανγκ στους όποιους σχεδιασμούς εάν υπάρξουν θύματα ή, το χειρότερο, εάν δούμε καταστάσεις παρόμοιες με εκείνες που βλέπουμε σε άλλες χώρες.
Κάποιος, αν παρακολουθήσει τα media, θα διαπιστώσει ότι για μια σειρά από λόγους το θέμα «πουλάει», ακόμη και εάν δεν είναι μεγαλύτερη απειλή από τη γρίπη που έχει «θερίσει» στη χώρα μας αρκετούς ανθρώπους.
Το αποτέλεσμα είναι να… θαφτούν τα όσα συμβαίνουν στα νησιά μας και οι μεγάλες αντιδράσεις που υπάρχουν από τους κατοίκους, τόσο για τις επιτάξεις όσο και για την… αποστολή ΜΑΤ για να επιβάλουν τον νόμο και την τάξη.
Και επειδή κάποιοι επιχειρούν να εμφανίσουν τους κατοίκους της Σάμου, της Χίου και της Μυτιλήνης από… αντάρτες ως… φασίστες, καλό θα είναι να σταματήσουν τη στοχοποίηση αυτών των ανθρώπων, που στην πλειοψηφία τους έβαλαν πλάτη στο προσφυγικό-μεταναστευτικό.
Τα όσα αποφασίζονται και υλοποιούνται από το κέντρο των Αθηνών, όχι μόνο δεν λύνουν το πρόβλημα των ανθρώπων που ζουν εκεί, τουλάχιστον για την ώρα, αλλά, αντιθέτως, μεγαλώνουν τον θυμό και τον φόβο.
Και ο μεγαλύτερος φόβος αυτών των ανθρώπων δεν είναι οι κλειστές δομές, αλλά οι… ανοικτές που φοβούνται ότι θα δημιουργηθούν εκ νέου, μια και όλα δείχνουν ότι τα κύματα προσφύγων-μεταναστών συνεχίζονται. Και όσο θα φτιάχνει ο καιρός, θα μεγαλώνουν ακόμη περισσότερο.
Αυτός είναι ο φόβος τους και σε αυτόν τον φόβο δεν έχει δοθεί καμία απάντηση. Όσο για τις περιβόητες επιστροφές είναι τόσες λίγες, που σίγουρα δεν λύνουν το πρόβλημα, αλλά περνάνε στις τοπικές κοινωνίες ως εμπαιγμός.
Για αυτό λέμε, καλή η επικοινωνιακή και πραγματική «καταιγίδα» με το θέμα του κορονοϊού, που «χτύπησε» και στη χώρα μας, αλλά για πόσο θα καλύπτει στα ΜΜΕ το πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι νησιώτες μας;
Πρέπει η κυβέρνηση να ξεκινήσει διάλογο στη βάση (εάν δεν μπορεί στην κορυφή) και να πείσει τους δικαίως διαμαρτυρόμενους ακρίτες μας για τις αποφάσεις και τις ενέργειές της. Με επιχειρήματα και ανοχή. Μόνο ο διάλογος μπορεί να δώσει λύσεις που θα «περπατήσουν» στην κοινωνία.
Σε διαφορετική περίπτωση, οι πολίτες θα εκφράσουν την οργή τους, όποτε και εάν κληθούν στις κάλπες…
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο
