Ήταν μια Ανάσταση διαφορετική από τις άλλες, αλλά αναγκαία όσο ποτέ. Μια Ανάσταση που είχε φέτος (και θα έχει φοβούμαστε ακόμη) πολύ… Γολγοθά.
Τόσο σε ό,τι αφορά την αντιμετώπιση της πανδημίας, αλλά και όσον αφορά τις επιδράσεις της στις κοινωνίες και στις οικονομίες.
Ο κόσμος που ξέραμε «πέθανε» μαζί με τον COVID-19, και ένας καινούριος άγνωστος ανατέλλει, που δημιουργεί ανησυχίες, φοβίες και ερωτηματικά.
Όλοι μας καλούμαστε να δώσουμε απαντήσεις σε αυτήν τη νέα πορεία, που μόλις ξεκίνησε στη μετα-COVID εποχή.
Η αλήθεια είναι ότι η Ανάσταση και ό,τι αυτή συμβολίζει ήταν αιώνες τώρα εδώ.
Μας έδειχνε με πολλούς τρόπους ότι το θαύμα της ζωής είναι καθημερινό. Είναι κοντά μας όσο ποτέ και μπορεί να κάνει τα πάντα. Το ερώτημα που υπήρχε πάντα είναι εάν εμείς την θέλουμε.
Αν θέλουμε, δηλαδή, να αξιολογήσουμε διαφορετικά τη ζωή μας, τους στόχους και τα πιστεύω μας.
Εάν θέλουμε να ακολουθήσουμε τον δύσκολο δρόμο της Ανάστασης (που περιέχει το Δράμα, τον Γολγοθά και τη Σταύρωση) ή τον εύκολο δρόμο του… Ιούδα.
Όλοι μας, λίγο-πολύ, έχουμε βρεθεί στο σταυροδρόμι μιας απόφασης, που ποτέ δεν ήταν εύκολη.
Τώρα που είδαμε το με πόση ευκολία αυτά που θεωρούσαμε ως δεδομένα μπορούν να ανατραπούν, ίσως είναι η δική μας ευκαιρία για τη μεγάλη αλλαγή που σηματοδοτούν η Ανάσταση και η άνοιξη. Τη νίκη της ζωής πάνω στον θάνατο και στον φόβο.
Η ευκαιρία που μας δίνεται να «ξαναζήσουμε» και να αναπλάσουμε τον εαυτό μας είναι μεγάλη.
Να πετάξουμε από πάνω μας καθετί τοξικό, να διαγράψουμε ό,τι μας βάρυνε και κυρίως να αποδεχτούμε και να συγχωρέσουμε, όπως ο Ιησούς, τον «Ιούδα» και να τραβήξουμε μπροστά.
Να πάψουμε να κυνηγάμε την ουρά μας, να δουλεύουμε ώρες, να κατατάσσουμε τα σημαντικά χαμηλά στη λίστα των προτεραιοτήτων μας και στα ψηλά αυτά που τελικά δεν είναι τα κυριότερα.
Πολλές αποφάσεις μπορεί στα όσα βιώνουμε να μην εξαρτώνται από εμάς. Αλλά η Ανάσταση είναι αποκλειστικά δική μας και μόνο απόφαση.
Γι’ αυτό ας την τολμήσουμε. Το βέβαιο είναι ότι μπορούμε. Το ερώτημα ήταν πάντα εάν θέλουμε.
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο
