Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας σε πρόσφατο άρθρο του στην «Εφημερίδα των Συντακτών» με τίτλο: «Τι θα γινόταν αν…» περιγράφει πως ο ΣΥΡΙΖΑ θα αντιμετώπιζε την υγειονομική κρίση με τον κορωνοϊό.
Συγκεκριμένα ο αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης αναφέρει ότι ο επικοινωνιακός μηχανισμός του Μαξίμου «έχει βαλθεί να μας πείσει ότι αν σήμερα αντικρίζουμε το φως της ημέρας το οφείλουμε στον πολυχρονεμένο μας Πρωθυπουργό. Και αν δεν ήταν η ΝΔ στην κυβέρνηση, αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ, η χώρα θα είχε καταστραφεί». «Τι κι αν αυτοί δεν κατάφεραν με τρία διαφορετικά κυβερνητικά σχήματα να την επαναφέρουν και το κατάφερε ο ΣΥΡΙΖΑ, με ρυθμισμένο χρέος και ανακτημένη διεθνή αξιοπιστία;», ρωτά.
Στη συνέχεια αναφέρει πως αν η κρίση έβρισκε τον ΣΥΡΙΖΑ στη κυβέρνηση, παράλληλα με την προφανή -«όπως σε όλον τον κόσμο»- καραντίνα, τα νοσοκομεία ήδη θα είχαν 4.000 περισσότερους γιατρούς και νοσηλευτές, θα υπήρχαν πολλές χιλιάδες περισσότερα τεστ από τα δημόσια ερευνητικά ιδρύματα και στα μέσα ατομικής προστασίας θα έμπαινε από τις πρώτες ημέρες διατίμηση, «δεν θα κόβονταν οι υπερωρίες των γιατρών που έδωσαν τη μάχη στη πρώτη γραμμή» και «δεν θα κινδύνευε η κοινοβουλευτική λειτουργία, αλλά και η ίδια η δημοκρατία, να μπουν σε καραντίνα».
Ακόμα προσθέτει ότι αν η κρίση έβρισκε τον ΣΥΡΙΖΑ στη κυβέρνηση, παράλληλα με την προφανή -«όπως σε όλον τον κόσμο»- καραντίνα, τα νοσοκομεία ήδη θα είχαν 4.000 περισσότερους γιατρούς και νοσηλευτές, θα υπήρχαν πολλές χιλιάδες περισσότερα τεστ από τα δημόσια ερευνητικά ιδρύματα και στα μέσα ατομικής προστασίας θα έμπαινε από τις πρώτες ημέρες διατίμηση, «δεν θα κόβονταν οι υπερωρίες των γιατρών που έδωσαν τη μάχη στη πρώτη γραμμή» και «δεν θα κινδύνευε η κοινοβουλευτική λειτουργία, αλλά και η ίδια η δημοκρατία, να μπουν σε καραντίνα».
Παράλληλα σημειώνει ότι «θα είχε αξιοποιηθεί εγκαίρως με μέτρα οριζόντια και προληπτικά», το μαξιλάρι ρευστότητας των 37 δισ. ευρώ που είχε δημιουργήσει ο ΣΥΡΙΖΑ και το «Μένουμε Όρθιοι» θα υλοποιούνταν από την αρχή παράλληλα με τα υγειονομικά μέτρα προστασίας, «ώστε να ανακοπεί η μεγάλη βουτιά της ελληνικής οικονομίας και να έρθει ταχύτερα η ανάκαμψη».
«Δεν θα επιτρέπαμε να αλλάξουν οι σχέσεις εργασίας», ο κόσμος της εργασίας και των επιχειρήσεων θα τροφοδοτούνταν ήδη από ένα «γενναίο χρηματοδοτικό πακέτο» 26 δισ. ευρώ, εκ των οποίων τα 14 δισ. θα αφορούσαν άμεσες δημοσιονομικές παρεμβάσεις και τα υπόλοιπα 12 δισ. «ενέσεις» ρευστότητας μέσω εγγυήσεων δανείων.
«Θα είχαμε προχωρήσει σε 8 δισ. χρηματοδότηση για τη στήριξη της εργασίας και όχι της αναστολής των συμβάσεων των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα, με την πλήρη μισθολογική και ασφαλιστική κάλυψή τους από το κράτος. Ενώ ταυτόχρονα θα στηρίζαμε τους ελεύθερους επαγγελματίες και αυτοαπασχολούμενους, με ποσό ανά μήνα ίσο με το 1/12 του περυσινού ετήσιου εισοδήματός τους».
Επιπλέον, οι φορολογικές και ασφαλιστικές υποχρεώσεις των πληττόμενων επιχειρήσεων θα βρίσκονταν ήδη σε αναστολή για τουλάχιστον ένα εξάμηνο και θα είχαν ανασταλεί οι υποχρεώσεις προς τις τράπεζες για όσο διαρκεί η υγειονομική κρίση, θα είχαν δοθεί 3 δισ. μη επιστρεπτέα ενίσχυση στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και στους αγροτικούς συνεταιρισμούς, ενώ θα παρέχονταν εγγυήσεις του ελληνικού δημοσίου ύψους 12 δισ. ευρώ, αντίστοιχα με το πρόγραμμα της ΕΚΤ.
