Η κυβέρνηση Μητσοτάκη απήλαυσε έναν μακρύ «μήνα/χρόνο του μέλιτος», επισημαίνει ο Παύλος Χρηστίδης και καλεί την κυβέρνηση «επιτέλους να κυβερνήσει», καθώς «τα δύσκολα είναι μπροστά μας, δυστυχώς και σε επίπεδο εθνικών θεμάτων και σε επίπεδο οικονομίας»…
Κρίνοντας, δε, κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση, ξεκαθαρίζει πως «και τα δύο κόμματα, ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, αναλώνονται στο ποιο θα βγάλει περισσότερη βρομιά για τον πολιτικό του αντίπαλο».
Τα τρία κόμματα –ΝΔ, ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ, ΣΥΡΙΖΑ–, κυβέρνησαν τη χώρα και έχουν τις δικές τους εμπειρίες ή και ευθύνες για τα μνημονιακά χρόνια. Πιστεύετε πως τώρα, με την κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, αρχίζει ένας νέος πολιτικός κύκλος, μέσα στον οποίο το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ μπορεί να βρει τον παλιό πρωταγωνιστικό του ρόλο στα πολιτικά μας πράγματα;
Από το 2010 έως το 2020 κυβέρνησαν όλα τα πολιτικά κόμματα. Σε αυτά τα χρόνια, ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ έταξαν τα πάντα και στο τέλος της ημέρας θέλουν να δημιουργήσουν μια κόπια του ΠΑΣΟΚ. Και είναι λογικό. Γιατί τις δεκαετίες που κυβέρνησε το ΠΑΣΟΚ, η Ελλάδα έζησε τις καλύτερες στιγμές της. Άνοδος βιοτικού επιπέδου, δημιουργία θεσμών, εμβάθυνση της δημοκρατίας, κοινωνική κινητικότητα.
Το πολιτικό σύστημα της δεκαετίας του 2010 απέτυχε να συνεννοηθεί για τα αυτονόητα.
Σήμερα πρέπει να αλλάξουμε σελίδα.
Μετά από χρόνια πόλωσης, ρήξης και διχασμού, η ελληνική κοινωνία βιώνει και μια ασύλληπτη πανδημία. Έρχεται δύσκολος χειμώνας. Η ύφεση θα είναι μεγάλη. Εισοδήματα θα μειωθούν, δουλειές θα χαθούν, ζωές θα χειροτερέψουν. Και αυτό είναι αδύνατον να μην επηρεάσει και το πολιτικό πεδίο. Είναι απλά αδύνατον. Πολλά, δε, θα κριθούν από το βάθος και τη διάρκεια της ύφεσης. Υπάρχει αμφιθυμία της κοινής γνώμης σε σχέση με την πορεία της χώρας και ο δείκτης κοινωνικής και ατομικής αισιοδοξίας αρχίζει και επιδεινώνεται. Ως εκ τούτου και μέχρι να αρχίσει ισχυρή ανάκαμψη, νομοτελειακά θα επηρεάζεται και ο δείκτης πολιτικής εμπιστοσύνης. Μέσα σε αυτό το κλίμα, η κυβέρνηση, από τη μεριά της εγκλωβισμένη σε έναν επικοινωνιακό οίστρο, αδυνατεί να δώσει λύσεις στα παραπάνω θέματα και μόνη της σκέψη είναι να μοιράσει μπιλιετάκια σε ΜΜΕ αμφιβόλου ποιότητας κρυφίως και αδιαφανώς, επιστρέφοντας στη λογική business as usual. Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, από την άλλη, δείχνει την αντίληψή της για ένα «μαγαζί γωνία», που λειτουργούσε όταν ήταν κυβέρνηση με πελάτες και παραμάγαζα, και το ηθικό του πλεονέκτημα να θάβεται στα θεμέλια της Παπαδημούπολης. Ακούμε, βλέπουμε και μένουμε άναυδοι με αυτά που κάθε μέρα αποκαλύπτονται. Το ηθικό κάταγμα του ΣΥΡΙΖΑ είναι συντριπτικό, βαθύ και πληγώνει κυρίως τον κόσμο και τους ψηφοφόρους του που τον στήριξαν, τον ανέδειξαν και τώρα τον βλέπουν να τα κρύβει όλα κάτω από το χαλί. Και τα δύο κόμματα, ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, αναλώνονται στο ποιο θα βγάλει περισσότερη βρομιά για τον πολιτικό του αντίπαλο. Το αποτέλεσμα; Δυσφημούν την πολιτική, την κάνουν αποκρουστική σε κάθε άξιο και νέο πολίτη που ενδιαφέρεται για τα κοινά. Κι αυτή είναι μια ζημιά μεγαλύτερη από τα σκάνδαλα που αναμοχλεύουν. Η ανάγκη σοβαρής, προγραμματικής, μαχητικής και τεκμηριωμένης αντιπολίτευσης είναι σήμερα πιο επιτακτική από ποτέ.
Πώς θα γίνει αυτό; Είναι δυνατόν να επιστρέψουν και πάλι οι παλιοί ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ, που είχαν μεταναστεύει στον ΣΥΡΙΖΑ. Κατά πόσον είναι δυνατή μια συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ ή τη ΝΔ;
Παλιό και νέο, επιστροφή και παραμονή, οι όροι και τα σύμβολα επαναπροσδιορίζονται στην ταχύτητα των γεγονότων και στη γεωμετρική εξέλιξη των προβλημάτων που καλούμαστε να αντιμετωπίζουμε καθημερινά. Ξαναλέω, εμείς, ως Κίνημα ριζωμένο στο συλλογικό θυμικό της Ελληνίδας και του Έλληνα, που ορίζεται, καθορίζεται και πορεύεται από την αξιακή, ηθική, πολιτική και ιδεολογική του καταγωγή και αντιλαμβάνεται πλήρως τον ιστορικό του ρόλο. Το ραντεβού με την ιστορία, με τη σωστή πλευρά της ιστορίας, είναι διαχρονικό και υπαρξιακό. Όποιος δεν έχει προγραμματικό πλαίσιο και προτάσεις, το τελευταίο διάστημα, εκτός από τη σκανδαλολογία, η συζήτηση έχει πάει στο ποιος έχει κάνει και τι στο παρελθόν, και κάτι τέτοιο δεν συμφέρει να το συζητάει ούτε η ΝΔ ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ. Η περίπτωση συνεργασίας με τον ΣΥΡΙΖΑ είναι μια καμένη υπόθεση. Η αυτόνομη πορεία του Κινήματος Αλλαγής έχει αποφασιστεί και επικυρωθεί από το Συνέδριο και δεν αλλάζει. Δεν έχουμε να πούμε κάτι με αυτούς που θεωρούν το Netflix νεο-μαρξιστική πλατφόρμα προπαγάνδας, ούτε με αυτούς που θεωρούν πως τα αγγλικά στο νηπιαγωγείο είναι δάκτυλος των Αμερικανών, απέχουμε και από τους δύο παρασάγγας. Στη ΝΔ διαμορφώνεται και εμφιλοχωρεί μια νεο-συντηρητική πλατφόρμα, παρόμοια με αυτή που ευαγγελίζεται ο πρόεδρος Τραμπ στην Αμερική, αλλά και στον ΣΥΡΙΖΑ η σύγχυση και το μπέρδεμα είναι εμφανή επί παντός επιστητού πια.
Πολλοί εκφράζουν την άποψη πως τα Ελληνοτουρκικά και η κακή κατάσταση της οικονομίας ίσως οδηγούν σε κάλπες το φθινόπωρο. Συμμερίζεστε αυτήν την άποψη;
Τα δύσκολα είναι μπροστά μας, δυστυχώς και σε επίπεδο εθνικών θεμάτων και σε επίπεδο οικονομίας, και ας μην ξεχνάμε και την εξέλιξη της πανδημίας, η οποία δυστυχώς είναι εδώ και δεν πρέπει να την ξεχνάμε και να χαλαρώνουμε υγειονομικά. Εκλογές εν μέσω κορονοϊου; Οι εκλογές δεν γίνονται με μάσκες και αντισηπτικά σε κλειστά δωμάτια και στα κοινωνικά μέσα.
Επιτέλους, η κυβέρνηση ας κυβερνήσει και η αντιπολίτευση ας ασκήσει τον θεσμικό της ρόλο που της πρέπει. Η ίδια η κυβέρνηση καλλιεργεί διαρκώς και διαρρέει σενάρια. Δεν τα διαψεύδει και τα αφήνει πάνω στο τραπέζι.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη απήλαυσε έναν μακρύ «μήνα/χρόνο του μέλιτος», χωρίς να αντιμετωπίσει κάποιες σημαντικές κοινωνικές αντιδράσεις στην εφαρμογή της πολιτικής της. Εάν επίσης ο κ. Μητσοτάκης το μόνο που σκέφτεται αυτήν τη στιγμή είναι το εμπόδιο του εκλογικού νόμου, έχει κι αυτό ένα ενδιαφέρον και θα αποτελέσει πεδίο προεκλογικής συζήτησης και αντιπαράθεσης.
Συνέντευξη στον Γιάννη Σπ. Παργινό
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο
