Για «νεοοθωμανικές ψευδαισθήσεις» της Τουρκίας μιλά στο «Π» ο βουλευτής της ΝΔ στην Α΄ Πειραιώς, Νίκος Μανωλάκος, με αφορμή την κλιμάκωση της τουρκικής προκλητικότητας. Εκτιμά ότι η Άγκυρα θα τραβήξει κι άλλο το σχοινί, διαμηνύει όμως ότι η ελληνική κυβέρνηση δεν θα επιτρέψει τις προκλητικές ενέργειες.
Η Τουρκία διαρκώς αναβαθμίζει το επίπεδο των προκλήσεών της, εκεί όπου γινόταν συζήτηση για αποκλιμάκωση. Θεωρείτε ότι υπάρχει περιθώριο για καλόπιστη συζήτηση με τους γείτονες σε αυτό το περιβάλλον;
Περιθώρια για συζητήσεις πάντα υπάρχουν, καλόπιστες όμως συζητήσεις με την Τουρκία δεν μπορούν να γίνουν. Δηλαδή τι καλή πίστη να υποθέσεις, με τις συνεχείς παραβιάσεις σε αέρα και θάλασσα, με απειλές, με παράνομα σύμφωνα, με υβριδικές επιχειρήσεις;Τα τελευταία χρόνια, η Τουρκία ζει τον μύθο της, τον μύθο της νέας Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, τον περνάει στα έσω, στον λαό της,ενώ παράλληλα βγαίνει προς τα έξω, ως η ηγέτιδα δύναμη που φιλοδοξεί να επικοινωνεί στο ίδιο επίπεδο με τις παγκόσμιες δυνάμεις, ποντάροντας στην ιδιαίτερη γεωπολιτική της θέση και στη στρατιωτική της υπεροπλία. Αποτέλεσμα της νεοοθωμανικής ψευδαίσθησης είναι η υπερέκταση στη Συρία, στο Ιράκ και στη Λιβύη, τα φαιδρά κατασκευάσματα της «γαλάζιας» πατρίδας, το πυρηνικό της πρόγραμμα, οι υπερεξοπλισμοί και η ηγεμόνευση του μουσουλμανικού κόσμου.
Όταν μιλάμε για διάλογο, εμείς και η Τουρκία, τον εννοούμε με τον ίδιο τρόπο; Μήπως απλά βολεύει τους Ευρωπαίους να μιλάμε για να… μιλάμε και να μην υπάρχει ένταση;
Είναι απολύτως βέβαιο ότι δεν αντιλαμβανόμαστε τον διάλογο με τον ίδιο τρόπο. Εμείς, όταν μιλάμε για διάλογο, έχουμε στο μυαλό μας μια πολιτισμένη ανταλλαγή απόψεων και επιχειρημάτων, όπου το κάθε κυρίαρχο κράτος μπορεί να κάνει τα βήματά του, μπροστά, πίσω ή και πλάγια, με σεβασμό στον αντισυμβαλλόμενο και μέσα στο πνεύμα των διατάξεων του Διεθνούς Δικαίου. Η Τουρκία, όταν λέει ελάτε σε διάλογο, εννοεί, ελάτε να μιλήσουμε και να σας πούμε τι θέλουμε, προκειμένου να βρούμε τον τρόπο να μας τα δώσετε. Διότι εμείς είμαστε και περισσότεροι και ισχυρότεροι και πλέον εξοπλισμένοι, δηλαδή διάλογο υπό την απειλή της ισχύος των όπλων. Σε ό,τι αφορά τις διερευνητικές επαφές που ο διεθνής παράγων προωθεί, είναι ο δρόμος που προτείνουν τα εγχειρίδια της διπλωματίας, όμως στην περίπτωσή μας, εκτιμώ,δεν πρόκειται να έχουν αποτέλεσμα.
Ενόχλησε, πράγματι, τόσο πολύ τους Τούρκους η Συμφωνία της Ελλάδας με την Αίγυπτο για την ΑΟΖ ή ήταν προσχηματική η επίκλησή της, για να ξεδιπλώσει η Άγκυρα τους ευρύτερους σχεδιασμούς της;
Και τα δύο συνέβησαν. Ενοχλήθηκε γιατί επί μεγάλο χρονικό διάστημα προσπαθούσαν και οι ίδιοι να υπογράψουν συμφωνία με την Αίγυπτο, και μάλιστα πίεζαν. Ήξεραν ότι αν η Αίγυπτος υπέγραφε με την Ελλάδα, η συμφωνία τους με τη Λιβύη, διεμβολίζεται, πράγμα το οποίο συνέβη τελικά και θα πρέπει να πούμε ότι είναι, παρά τα όποια προβλήματα, μια επιτυχία της κυβέρνησής μας. Από εκεί και πέρα, το χρησιμοποίησαν ως πρόσχημα για την εκδήλωση του σχεδίου τους, που έχει έναν και μόνο στόχο, την υφαρπαγή με κάθε μέσο, όσο το δυνατό μεγαλύτερου μέρους της ελληνικής υφαλοκρηπίδας. Προσωπικά πιστεύω ότι θα το τραβήξουν και θα προχωρήσουν σε έρευνες και γεωτρήσεις. Η κυβέρνηση, όμως, είναι αποφασισμένη, να μην επιτρέψει την ενέργειά τους αυτή. Δεν θα γίνουμε τούρκικο βιλαέτι. Με ψυχραιμία και αποφασιστικότητα και με αξιοποίηση των συμμαχιών μας, θα αντιδράσουμε στις παράνομες τουρκικές ενέργειες.
Σας προβλημάτισε η στάση της αντιπολίτευσης στο θέμα της ΑΟΖ με την Αίγυπτο; Είδαμε τον ΣΥΡΙΖΑ να ασκεί έντονη κριτική στους κυβερνητικούς χειρισμούς και να ψηφίζει «παρών»…
Ο ΣΥΡΙΖΑ επέλεξε σε ένα εθνικό ζήτημα να διαφοροποιηθεί και μάλιστα σε μια συμφωνία που και οι ίδιοι, όταν ήταν κυβέρνηση, είχαν δεχτεί την τμηματική οριοθέτηση. Τι άλλαξε τώρα και δεν το δέχονται; Απλά τώρα είναι στην αντιπολίτευση και προσπαθούν να πλήξουν την κυβέρνηση. Η ειρωνεία είναι πως δηλώνουν από βήματος της Βουλής ότι είναι πατριωτικό κόμμα, όταν ήταν οι μοναδικοί που αποδέχτηκαν και συμφώνησαν στην υπογραφή αναγνώρισης του γειτονικού κρατιδίου. Πάει πολύ νομίζω. Πλέον τούτου βέβαια, η αρραγής ενότητα στα εθνικά θέματα, με ευθύνη του ΣΥΡΙΖΑ, δεν επιτυγχάνεται και τα μηνύματα προς τα έξω δεν είναι τα καλύτερα. Όμως ο λαός βλέπει και κρίνει.
Εκτιμάτε ότι οι Ευρωπαίοι θα αντιληφθούν ότι η Τουρκία δεν είναι πλέον αξιόπιστος εταίρος; Είναι οι κυρώσεις στο τραπέζι;
Η στάση της Ευρώπης είναι υποκριτική, φοβική και αντιδεοντολογική, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων. Η Ευρώπη, υπό τον έλεγχο της Γερμανίας, που έχει δικούς της λόγους, θωπεύει τους Τούρκους. Εδώ και πολλά χρόνια πριν, οι Ευρωπαίοι έχουν διαπιστώσει πόσο αναξιόπιστος συνομιλητής είναι η Τουρκία. Είναι σαφές ότι η Τουρκία αποτελεί διεθνή ταραξία και αντί η Ευρώπη να τον σταματήσει, στην ουσία εξισώνει τον θύτη με τα θύματα. Συμβουλεύει, συνιστά, προτείνει τρόπους και κυρώσεις, ανοίγει διαπραγματευτικά τραπέζια και άλλα τέτοια αστεία. Δεν περιμένω κάτι παραπάνω από ανώδυνες ρητορικές, καταδίκες και δηλώσεις συμπαράστασης. Επί της ουσίας, δηλαδή, τίποτε.
Ποιος, κατά τη γνώμη σας, είναι ο τρόπος αντιμετώπισης της Τουρκίας;
Πριν από λίγες μέρες, σε ένα κείμενό μου είχα γράψει για την ανάγκη αλλαγής του αμυντικού μας δόγματος. Μετά τη δραματική μεταβολή, εις βάρος μας, των συσχετισμών, τόσο σε προσωπικό όσο και σε οπλικά συστήματα, ο μόνος τρόπος αντιμετώπισης της Τουρκίας, εφόσον αποτύχει η διπλωματία,είναι να επιτύχουμε την αποτροπή μέσα από την υιοθέτηση της στρατηγικής κρούσης ή την αρχή του ισοδυνάμου αποτελέσματος. Δεν πρόκειται ποτέ να γίνουμε περισσότεροι από τους Τούρκους, ούτε και μας συμφέρει να μπούμε σε κούρσα εξοπλισμών μαζί τους. Μπορούμε όμως με τη δημιουργία της δυνατότητας της στρατηγικής κρούσης, μέσω των κατάλληλων οπλικών συστημάτων, να επιτύχουμε την αποτροπή, γιατί θα ξέρουν ότι το τίμημα θα είναι ιδιαιτέρως βαρύ, αν μας επιτεθούν ή προσβάλλουν τα κυριαρχικά μας δικαιώματα.
Συνέντευξη στον Γιώργο Ευγενίδη
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο
