Ίσως να τους ξέρουν καλύτερα από τον καθένα οι γονείς και οι δάσκαλοι των συλληφθέντων για τα διπλή ληστεία στο Βελβεντό Κοζάνης. Ίσως απλά να ξέρουν την «καλή» τους πλευρά. Οι αναφορές όλων πάντως για τους νεαρούς, δείχνουν, πέρα από την προφανή έκπληξη για τη συμμετοχή τους στο περιστατικό, μια αστείρευτη στήριξη στο πρόσωπό τους.
Αρχικά, περήφανη για τον γιο της Νίκο Ρωμανό, ο οποίος το βράδυ της Δευτέρας χαρακτήρισε τον εαυτό του «πολεμικό κρατούμενο», δηλώνει η Παυλίνα Νάσιουτζικ, τονίζοντας χαρακτηριστικά: «Είμαι πολύ περήφανη για το γιο μου που αγωνίζεται ενάντια σε μία παράνομη και σάπια κοινωνία. Όλα ξεκίνησαν από τη δολοφονία του Αλέξη. Θα τον υπερασπιστώ μέχρι την τελευταία ρανίδα του αίματος μου».
Σχετικά με το ποιο είναι το μήνυμά της προς την κοινωνία, η μητέρα του Νικόλαου Ρωμανού απάντησε ότι τα έχει πει όλα και πως όταν έρθει η κατάλληλη στιγμή θα πει περισσότερα.
Το πόσο καλό παιδί ήταν ο γιος του Ανδρέας-Δημήτρης εξηγεί ο πατέρας του Γιάννης Μπουρζούκος, συνταξιούχος αγιογράφος και περιγράφει τον γιο του ως ένα δραστήριο, κοινωνικό και ευαίσθητο παιδί, λέγοντας: «Όποιον και αν ρωτήσετε, φίλους του, γνωστούς του, θα σας πουν ότι είναι άνθρωπος που βγάζει από το στόμα του τη μπουκιά του για να ταΐσει όσους δεν έχουν φαγητό. Αυτός είναι ο Ανδρέας. Έκανε εκδηλώσεις για να μαζέψει χρήματα υπέρ φυλακισμένων, μεταναστών και όσων δεν είχαν. Αυτά τον απασχολούσαν. Θέλει μια άλλη κοινωνία».
«Είναι αναρχικός στην ιδεολογία, αλλά δεν έχει καμία σχέση με τρομοκρατία. Είναι αναρχικός, όπως όλη η οικογένειά μας. Με τρομοκρατία δεν έχει καμία σχέση. Και χθες που τον είδα μου είπε: Δεν πιστεύω να με έχουν συνδέσει με τους Πυρήνες; Έγινε μπαρούτι όταν του είπα ότι το πάνε κατά κει», προσθέτει ο κ. Μπουρζούκος. Αναφερόμενος στα όπλα που είχαν οι νεαροί στην κατοχή τους, είπε: «Παρότι είχαν όπλα, περισσότερο για εκφοβισμό ήταν. Δεν νομίζω ότι ξέρει καν να χρησιμοποιεί όπλα. Όταν είχε γίνει αυτό στην Πάρο, μου είχε πει ότι αυτοί που το είχαν κάνει πρέπει να ήταν εντελώς ηλίθιοι. Αν έχεις μια ιδεολογία και σκοτώνεις έναν άνθρωπο, ακυρώνεις την ιδεολογία σου. Αυτό μου έλεγε».
Η μητέρα του Ανδρέα-Δημήτρη, Παντελία Μπουρζούκου ποτέ δεν θα μπορούσε να φανταστεί ότι ο μοναχογιός της Ανδρέας-Δημήτρης θα βρισκόταν ανάμεσα στους ληστές του Βελβεντού Κοζάνης. Από την πρώτη στιγμή η ίδια βγήκε στα κανάλια για να υπερασπιστεί το γιο της, ενώ διαμαρτυρήθηκε για τα χτυπήματα που δέχτηκε και κατήγγειλε ότι δεν την άφησαν να συναντήσει το γιο της αλλά δεν σχολίασε τις έκνομες δραστηριότητές του. «Ακόμα και με το απαίσιο φωτομοντάζ που έκαναν, το ρετούς δεν έδωσε τα αποτελέσματα που ήθελαν. Οι κακώσεις είναι εμφανείς. Παραβιάζονται θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα. Δικαιώματα που έχει ο κάθε άνθρωπος, κρατούμενος ή μη. Ζήτησα επανειλημμένως να του μιλήσω στο τηλέφωνο. Δεν μου τον έδωσαν ποτέ. Φοβάμαι για τη ζωή του παιδιού μου».
«Δεν περίμενα ότι θα μπορούσε να συμμετάσχει σε τέτοια πράγματα. Σαν άνθρωπος είναι δραστήριος, κοινωνικός και ευαίσθητος σε διάφορα θέματα, όπως το μεταναστευτικό και άλλα. Ό,τι κι αν γίνει, θα είμαι δίπλα του και θα τον στηρίξω», καταλήγει η ίδια.
Τέλος, συγκλονίζει η επιστολή του Χρήστου Ιωαννίδη, καθηγητή του Αντρέα – Δημήτρη Μπουρζούκου, ο οποίος, όπως δημοσιεύει η εφημερίδα LIFO, γράφει: «Γνώρισα τον Αντρέα-Δημήτρη Μπουρζούκο για τρία χρόνια (2005-2008). Ήταν μαθητής μου στο Μουσικό Λύκειο Παλλήνης. Είμαι σοκαρισμένος από την είδηση της εμπλοκής του σε ένοπλη ληστεία. Δεν ξέρω τι τον οδήγησε ως εκεί. Θέλω όμως να μιλήσω για τα τρία χρόνια που τον γνώρισα ως μαθητή αλλά και ως εθελοντή στο περιοδικό. Ήταν χαρά μου να έχω μέσα στην τάξη παιδιά σαν τον Αντρέα-Δημήτρη. Ήταν ευαίσθητος, ήταν έξυπνος, ήταν ανήσυχος. Όχι, δεν άκουγε heavy metal. Άκουγε ροκ, άκουγε Χατζιδάκι, άκουγε Μότσαρτ. Όχι, δεν ήταν αντικοινωνικός. Ίσα-ίσα ήταν πολύ αγαπητός στους συμμαθητές του. Και φυσικά είχε και αυτός θυμό μέσα του, όπως όλα τα αληθινά παιδιά που ανακαλύπτουν στην εφηβεία τους την απάνθρωπη και υποκριτική κοινωνία στην οποία ζούμε».
