Της Φωτεινής Παπαδάκη
Κάνοντας έναν θεατρικό απολογισμό της χρονιάς που αφήνουμε πίσω μας οφείλουμε να παραδεχτούμε πως από τις σκηνές των μικρών και μεγάλων θεάτρων της Αθήνας παρέλασαν πολλές αξιόλογες παραστάσεις.
Είναι γεγονός πως το 2014 υπήρξε μια πολύ γόνιμη χρονιά για τους ανθρώπους της Τέχνης. Χαρακτηριστικό είναι ότι τη χρονιά που μας πέρασαν σύμφωνα με έρευνα ανέβηκαν περισσότερες από 300 παραστάσεις.
Το «Π» συγκέντρωσε 10 από τις πιο αξιόλογες παραστάσεις του 2014, ορισμένες από τις οποίες θα παρουσιαστούν και το νέο χρόνο και σας τις παρουσιάζει:
- «Το Τέλος του Παιχνιδιού», του Σάμιουελ Μπέκετ
Το αριστούργημα του Σάμιουελ Μπέκετ, «Το Τέλος του παιχνιδιού» αποτελεί ένα από τα πιο αντιπροσωπευτικά έργα του σύγχρονου θεάτρου.
Τέσσερις άνθρωποι, μέσα σ’ ένα πνιγηρό καταφύγιο. Ο ένας, ο ΧΑΜ, παράλυτος και τυφλός, στο αναπηρικό καροτσάκι. Άχρηστος. Δεν έχει εικόνες και δεν έχει κίνηση. Ο άλλος, ο ΚΛΟΒ, δεν μπορεί να καθίσει. Έχει μάθει μόνο να εκτελεί εντολές. Του έχουν αφαιρέσει τη σκέψη. Η συνείδησή του είναι πάμφτωχη, όπως ενός ζώου. Βρίσκεται διαρκώς πεινασμένος. Τον έχει πιάσει το δόκανο της επιβίωσης. Οι δύο άλλοι, ο ΝΑΓΚ και η ΝΕΛ, οι γεννήτορες του ΧΑΜ, ζουν πεταμένοι μέσα σε δυό σκουπιδοντενεκέδες. Βγάζουν ξαφνικά το κεφάλι τους κι αναχαράζουν, σαν τις κατσίκες, δυό τρείς ταπεινές μνήμες από ένα φτωχό παρελθόν.
Που: Θέατρο «Τζένη Καρέζη»
Πότε: Από 10 Οκτωβρίου 2014 και κάθε Σάββατο στις 21:15 και Κυριακή στις 20:00
- «Δύο Γυναίκες Χορεύουν», του Ζουζέπ Μαρία Μπενέτ Ζουρνέτ
Από τις πιο επιτυχημένες παραστάσεις της προηγούμενης σεζόν, το έργο του Ζουζέπ Μαρία Μπενέτ Ζουρνέτ «Δύο γυναίκες χορεύουν» συνεχίζεται και φέτος στο θέατρο Ιλίσια-Βολανάκης. Η Χρυσούλα Διαβάτη και η Θάλεια Ματίκα έχουν βρει μια ανεπανάληπτη χημεία και υπό την αφοπλιστική λιτότητα του Τάσου Ιορδανίδη στη σκηνοθεσία δεν αποτέλεσε καμία έκπληξη το αγκάλιασμα από κοινό και κριτικούς. Ο ίδιος ο Ζουρνέτ δήλωσε εντυπωσιασμένος από τις ερμηνείες τονίζοντας πως αν οι δύο ηθοποιοί γνώριζαν ισπανικά θα μπορούσαν να γίνουν πρωταγωνίστριες του Αλμοδοβάρ, προς το παρόν πάντως μπορούμε να τις απολαμβάνουμε εμείς από τις 26 Σεπτεμβρίου.
Tο «Δύο γυναίκες χορεύουν» ακολουθεί το δραματουργικό πατρόν πολλών αντίστοιχων δραματικών κομεντί. Γραμμένο το 2008 από τον Καταλανό βραβευμένο συγγραφέα και σεναριογράφο σειρών της ισπανικής τηλεόρασης Ζουζέπ Μαρία Μπενέτ Ζουρνέτ, προτού φτάσει στο απροσδόκητο φινάλε, εξελίσσεται γραμμικά και αναμενόμενα, με σαρκασμό ανάμεικτο με δραματικότητα αλλά και πολλά χάσματα στην ανάπτυξη καθώς και μη επαρκώς δικαιολογημένες παλινωδίες στους χαρακτήρες.
Που: Θέατρο Ιλίσια-Βολανάκης.
Πότε: Από 26 Σεπτεμβρίου, Τετάρτη και Κυριακή στις 19:00, Πέμπτη στις 20:00, Παρασκευή και Σάββατο στις 21:00.
- «Blasted-Ερείπια», της Σάρα Κέιν
Το «Blasted-Ερείπια» είναι από τις παραστάσεις που συζητήθηκαν όσο λίγες την περσινή σεζόν. Το σοκαριστικό έργο της Σάρα Κέιν αποτελεί ένα μανιφέστο βίας που κατακρίθηκε έντονα όταν παίχτηκε για πρώτη φορά στην Βρετανία, και δια χειρός Δημήτρη Τάρλοου έγινε ένα απόλυτα επιτυχημένο θεατρικό γεγονός που δίχασε και στην Αθήνα. Επέστρεψε από τον Οκτώβριο για 28 παραστάσεις με τους Ακύλλα Καραζήση, Λένα Παπαληγούρα και Μιχάλη Αφολάνιο, και το σίγουρο είναι ότι θα αφήσει και φέτος τους θεατές… «ερείπια».
Δύο εκ πρώτης όψεως αταίριαστοι άνθρωποι, συναντιούνται σε ένα πολυτελές και απρόσωπο ξενοδοχείο της κεντρικής Αγγλίας. Ένα φαινομενικά ρομαντικό τετ α τετ, καταλήγει σε κλιμακούμενες πράξεις ψυχικής και σωματικής βίας, ενώ έξω από το συμβολικά ασφαλές περιβάλλον το δωματίου, μαίνεται ένας απροσδιόριστος πόλεμος.
Που: Θέατρο Πορεία
Πότε: Από 1 Οκτωβρίου, Τετάρτη έως Κυριακή στις 21:00 και 1, 2, 7, 8 και 9 Νοεμβρίου επίσης στις 21:00.
- «Ο Πουπουλένιος», του Μάρτιν ΜακΝτόνα
Με τον «Πουπουλένιο» ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης φαίνεται πως έχει βρει ένα νέο «Σλουθ». Μαζί με τους Νίκο Κουρή, Οδυσσέα Παπασπηλιόπουλο και Γιώργο Πυρπασόπουλο ανεβάζει και φέτος στο Θέατρο Αθηνών τη μαύρη κωμωδία του Μάρτιν ΜακΝτόνα, ακροβατώντας με επιτυχία πάνω στη λεπτή γραμμή ανάμεσα στην τρυφερότητα και τη βία. Η δεύτερη σεζόν αποτελεί ήδη μια βέβαιη επιτυχία.
Σε ένα άγνωστο, αυταρχικό καθεστώς, ένας συγγραφέας ανακρίνεται από δύο αστυνομικούς ερευνητές για τις παράξενες ιστορίες που έχει γράψει. Ιστορίες με παιδιά. Όχι, όμως, «για παιδιά». Κάποιες αστείες και τρυφερές, κάποιες σκληρές και ζοφερές. Είναι, λοιπόν, κακό να γράφεις ιστορίες; Τι ακριβώς έχει συμβεί στην πόλη; Τι έπαθε το κοριτσάκι που βρέθηκε στους θάμνους; Λένε αλήθεια οι αστυνομικοί; Τι συνέβη στο μικρό Εβραίο; Γιατί δεν το ‘γραψαν οι εφημερίδες; Είναι αλήθεια πως κάποιος έχει μιμηθεί τις ιστορίες του συγγραφέα; Τι σχέση έχει μ’ όλα αυτά ο τρυφερός αδελφός του; Γιατί πάσχει από νοητική στέρηση; Τι τους συνέβη όταν ήταν παιδιά; Τι συνέβη σ’ όλους μας, όταν ήμασταν παιδιά;
Που: Θέατρο Αθηνών
Πότε: Από Τρίτη 7 Οκτωβρίου, κάθε Τετάρτη με Κυριακή στις 21:00 και λαϊκή απογευματινή Σάββατο στις 18:00.
- «Ένας ήρωας με παντόφλες», των Σακελλάριου – Γιαννακόπουλου
Μια από τις πιο επιτυχημένες παραστάσεις της σεζόν 2014 – 2015, είναι η θεατρική μεταφορά της ελληνικής κωμικής ταινίας «Ένας ήρωας με παντούφλες», που επιμελήθηκε με μεράκι ο Γιάννης Μπέζος.
Η εν λόγω ταινία αποτελεί σύμβολο της μεταιχμιακής κοινωνικοπολιτικής ζωής της Ελλάδας του Εμφυλίου, του οποίου το χιούμορ και οι αιχμές δεν έχασαν το σφυγμό τους με το πέρασμα του χρόνου. Από τις 10 Οκτωβρίου, ο Γιάννης Μπέζος, εμφανίζεται μαζί με έναν αξιόλογο θίασο ως Λάμπρος Δεκαβάλλας, με σπαθί μα και παντόφλες.
Έργο γραμμένο στη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου (1947) με ένα θέμα -θα μπορούσε να πει κανείς- ανώδυνο. Τετριμμένο. Κάποιοι βολεμένοι της κατάστασης εκμεταλλεύονται την αφέλεια ενός απόστρατου στρατηγού για να τσεπώσουν από τον δημόσιο κορβανά κάποια εκατομμύρια της εποχής. Δηλαδή, μια πλευρά της ελληνικής ζωής πάρα πολύ γνωστή και αναγνωρίσιμη στις μέρες μας.
Που: Θέατρο Βρετάνια
Πότε: Από 10 Οκτωβρίου και κάθε Τετάρτη και Κυριακή στις 19.00, Πέμπτη, Παρασκευή και Σάββατο στις 21.00. Λαϊκή απογευματινή Σάββατο στις 18.00
- «Πνιγμονή», του Δημήτρη Καρατζιά
Συνεχίζονται μέχρι το Πάσχα, στον Πολυχώρο Vault, λόγω επιτυχίας, οι παραστάσεις του θεατρικού έργου «Πνιγμονή», μια εκδοχή του σπιτιού της Μπερνάρντα Άλμπα, σε διασκευή και σκηνοθεσία Δημήτρη Καρατζιά, μεταφέροντας το αριστούργημα του Federico García Lorca από την Ισπανία του 1936 στην Ανατολική Τουρκία του 2013, με αφορμή τα εγκλήματα τιμής, τον θρησκευτικό φανατισμό, τον πουριτανισμό της κοινωνίας και την απάνθρωπη καταπίεση των γυναικών στις Μουσουλμανικές Χώρες.
Το έργο είναι ένα «φωτογραφικό ντοκουμέντο», με φόντο τη σκληρή ζωή και τη βουβή απελπισία των γυναικών στα ορεινά χωριά της ανατολικής Τουρκίας, όπου η ηθική είναι συνδεδεμένη με το αίμα και το θάνατο και το περιβάλλον, οι φυλετικοί και οικογενειακοί κανόνες ορίζουν την καθημερινή ζωή, τη συμπεριφορά και τη μοίρα αυτών των γυναικών. Το δικαίωμα της γυναίκας στη ζωή καθορίζεται από το πόσο συμμορφώνεται με τον «κοινωνικό» της ρόλο. Οποιαδήποτε παρέκκλιση τιμωρείται με θάνατο.
Που: Πολυχώρος Vault
Πότε: Aπό το Σάββατο 10 Ιανουαρίου και κάθε Σάββατο 21:00 και Κυριακή 18:00 , μέχρι τις 05 Απριλίου 2015.
- «Τα πικρά δάκρυα της Πέτρα Φον Καντ», του Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ
To Eθνικό Θέατρο παρουσιάζει τη θεατρική περίοδο 2014-2015 το θεατρικό έργο του Ράνινερ Βέρνερ Φασμπίντερ που έγινε και ταινία Τα πικρά δάκρυα της Πέτρα Φον Κάντ σε σκηνοθεσία Αντζελας Μπρούσκου.
Το διάσημο θεατρικό έργο που μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο από τον ίδιο τον Φασμπίντερ, αφορά στον ανεκπλήρωτο έρωτα μιας σχεδιάστριας μόδας με μια νεαρή γυναίκα, ο όποιος την οδηγεί στην απόλυτη παρακμή.
Εικοσιεπτά χρόνια μετά από το πρώτο ανέβασμά του στην Ελλάδα το έργο του Φασμπίντερ εξακολουθεί να διατηρεί τον καθαρό και αιχμηρό χαρακτήρα αλλά και την αισθησιακή μορφή του. Η εξουσία ανυποχώρητα εξακολουθεί να ορίζει τις σχέσεις μας. Η Άντζελα Μπρούσκου σκηνοθετεί στο Μικρό Ρεξ και στήνει μια παράσταση μέσα στην οποία πραγματεύεται τη θέση της γυναίκας και της γυναικείας ύπαρξης σε έναν κόσμο που κάνει δειλά βήματα αλλά και οπισθοχωρήσεις, αλλά κινείται σταθερά με άξονα και γνώμονα τη δύναμη και την εξουσία.
Που: στο Μικρό Rex – Σκηνή «Κατίνα Παξινού»
Πότε: Από τις 19/11 και κάθε Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή 21:00, Σάββατο 18:00 και 21:00 και Kυριακή 19:00
- «La Strada», των Τούλιο Πινέλι και Μπερναντίνο Τσαπόνι, βασισμένο στο σενάριο της ομώνυμης ταινίας του Φεντερίκο Φελiνι
Μια ταινία, μύθος. Μια ταινία, σύμβολο. Από τον Φελίνι… Με την Τζουλιέτα Μασίνα και τον Αντονι Κουίν. Μια ταινία του 1954 που κέρδισε Οσκαρ. Μια ταινία δρόμου. Εξήντα χρόνια μετά, ένα θεατρικό έργο, βασισμένο στο σενάριο, ανεβαίνει στην Αθήνα. Ενα θέαμα δρόμου.
Δεν είναι τυχαίος ο τίτλος: Strada σημαίνει δρόμος. Ενας δρόμος δύσκολος και σκληρός. Ενας δρόμος που γίνεται ακόμα πιο σκληρός όταν οι ήρωές του κινούνται στο πλαίσιο ενός λαϊκού πανηγυριού και ενός φτωχού τσίρκου, το οποίο στήνεται και ξεστήνεται στον δρόμο. Ενας θίασος του δρόμου, όπου όλα συμβαίνουν εκείνη την ώρα.
«Hταν μια δική μου ιδέα, έχοντας στον νου μου τους δύο αυτούς ηθοποιούς» λέει ο Βασίλης Νικολαΐδης που σκηνοθετεί το «La Strada» στο θεάτρο Βικτώρια και αναφέρεται στην Κάτια Γέρου και στον Θανάση Κουρλαμπά. Οι δυο τους θα υποδυθούν την Τζελσομίνα και τον Τσαμπανό στη θεατρική μεταφορά της κλασικής και βραβευμένης ταινίας του Φεντερίκο Φελίνι.
Που: Θέατρο Βικτώρια
Πότε: Τετάρτη 19.30, Πέμπτη – Σάββατο 21.00 & Κυριακή 20.00
- «Κρίμα που είναι πόρνη», του Τζον Φορντ
Ο γεμάτος πάθος και παραφορά αιμομικτικός έρωτας του Τζιοβάννι για την αδελφή του Ανναμπέλλα, δύο νέων ευγενών από την Πάρμα, δημιουργεί πανικό και αμηχανία στους άρχοντες και στους εκπροσώπους της Εκκλησίας, σε μία κοινωνία που λειτουργεί με sur mesure ηθική. Η Ανναμπέλλα λιγότερο δυνατή, υποκύπτει στις κοινωνικές επιταγές και αφήνει το Τζιοβάννι, για να παντρευτεί τον άνδρα που την πολιορκεί από καιρό. Παγιδευμένη στο γάμο της, έχει να αντιμετωπίσει την απαξίωση του συζύγου και τη ζήλια του αδελφού της. Η μαρτυρική ζωή των δύο εραστών γίνεται θυσία στο βωμό της έννομης τάξης και η ζωή στην Πάρμα επιστρέφει στην κανονικότητά της…
Με το κλασικό ελισαβετιανό δράμα «Κρίμα που είναι πόρνη» του Τζον Φορντ καταπιάνεται ο Δημήτρης Λιγνάδης στο νέο σκηνοθετικό εγχείρημά του για το Εθνικό Θέατρο. Πρόκειται για ένα έργο, που πρωτοπαρουσιάστηκε στη Βρετανία μεταξύ 1625-1633 και θίγει τις συγκρούσεις πάθους και προσωπικών αντιλήψεων με τους νόμους και τα ήθη της τότε εποχής.
Που: Θέατρο Χώρα
Πότε: Από 17 Δεκεμβρίου και κάθε Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή στις 20:30, Σάββατο 17:00 και 20:30 και Κυριακή στις 19:00
- «Τα ραδίκια ανάποδα», του Γιώργου Γαλίτη
Δεκατρείς κωμικοί μονόλογοι γραμμένοι από τον ταλαντούχο Γιώργο Γαλίτη προσφέρουν άφθονο γέλιο στο κοινό επί τέσσερα χρόνια.
«Τα ραδίκια ανάποδα» παρουσιάζουν έναν ράπερ, έναν στρατηγό, έναν δημόσιο υπάλληλο, έναν μάγειρα, έναν Ρωμαίο συγκλητικό, έναν ηγούμενο, έναν κλέφτη και κάμποσους άλλους. Η κοινή συνισταμένη όλων αυτών των τύπων είναι πως έχουν αποδημήσει εις Κύριον και πλέον βλέπουν τα πράγματα από απόσταση και τα ραδίκια, αυτονοήτως, ανάποδα. Ο ίδιος ο Γαλίτης υποδύεται όλους αυτούς τους μακαρίτες, ενώ τη σκηνοθεσία έχει αναλάβει ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης.
Η πιο μαύρη, άραχλη, σπαραξικάρδια, ξεκαρδιστική και selfie παράσταση για τσέμπαλο, φαγκότο, φέρετρο και οστεοφυλάκιο, επιστρέφει δυναμικά και υπόσχεται να σας μείνει αξέχαστη.
Που: Θέατρο Eliart
Πότε: Κάθε (μαύρη) Παρασκευή στις 21:13, κάθε(ψυχο) Σάββατο στις 20:13 και κάθε Κυριακή (της αναπαύσεως) στις 18:13
