Να μην ξεπουλήσουμε τις επιχειρήσεις στους ξένους. Να μη δώσουμε τα ακίνητα στους καρχαρίες του διεθνούς real estate. Να μπλοκάρουμε τις επενδύσεις στην Ενέργεια, τις Υποδομές, την Τεχνολογία και τον Τουρισμό γιατί είναι ιδιωτικές και δεν «εξυπηρετούν το δημόσιο συμφέρον».
Μια χώρα με αυτιστικούς πολιτικούς που νομίζουν ότι χαϊδεύουν τα αυτιά των ταλαιπωρημένων πολιτών, λέγοντας ανοησίες τις οποίες ουδείς ακούει πραγματικά γιατί παντού κυριαρχεί η οχλαγωγία, ο θόρυβος της θυμωμένης μάζας.
Στην Ελλάδα της κρίσης δεν κυριαρχεί η μετριότητα αλλά η αθλιότητα. Αμόρφωτοι βουλευτές ξεστομίζουν ανόητες κορώνες χωρίς να έχουν συναίσθηση της ευθύνης που τους βαραίνει. Έχουν ορκιστεί «πίστη στο Σύνταγμα και τους νόμους» αλλά τους υποτάσσουν στις ιδεοληψίες και τον λαϊκισμό.
Δεν διατυπώνουν προτάσεις αλλαγής αλλά επεξεργάζονται συνωμοσίες για τη συντήρηση του φαύλου καθεστώτος που μας οδήγησε στη καταστροφή.
Το Ελληνικό Κράτος χρεοκόπησε. Υπάρχουν όμως σήμερα πολιτικές δυνάμεις, με χιλιάδες απελπισμένους χειροκροτητές, οπαδούς και συνοδοιπόρους που πιστεύουν ότι το πρόβλημα της ανεργίας θα λυθεί με εργοδότη το χρεοκοπημένο Κράτος και με επενδύσεις από το υστέρημα του φορολογούμενου πολίτη.
Αντί να δημιουργούμε σύγχρονα θεσμικά πλαίσια που να ενισχύουν τη διαφάνεια και τον ανταγωνισμό σε κάθε πτυχή της οικονομικής δραστηριότητας, προσπαθούμε –ακόμη και σήμερα, μετά από όλα όσα έχουμε ζήσει- να διατηρήσουμε τον κρατισμό και τη φαυλοκρατία.
Πως θα υπάρξει ανάπτυξη, νέες θέσεις εργασίας και εκσυγχρονισμός της οικονομίας αν δεν προσελκύσουμε μαζικά κεφάλαια, επενδυτές και ιδέες από το εξωτερικό;
