Ενώ οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ έχουν χωριστεί στα δύο με τους μισούς βουλευτές να τάσσονται στο πλευρό του Παπανδρέου και της πρότασης του και τους υπόλοιπους να στηρίζουν τον πρόεδρο Ευ. Βενιζέλο η καταμέτρηση δυνάμεων συνεχίζεται και στη βάση του κόμματος.
Πιο συγκεκριμένα προβληματισμό προκαλεί στο ΠΑΣΟΚ η ομόφωνη απόφαση της Νομαρχιακής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ στην Κέρκυρα να μην συμμετάσχει καν στις διαδικασίες για το συνέδριο της Δημοκρατικής Παράταξης.
Στην ανακοίνωση της η Νομαρχιακή επιτροπή τονίζει: «απαιτούμε ένα ανοικτό συνέδριο ΠΑΣΟΚ, συμπαράταξης, όπου θα συζητηθούν όλα όσα αφορούν τις πολιτικές, την οργάνωση και την προοπτική του κινήματος. Ένα συνέδριο στο οποίο θα μπορούν να συμμετάσχουν όλοι όσοι αισθάνονται ότι ανήκουν στην μεγάλη παράταξη της Αλλαγής. Ένα συνέδριο με κυρίαρχο σημείο την αλλαγή πολιτικής πλεύσης, με σαφείς θέσεις για την λειτουργία της Δημοκρατίας και των Θεσμών του τόπου».
Η Νομαρχιακή Επιτροπή τονίζει: «πάγια θέση μας, για ζητήματα που αφορούν το μέλλον του ΠΑΣΟΚ, είναι ότι δεν νομιμοποιείται κανένας να αποφασίζει ερήμην της βάσης.
Για το λόγο αυτό στις 3-10-2014 σας εκφράσαμε την διαμαρτυρία μας και σας ενημερώσαμε ότι πρέπει να προηγηθεί συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, πριν από οποιαδήποτε άλλη κίνηση διεύρυνσης, μέσω του προαναγγελλόμενου συνεδρίου της Δημοκρατικής Παράταξης. Φωνή βοώντος εν τη ερήμω.
Θεωρούμε την διαδικασία λανθασμένη, πρόχειρη και κατευθυνόμενη από ορισμένες ομάδες. Θεωρούμε ότι τελικά το πάθημα δεν μας έγινε μάθημα.
Το πρώτο εγχείρημα της ΕΛΙΑΣ στις Ευρωεκλογές απέτυχε. Δυστυχώς, δεν πείσαμε τον ελληνικό λαό, ότι το εγχείρημα αυτό θα ήταν επιτυχημένο, γιατί δε συνδιαλεχθήκαμε έγκαιρα με αυτόν. Όσοι από τους ψηφοφόρους τίμησαν με την ψήφο τους το εγχείρημα αυτό, το έπραξαν αφενός για λόγους συναισθηματικούς και αφετέρου δίνοντάς μας μία ακόμη – τελευταία αυτή τη φορά – ευκαιρία επιβίωσης. Δεν έχουμε καταλάβει ότι κάποια στιγμή θα πρέπει να αναλογιστούμε και να αφουγκραστούμε τις επιθυμίες των πολιτών.
Για αυτούς δεν είναι ζητούμενο, οι βιαστικές απόπειρες αλλαγής, οι απύθμενες και οι ανούσιες διευρύνσεις του χώρου. Ας μην ξεχνάμε λοιπόν, όλους αυτούς, που τόσα χρόνια στηρίζουν το κίνημα μας και ακόμα και σήμερα είναι συνοδοιπόροι στις όποιες αποφάσεις του κινήματός».
