Στη δημοσιότητα δόθηκε για πρώτη φορά, από τη προεδρική βιβλιοθήκη Κλίντον που βρίσκεται στο Λιτλ Ροκ του Άρκανσας, ένα απόσπασμα από τις τηλεφωνικές συζητήσεις που έκανε ο Μπιλ Κλίντον με τον Τόνι Μπλερ όταν βρίσκονταν στην ηγεσία των χωρών τους.
Αυτό που έχει τραβήξει την προσοχή των Μέσων Ενημέρωσης σε όλο τον κόσμο, είναι οι συζητήσεις που έκαναν για τον θάνατο της πριγκίπισσας Νταϊάνα στο Παρίσι το 1997, ενώ εκφράζουν και την ανησυχία για μέλλον των γιων της.
Την τηλεφωνική συζήτηση την είχαν την 1 Σεπτέμβρη του 1997 και έλεγαν πως η πριγκίπισσα ήταν αγαπητή από τους «απλούς ανθρώπους» ενώ ο Τόνι Μπλερ λέει: «Προσωπικά θα μου λείψει. Ήταν σαν να γκρεμίστηκε ένα αστέρι. Ήταν αστέρι για εκείνους».
Ο Βρετανός Πρωθυπουργός, κατά την διάρκεια της συζήτησης φαίνεται πως είναι δύσπιστος ως προς τα αίτια που οδήγησαν στο τραγικό ατύχημα, στο οποίο έχασε και τη ζωή του και ο Ντόντι Φαγέντ.
Απόσπασμα από την συζήτηση:
Ο Κλίντον εκφράζει τα συλλυπητήρια του.
Μπλερ: Είναι μια ζοφερή υπόθεση, μία πολύ ζοφερή υπόθεση.
Κλίντον: Είναι απαίσιο, είναι πραγματικά απαίσιο, Βρισκόμαστε στο Martha’s Vineyaed κάνοντας διακοπές και είμαστε με πολλούς ανθρώπους που την γνώριζαν.
Μπλερ: Την είδαμε ξανά λίγες βδομάδες πριν όταν την φιλοξενήσαμε για μεσημεριανό με τον πρίγκηπα Γουίλιαμ, είναι υπέροχο παιδί.
Κλίντον: Ναι, ανησυχώ πολύ για αυτά τα παιδιά τώρα.
Μπλερ: Ήταν βράχος σταθερότητας, υπό την έννοια ότι τα έφερε σε επαφή με τον έξω κόσμο. Το μεγαλύτερο παιδί, ο Γουίλιαμ είναι λίγο σαν και αυτή κατά κάποιο τρόπο, «πατάει γερά στο έδαφος», κάνει πράγματα όπως τα παιδιά της ηλικίας του.
Κλίντον: Λοιπόν, λυπάμαι πολύ για αυτή. Βασικά άρχιζε να αποκτά τον έλεγχο της ζωής της.
Αργότερα, οι δύο άντρες συνεχίζουν μιλώντας για το τι συνέβη, ενώ ο πρόεδρος των ΗΠΑ έκανε ερωτήσεις αν ο σωματοφύλακας στο αυτοκίνητο ήταν ζωντανός και γαι τον ρόλο των παπαράτσι/
Μπλερ: Προφανώς είχε πιει
Κλίντον: Αυτό φοβόμουν. Αυτοί οι άνθρωποι (οι παπαράτσι) τους κυνηγούσαν;
Μπλερ: Έπεσαν πάνω τους μόλις έφυγαν από το ξενοδοχείο, ακόμα όμως δεν μπορώ να πιστέψω τς αναφορές για το πόσο γρήγορα έτρεχαν. Δεν είναι δυνατό να πήγαιναν με 160 χλμ . Εννοώ, ξέρω το Παρίσι. Δεν έπρεπε να τρέχουν τόσο γρήγορα σε αυτά τα τούνελ, παρόλα αυτά.
Κλίντον: Είναι θλιβερό γεγονός, σου λέω.
