Το νορβηγικό κράτος αποφάσισε να ανεγείρει μνημείο για να αποτίσει φόρο τιμής στα θύματα της 22ας Ιουλίου 2011, όταν ο ακροδεξιός δολοφόνος Άντερς Μπέρινγκ Μπρέιβικ αιματοκύλησε το Όσλο και το νησάκι Ουτόγια, όμως οι κάτοικοι της Νορβηγίας αντιδρούν.
Πολλοί νιώθουν έστω και μια στοιχειώδη ικανοποίηση από την πρωτοβουλία, καθώς πλέον, όπως δηλώνουν, θα έχουν ένα μέρος να θρηνήσουν τους αγαπημένους τους που χάθηκαν, ενώ άλλοι κατέθεσαν ήδη αγωγή στην κυβέρνηση για να εμποδιστεί η ανέγερσή του. «Περιμέναμε γι’ αυτό επί μία πενταετία. Είναι καλό να έχουμε ένα σημείο όπου θα μπορούμε να πάμε», λέει η Λίζμπεθ Κρίστιν Ρόινελαντ, επικεφαλής της ομάδας στήριξης των θυμάτων και των συγγενών τους.
Το μνημείο, έργο του Σουηδού καλλιτέχνη Τζόνας Ντάλμπεργκ, επιλέχθηκε το 2014 από κρατική επιτροπή, που το θεώρησε ένα συμβολικό τραύμα στο τοπίο, το οποίο θα αντικατοπτρίζει την «άξαφνη και μόνιμη απώλεια αυτών που πέθαναν». Θα ονομάζεται «τραύμα στη μνήμη» και επρόκειτο να στηθεί απέναντι από το νησί Ουτόγια, όπου ο Μπρέιβικ δολοφόνησε ψυχρά 69 νεαρά μέλη του Εργατικού Κόμματος.
Ωστόσο πολλοί από τους περιοίκους αντιτίθενται στην κατασκευή του, τόσο εξαιτίας του σχεδίου όσο και λόγω του τόπου ανέγερσής του, με αποτέλεσμα η κυβέρνηση να αναστείλει το έργο μέχρι να επιλυθεί το πρόβλημα. «Καταλαβαίνουμε τους συγγενείς αλλά και όποιον διαδραμάτισε κάποιο ρόλο εκείνη τη μοιραία 22α Ιουλίου, είμαστε και εμείς ένα κομμάτι από εκείνη την ημέρα», λέει χαρακτηριστικά η Μαρία Ιρέν Ολτάν Μπερζ, επικεφαλής της επιτροπής κατοίκων. «Όμως νιώθουμε ότι είναι υπερβολικά κοντά. Δεν μπορούμε να ζούμε δίπλα σε αυτό το μνημείο και ταυτόχρονα να προσπαθούμε να προχωρήσουμε».
Πριν από μόλις μία εβδομάδα, ο μακελάρης της Νορβηγίας που έσπειρε τον τρόμο και το θάνατο σε 77 ανθρώπους συνολικά, εμφανίστηκε ενώπιον του δικαστηρίου προκειμένου να καταγγείλει ότι οι συνθήκες κράτησής του είναι άθλιες και παραβιάζουν τα ανθρώπινα δικαιώματά του, καθώς ανάμεσα σε άλλα τού προσφέρονται γεύματα τα οποία έχουν προθερμανθεί στον φούρνο μικροκυμάτων, κάτι που είναι χειρότερο βασανιστήριο «ακόμα και από τον εικονικό πνιγμό», οι σωματικοί έλεγχοι είναι «ενοχλητικοί και ταπεινωτικοί» και νιώθει απομονωμένος, αφού δεν έχει το δικαίωμα να δέχεται επισκέπτες.
Πάντως, όπως έγινε γνωστό κατά την ακροαματική διαδικασία, ο Μπρέιβικ διαθέτει τον δικό του κυλιόμενο τάπητα, σταθερό ποδήλατο και άλλα όργανα γυμναστικής, συμμετείχε στις εκδηλώσεις για τους φυλακισμένους και λαμβάνει εφημερίδες, περιοδικά, παζλ, βλέπει dvd και μπορεί να ακούει τη μουσική της επιλογής του.
