Μια έρευνα που αναμένεται να συζητηθεί περιλαμβάνεται στο βιβλίο του Γερμανού δημοσιογράφου, Γιούργκεν Ροτ, η οποία με τον τίτλο «σιωπηρό πραξικόπημα» επιχειρεί να κάνει έναν απολογισμό των παρεμβάσεων της τρόικας στις χώρες της κρίσης.
Ο δημοσιογράφος, ο οποίος στην χώρα του έχει φανατικούς θαυμαστές, αλλά και αντιπάλους έχει ασχοληθεί κατά καιρούς με υποθέσεις διαφθοράς στην Γερμανία, καθώς και στην Ανατολική Ευρώπη. Στην συγκεκριμένη έρευνα, ο Ροτ ασχολείται με τον ρόλο της τρόικας στην Ελλάδα, αλλά και σε άλλες χώρες.
Ο ίδιος ομολογεί ότι προβληματίστηκε πριν καταλήξει στον τίτλο «σιωπηλό πραξικόπημα» στο βιβλίο του. Αλλά τελικά πιστεύει ότι ήταν μία σωστή επιλογή: «Όταν λέω ʻσιωπηρό πραξικόπημαʼ εννοώ ότι γίνονται αλλαγές σε ένα πολιτικό και κοινωνικό σύστημα χωρίς δημοκρατική νομιμοποίηση, χωρίς τη συμμετοχή του πληθυσμού στις διαδικασίες. Μίλησα με πολλούς επιστήμονες και συνδικαλιστές πριν καταλήξω στον όρο ʻπραξικόπημαʼ και όλοι μου είπαν ότι περί αυτού πρόκειται, ότι αυτό συμβαίνει στην ουσία τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα, στην Πορτογαλία, στην Ισπανία. Μία αλλαγή στην ίδια την κοινωνία».
Ο Γιούργκεν Ροτ είναι ιδιαίτερα επικριτικός προς την τρόικα: «Θυμηθείτε τι έγινε πριν από τις ευρωεκλογές» λέει ο Γερμανός δημοσιογράφος. «Τότε έλεγαν στην Ελλάδα, αλλά και στη Γερμανία και στις Βρυξέλλες, ότι η τρόικα πρέπει να υπαχθεί σε ʻδημοκρατικό έλεγχοʼ. Από τότε όμως δεν έχει ακουστεί τίποτα πια γι αυτό το θέμα και αυτό αποδεικνύει ότι στην πραγματικότητα δεν υπάρχει η θέληση να αλλάξουν τα πράγματα και να δοθεί προτεραιότητα στην κοινωνική διάσταση της πολιτικής, μάλλον το αντίθετο θα έλεγα…»
Αν όμως έτσι έχουν τα πράγματα, ποια θα ήταν η εναλλακτική λύση; Τι θα ήταν αυτό που θα μπορούσε να υποκαταστήσει την τρόικα; «Αυτό είναι πράγματι το ερώτημα, αυτό είναι το πρόβλημα. Σίγουρα θα είχαμε λιγότερα προβλήματα, εάν εφαρμοζόταν ο Ευρωπαϊκός Κοινωνικός Χάρτης, τον οποίο άλλωστε έχουν συνυπογράψει τόσο η Ελλάδα, όσο και η Γερμανία. Αλλά δυστυχώς ο Ευρωπαϊκός Κοινωνικός Χάρτης παραμένει στα χαρτιά και δεν εφαρμόζεται, γιατί η Ευρώπη παραμένει μία ένωση οικονομική, αλλά όχι κοινωνική».
