Αίσθηση προκαλεί μια νέα έρευνα που έδωσε στην δημοσιότητα η Διεθνής Αμνηστία και αποκαλύπτει τον φόβο των πολιτών ότι σε περίπτωση που συλληφθούν από την αστυνομία θα υποστούν βασανιστήρια.
Τα αποτελέσματα της έκθεσης για την Ελλάδα είναι ομολογουμένως ανησυχητικά, αφού το 57% των Ελλήνων φοβάται ότι θα υποστεί βασανιστήρια σε περίπτωση σύλληψης και κράτησής τους από τις αρχές.
Εξίσου απογοητευτικά είναι και τα στοιχεία που προκύπτουν για τις υπόλοιπες χώρες, με το 44% των ερωτηθέντων να δηλώνουν ότι θεωρούν πως θα υποστούν κάποιας μορφής βασανισμό, αν συλληφθούν και οδηγηθούν στις αρχές για κάποιο παράπτωμά τους.
Όπως αναφέρεται οι απαντήσεις που έδωσαν οι πολίτες δεν είναι οι ίδιες για όλες τις χώρες καθώς στη Βρετανία, την Αυστραλία και τον Καναδά, σχεδόν πάνω από τα τρία τέταρτα των ερωτηθέντων δήλωσαν ότι αισθάνονται σίγουροι ότι δεν θα υποστούν βασανιστήρια σε περίπτωση σύλληψής τους, ενώ το ακριβώς αντίθετο προκύπτει για τους ερωτηθέντες σε χώρες της Λατινικής Αμερικής.
Την έλλειψη ξεκάθαρου νομικού πλαισίου σημείωσε ένα υψηλό ποσοστό των συμμετεχόντων στην έρευνα, με το 80% των Ελλήνων να επισημαίνει ότι θα έπρεπε το νομικό πλαίσιο για τα βασανιστήρια να είναι πιο σαφές.
Αδικαιολόγητη είναι οποιαδήποτε μορφή βασανισμού θεωρεί το 87% των Ελλήνων, ενώ σε διεθνές επίπεδο το 36% των συμμετεχόντων αξιολογεί τα βασανιστήρια δικαιολογημένα σε κάποιες περιπτώσεις.
Στην έκθεση της η Διεθνής Αμνηστία δηλώνει ότι σε ορισμένες χώρες τα βασανιστήρια είναι διαρκή και αποτελούν καθημερινό φαινόμενο, ενώ σε κάποιες άλλες τα βασανιστήρια συμβαίνουν μόνο, περιστασιακά και σε μεμονωμένες περιπτώσεις.
Η Διεθνής Αμνηστία όπως υπογραμμίζει έχει στρέψει το ενδιαφέρον της στις εξής πέντε χώρες όπου τα βασανιστήρια είναι επαναλαμβανόμενα:
1. Το Μεξικό, όπου γίνεται κατάχρηση από την αστυνομία και τις δυνάμεις ασφαλείας, παρόλο που η κυβέρνηση ισχυρίζεται το αντίθετο.
2. Οι Φιλιππίνες, όπου πρόσφατα ανακαλύφθηκε μυστικό κέντρο κράτησης, στο οποίο οι αστυνομικοί βασάνιζαν για «διασκέδαση» τους κρατούμενους.
3. Το Μαρόκο και η Δυτική Σαχάρα, εκεί όπου οι αρχές σπάνια διερευνούν τις καταγγελίες για βασανιστήρια σε κρατούμενους.
4. Η Νιγηρία, όπου τα βασανιστήρια είναι θέμα ρουτίνας για την αστυνομία και τον στρατό.
5. Το Ουζμπεκιστάν. Οι βασανιστές δεν οδηγούνται ποτέ στη Δικαιοσύνη και πρόκειται για ένα κράτος που κρατά την πόρτα του κλειστή στη Διεθνή Αμνηστία.
Να σημειωθεί ότι τα βασανιστήρια μπορεί να σημαίνουν από στέρηση ύπνου, καταστάσεις στρες μέχρι και ηλεκτροσόκ και εκτελούνται σε πολιτικούς κρατούμενους, υπόπτους για διάπραξη εγκλημάτων και σε αρκετές άλλες περιπτώσεις.
