του Χρήστου Καπούτση
Η Ελλάδα και η Κύπρος είναι μέσα στον ορίζοντα των γεγονότων και δραματικών εξελίξεων, στην εύφλεκτη και ασταθή περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής. Η πορεία των «ανοιχτών» Εθνικών μας Θεμάτων , ασφαλώς και επηρεάζεται από τις γεωπολιτικές εξελίξεις της ευρύτερης γεωγραφικής περιοχής μας, που είναι ραγδαίες και πολύ σοβαρές.
Η απόφαση της Κυβέρνησης η χώρα μας να συμμετέχει και με στρατιωτικά μέσα στη Διεθνή συμμαχία κατά των τζιχαντιστών του Ισλαμικού Κράτους, η εντατικοποίηση των τριμερών συνομιλιών Ελλάδας, Αιγύπτου και Κύπρου για τη ρύθμιση των μεταξύ τους θαλασσίων ζωνών, η αναβάθμιση της στρατιωτικής συνεργασίας Ελλάδας και Ισραήλ, οι υποθαλάσσιες έρευνες για τον εντοπισμό φυσικού αερίου και πετρελαίου στην ΑΟΖ της Κύπρου , αλλά και νοτίως της Κρήτης, καθώς επίσης και η πολιτική συμπεριφορά της Τουρκίας, αποτελούν μερικές από τις μεταβλητές παραμέτρους της εξίσωσης, που το αποτέλεσμα είναι: νέος γεωπολιτικός και ενεργειακός χάρτης στην ενιαία γεωγραφική περιοχή, από τη Λιβύη και την Αίγυπτο, μέχρι τη Συρία, το Ιράκ και το Ιράν.
H ελληνική συμμετοχή
Η Ελλάδα αποφάσισε, να έχει και στρατιωτική συμμετοχή στον αγώνα κατά των τζιχαντιστών του Ισλαμικού Κράτους (Ι.Κ.) Σύμφωνα με ανακοίνωση του Υπουργείου Εξωτερικών, «η Ελλάδα, μετά και από σχετική εισήγηση του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας και ειδικότερα του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας, θα συμμετέχει και με την αποστολή πυρομαχικών στις κουρδικές δυνάμεις».
Σύμφωνα με πληροφορίες από το ΓΕΕΘΑ, τα πυρομαχικά που θα σταλούν από την Ελλάδα για να ενισχύσουν τους «Πεσμεργκά» ( ο στρατός του Ιρακινού Κουρδιστάν), θα προέρχονται κυρίως, από κατασχεμένα όπλα και πυρομαχικά, που φυλάσσονται στις στρατιωτικές αποθήκες και δεν χρησιμοποιούνται από τον Ελληνικό Στρατό.
Η πρώτη «ανάγνωση» της απόφασης της Ελληνικής Κυβέρνησης, είναι μάλλον θετική, δηλαδή καλώς μετέχουμε στη διεθνή συμμαχία, εναντίον των κανίβαλων – σκοταδιστών των Τζιχαντιστών του Ισλαμικού Κράτους, που σκοτώνουν, αποκεφαλίζουν, εξανδραποδίσουν, «παλουκώνουν» και βιάζουν γυναίκες και παιδιά και γενικά, δολοφονούν όποιον δεν ασπάζεται τα δογματικά θρησκευτικά τους «πιστεύω». Η συμμετοχή σε μια επιχείρηση με ανθρωπιστικά χαρακτηριστικά, με στόχο την προστασία των Δημοκρατικών και Ατομικών Δικαιωμάτων εξευτελιζόμενων πολιτών είναι θετική , αλλά και επωφελής, διότι βγάζει τη χώρα από τον διεθνή απομονωτισμό.
Παρόλα αυτά όμως, υπάρχουν και αρκετά «σκοτεινά» σημεία, σκοπιμότητες και συμφέροντα, που ενδεχομένως μεσοπρόθεσμα να ακυρώνουν την σωστή, σε «πρώτη ανάγνωση», απόφαση της Ελληνικής Κυβέρνησης .
Για παράδειγμα , οι τζιχαντιστές απειλούν με αντίποινα, με βομβιστικές ενέργειες στις πρωτεύουσες των κρατών, που συμμετέχουν στη στρατιωτική συμμαχία εναντίον τους, άρα δυνητικά, δεν εξαιρείται και η Αθήνα.
Και κάτι ακόμη, δεν είμαι πολύ σίγουρος, ότι συμβάλει στην εξομάλυνση των ελληνο-τουρκικών σχέσεων, το γεγονός ότι όπλα και πυρομαχικά προερχόμενα από την Ελλάδα, θα βρίσκονται στα χέρια των κούρδων, που πιθανόν, αργότερα να στραφούν κατά του Στρατού της Τουρκίας.
Tα αμερικανικά σχέδια
Οι ΗΠΑ, επιστρέφουν στο Ιράκ και στη Μέση Ανατολή, με προφανή στόχο, να διορθώσουν «λάθη» ή να καλύψουν «κενά», από τις προηγούμενες στρατιωτικές δραστηριότητές τους. Μετατρέπουν ολόκληρο σχεδόν το Β. Ιράκ (Κουρδικές περιοχές) σε μία τεράστια αμερικανική στρατιωτική βάση. Συγκροτούν μια Διεθνή στρατιωτική συμμαχία (συμμετέχουν κράτη μέλη του ΝΑΤΟ, της Ε.Ε. και φιλοδυτικά κράτη του Αραβικού Συνδέσμου, όπως η Σαουδική Αραβία και το Κατάρ), εναντίον των Τζιχαντιστών του Ισλαμικού κράτους, δηλαδή εναντίον αυτών, τους οποίους χρηματοδοτούσαν και εξόπλιζαν μέχρι και πριν έξι μήνες, προκειμένου να ανατρέψουν τον πρόεδρο της Συρίας Μπασαρ Αλ Ασαντ.
Οι αμερικανοί φαίνεται, ότι σχεδιάζουν, να σταματήσουν την επέλαση των Τζιχαντιστών, να ελέγξουν τις πετρελαιοφόρες περιοχές που κατέχουν σε Ιράκ και Συρία, ενώ «βλέπουν» και προς τη Δαμασκό, επιβάλλοντας μια «πολιτική» λύση (με τη στρατιωτική βία) με την εκθρόνιση του Μπασάρ Αλ Άσαντ.
Οι αεροπορικές επιδρομές των αμερικανών και βρετανών εναντίον θέσεων των τζιχαντιστών είναι οριακές και μέχρι τώρα αναποτελεσματικές. Η Στρατηγική των αεροπορικών βομβαρδισμών, χωρίς χερσαίες δυνάμεις, έχει ηττηθεί, σε όλες τις πρόσφατες πολεμικές συγκρούεις (Γιουγκοσλαβία, Αφγανιστάν, Λιβύη, Ιράκ). Τα καθεστώτα ανατραπήκαν, όταν μετά τους αεροπορικούς βομβαρδισμούς, είχαμε την εισβολή χερσαίων δυνάμεων, είτε συμμαχικών, είτε αντικαθεστωτικών. Ο Αρχηγός των αμερικανικών Ενόπλων Δυνάμεων Στρατηγός Μάρτιν Ντέμπσει, υποστηρίζει σε δημόσιες τοποθετήσεις του, ότι μόνο με την αποστολή χερσαίων επίλεκτων στρατιωτικών δυνάμεων, είναι δυνατόν να εξουδετερωθεί πλήρως η απειλή από τους Τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους. Άλλωστε, οι αμερικανο-βρετανικοί βομβαρδισμοί εναντίον του ISIS ενισχύουν το καθεστώς Ασαντ, αφού σταθεροποιεί τις θέσεις του σε βάρος της ένοπλης αντιπολίτευσης, ενώ παράλληλα, εμφανίζεται ως «ντε φάκτο» σύμμαχος της Δύσης στον αντιτρομοκρατικό αγώνα!!! Με εξαίρεση τους Κούρδους Πεσμεργκά του Βορείου Ιράκ, οι πιο αξιόμαχες δυνάμεις , που δίνουν σκληρές μάχες εναντίον του στρατού του Ι.Κ., είναι οι «κακοί δαίμονες» των Αμερικανών, αλλά τώρα «αναγκαστικά» σύμμαχοί τους: Είναι, το καθεστώς Άσαντ στη Συρία, το Ιράν των Αγιατολάχ, η Χεζμπολάχ του Λιβάνου, οι Κούρδοι της Συρίας του YPG και οι κούρδοι της Τουρκίας το ΡΚΚ του Αμπντουλάχ Οτσαλάν. Επίσης, κράτος κλειδί των εξελίξεων είναι η Τουρκία και λόγω ειδικών σχέσεων που έχει με τους Κούρδους, αλλά και με τους Τζιχαντιστες, και διότι η Τουρκία είναι το μοναδικό μέλος του ΝΑΤΟ που συνορεύει με Συρία και Ιράκ.
Τα Αραβικά κράτη που συμμαχούν με τις ΗΠΑ κατά των Τζιχαντιστών, δεν θέλουν τους ισλαμιστές εξτρεμιστές του ISIS, ταυτόχρονα όμως, δεν θέλουν και τους σιιτες του Ιράν, την Χεζμπολλαχ στο Λίβανο, το Μπααθικό καθεστώς του Ασαντ στη Συρία και τους σιιτες της Βαγδάτης. Άρα αμερικανοί και οι Άραβες , στοχεύουν, μεσοπρόθεσμα, να αλλάξουν εντελώς, το γεωπολιτικό τοπίο της ευρύτερης γεωγραφικής περιοχής.
Επίσης, η χρησιμοποίηση της Αεροπορικής Βάσης Ακρωτηρίου στην Κύπρο σε πολεμικές επιχειρήσεις από την Βρετανική Αεροπορία, ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο στο γεωστρατηγικό περιβάλλον της Ανατολικής Μεσογείου και ειδικά στις εξαιρετικά λεπτές σχέσεις της Κυπριακής Δημοκρατίας με τη Βρετανία, που ασφαλώς θα επηρεάσει και την προσπάθεια επίλυσης του πολιτικού προβλήματος της Κύπρου. Και ακόμη, πιθανή αξιοποίηση της αεροναυτικής βάσης της Σούδας στις επιχειρήσεις των συμμάχων στη Μέση Ανατολή, αναβαθμίζει το διεθνές κύρος της χώρας μας και επιπλέον, η Ελληνική Κυβέρνηση θα έχει τη δυνατότητα της πολιτικής κεφαλαιοποίησης του οφέλους που θα προκύψει από την ουσιαστική στρατιωτική και διπλωματική υποστήριξη που παρέχει στην Διεθνή Συμμαχία των ΗΠΑ στον πολυμέτωπο αγώνα εναντίον των Τζιχαντιστών του ISIS.
