Την απόφαση δημιουργίας Κοινού Συντονιστικού Οργάνου πήραν τρεις Ενώσεις, της Θεσσαλίας, της Ηπείρου και της Κεντρικής Μακεδονίας, επισφραγίζοντας έτσι τις κοινές απόψεις τους και στέλνοντας μήνυμα στην ΠΟΕΣ, από την οποία ζητούν αλλαγές. Η κίνησή τους έχει προκαλέσει –όπως είναι φυσικό– πολλές συζητήσεις, με άλλους να θεωρούν πως αποτελεί μια θεσμική απάντηση στην ένταση που υπήρχε και συχνά ξέφευγε, δημιουργώντας κακή εικόνα μέσω των έντονων αντιπαραθέσεων, και άλλους να την κατακρίνουν ως βήμα «αμφισβήτησης» της ΠΟΕΣ.
ΕΣΠΕΚΜ, ΕΣΠΕΗΠ και ΕΣΠΕΘ, πάντως, τονίζουν την απόφασή τους να εγγυηθούν την ενότητα αλλά και να συνεχίσουν τις παρεμβάσεις τους διεκδικώντας θεσμικά αιτήματα (ωράριο, μεταθέσεις κτλ.). Παράλληλα, όμως, δεν απέφυγαν τα παράπονα, καθώς ζητούν από την ΠΟΕΣ να δώσει βήμα στον «ουσιαστικό διάλογο και στον πλουραλισμό των απόψεων» και εντοπίζουν απουσία προβολής των δραστηριοτήτων κάποιων Ενώσεων. Οι τρεις Ενώσεις «φωτογραφίζουν», μάλιστα, και πρόσωπα τα οποία παρεισφρέουν στις Ενώσεις και «δημιουργούν διενέξεις και διάφορες άλλες δυσχέρειες και προβλήματα», ζητώντας οι Ενώσεις να μείνουν μακριά «από τις διάφορες προσωπικές φιλοδοξίες και προσπάθειες κομματικοποίησης».
«Χαμένοι στη μετάφραση;»
Οι ίδιοι οι στρατιωτικοί δείχνουν, πάντως, να έχουν χωριστεί στα δύο, με τις απόψεις να ποικίλλουν, από αυτές που βλέπουν «διασπαστές» μέχρι εκείνες που υποστηρίζουν ότι κάτι έπρεπε να γίνει πριν να είναι αργά. Και ενώ όλοι μοιάζουν να καταλήγουν στο «μότο» πως «πρέπει να συνεχίσουν όπως ξεκίνησαν», αυτό φαίνεται να σημαίνει τελικά τουλάχιστον δύο διαφορετικά πράγματα, καθώς άλλοι επικεντρώνονται στα πρόσωπα, βλέποντας προσπάθεια «αμφισβήτησης», και άλλοι στο «πλαίσιο» λειτουργίας των Ενώσεων που θεωρούν ότι αλλάζει.
Από το ένθετο ΜΑΡΣ που κυκλοφόρησε με την εφημερίδα Παρασκήνιο το Σάββατο 29/11/2014.
