Με τη συμμετοχή του Αλέξη Τσίπρα θα πραγματοποιηθεί απόψε στις 22:00, ώρα Ελλάδος, το νέο ντιμπέιτ μεταξύ των υποψηφίων για την προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
Πιο συγκεκριμένα, τις θέσεις τους θα αναπτύξουν οι: Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, υποψήφιος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, Μάρτιν Σουλτς, νυν πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου και υποψήφιος των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών, Γκι Φέρχοφστατ, νυν επικεφαλής της ομάδας των Φιλελευθέρων Δημοκρατών και υποψήφιος του ίδιου κόμματος, Σκα Κέλερ υποψήφια του Κόμματος των Πρασίνων και Αλέξης Τσίπρας, πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ και υποψήφιος του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς
Η τηλεοπτική μάχη θα διαρκέσει μισή ώρα και θα λάβει χώρα στην αίθουσα της Ολομέλειας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στις Βρυξέλλες.
Να σημειωθεί ότι ο κ. Τσίπρας θα μιλήσει στα Ελληνικά, παρότι το ντιμπέιτ θα διεξαχθεί στα Αγγλικά.
Θα υπάρχει, ωστόσο, ταυτόχρονη διερμηνεία στις 23 επίσημες γλώσσες της ΕΕ και αναμετάδοση από τηλεοπτικούς σταθμούς χωρών της ΕΕ, καθώς και από το διαδίκτυο. Στην Ελλάδα θα μεταδοθεί από το κανάλι της Βουλής. Τη συζήτηση θα συντονίσει η Μόνικα Μαντζόνι, δημοσιογράφος, διευθύντρια του ιταλικού δημόσιου σταθμού RAI News24.
Ζαν Κλοντ Γιούνκερ
Ο Ζαν Κλοντ Γιουνκέρ εξελέγη υποψήφιος του ΕΛΚ (Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα) για την προεδρία της Κομισιόν υπερισχύοντας του ανθυποψηφίου του για το χρίσμα Μισέλ Μπαρνιέ με 380 ψήφους έναντι 240.
Ο τέως πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου και πρόεδρος του Eurogroup, στηριζόταν από τη Γερμανία, την Ελλάδα και τις βόρειες Ευρωπαϊκές χώρες, ενώ ο κ. Μπαρνιέ, επίτροπος εσωτερικής αγοράς της ΕΕ, υποστηριζόταν από τη Γαλλία και τις νότιες χώρες της ΕΕ.
Ο κ. Γιουνκέρ είναι πρόεδρος του Χριστιανοκοινωνικού Κόμματος του Λαού (CPSP). Τιμήθηκε με το Βραβείο Καρλομάγνος το 2006. Στις εκλογές που διεξήχθησαν πρόωρα στις 20 Οκτωβρίου 2013 μετά την ανακοίνωση της παραίτησής του από την πρωθυπουργία, εξαιτίας εμπλοκής του σε σκάνδαλο κατασκοπείας το κόμμα του Γιουνκέρ έχασε 3 έδρες. Ωστόσο, παρέμεινε πρώτο σε δύναμη, καθώς κέρδισε 23 από 60 έδρες στη Βουλή των Αντιπροσώπων. Το Γιουνκέρ διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Σαβιέ Μπετέλ.
Μάρτιν Σουλτς
O Μάρτιν Σουλτς είναι ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και υποψήφιος για την προεδρία της Κομισιόν εκ μέρους των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών.
Η πολιτική του καριέρα ξεκίνησε όταν ήταν μόλις 19 ετών, με την εγγραφή του στο Σοσιαλοδημοκρατικό κόμμα, όπου γίνεται πρόεδρος των νεαρών υποστηρικτών του κόμματος. Η καριέρα του εκτοξεύεται όταν στην ηλικία των 31, εκλέγεται δήμαρχος στο Βουρσελέν, ο νεότερος στην ιστορία του.
Το 1994 βάζει επιτυχώς υποψηφιότητα για Μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και κερδίζει το πρώτο Ευρωπαϊκό του πόστο. Αρκετά ενεργός στα δρώμενα των Γερμανών Σοσιαλιστών, το 2004 αναλαμβάνει και την αρχηγία τους στο Ευρωκοινοβούλιο. Μεγάλη ώθηση στην πολιτική του καριέρα δίδεται, όταν το 2003 εμπλέκεται σε διαμάχη με τον τότε πρωθυπουργό της Ιταλίας Σίλβιο Μπερλουσκόνι.
Έπειτα από κριτική του Σούλτς για τα σκάνδαλα του Ιταλού πρωθυπουργού, ο Μπερλουσκόνι τον παρομοιάζει με Ναζί και δημιουργεί άλλο ένα σκάνδαλο, αυτή τη φορά με ευρωπαϊκές και διπλωματικές προεκτάσεις.
Έκτοτε αναλαμβάνει το πόστο του αρχηγού των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών το 2009 και το 2012 εκλέγεται πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου εν μέσω κριτικής για αδιαφάνεια στον τρόπο εκλογής του. Έχει επανειλημμένα εκφράσει την αντίθεση του στην έλλειψη ρύθμισης του τραπεζικού τομέα και τον θεωρεί ως ένα από τους κύριους αίτιους της πολύπλευρης κρίσης της Ευρώπης.
Η πρώτη προτεραιότητα, αν εκλεγεί πρόεδρος, είναι να δημιουργήσει περισσότερες ποιοτικές θέσεις εργασίας για τους Ευρωπαίους. Στόχος του σε εύρος πενταετίας να έχει ελαττωθεί σημαντικά η νεανική ανεργία και να δώσει τέλος τις αδικίες πρακτικές μισθοδοσίας. Θέλει επίσης να δει τη μείωση της οικονομικής ανισότητας μεταξύ των πλουσιότερων και των φτωχότερων κρατών της ΕΕ, καθώς και να πολεμήσει την φορολογική διαφθορά και να καταστήσει το τραπεζικό σύστημα «ασφαλές».
Γκι Φερχόφστατ
Ο Γκι Φερχόφστατ είναι πολιτικός από το Βέλγιο, που χρημάτισε πρωθυπουργός από το 1999 ως το 2008. Από το 2009 ηγείται της Συμμαχίας Φιλελευθέρων και Δημοκρατών για την Ευρώπη, της τρίτης μεγαλύτερης πολιτικής ομάδας του Ευρωπαϊκού Κοινοβούλιου, η οποία τον επέλεξε και ως υποψήφιο για τη θέση του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ενόψει των επικείμενων Ευρωεκλογών.
Ο Φερχόφστατ αποτελεί αφοσιωμένο ευρωπαϊστή και τάσσεται υπέρ της ομοσπονδιοποίησης της Ευρώπης.
Κατά τη διάρκεια της πρώτης θητείας του ως πρωθυπουργός του Βελγίου, ο Φέρχοφστατ προέδρευσε της Συνόδου Κορυφής του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Λάκεν το 2001, η οποία οδήγησε στη δημιουργία της συνέλευσης που σχεδίασε τη Συνθήκη για τη θέσπιση Συντάγματος της Ευρώπης. Σχετικά με την υιοθέτηση του ευρώ, ο ίδιος τότε δήλωσε πως “η έλλειψη μίας κοινής κοινωνικοοικονομικής πολιτικής και η έλλειψη μίας πραγματικής πολιτικής ένωσης” θα οδηγούσε τη νομισματική πολιτική σε κρίση.[4]
Μετά τις Ευρωεκλογές του 2004, ο Φερχόφστατ υπήρξε ο επικρατέστερος υποψήφιος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου για την ανάληψη της θέσης του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπης, με την υποστήριξη τόσο της Γαλλίας & της Γερμανίας όσο και άλλων Ευρωπαϊκών κρατών. Παρόλα αυτά η πρόταση απορρίφθηκε από τον πρωθυπουργό του Ηνωμένου Βασιλείου Τόνι Μπλερ.[5][6]
Αντιδρώντας στην καταψήφιση της Συνταγματικής Συνθήκης, ο Φερχόφστατ κυκλοφόρησε το 2005 το πρώτο του μανιφέστο με τίτλο “Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης” (Verenigde Staten van Europa), προτείνοντας ριζοσπαστικά φεντεραλιστικά μέτρα για την ενίσχυση της Ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Μεταξύ άλλων επιχειρηματολόγησε υπέρ της δημιουργίας ενός ευρωστρατού που θα ενοποιούσε τους επιμέρους εθνικούς στρατούς των κρατών μελών, τη θέσπιση ενός πανευρωπαϊκού φόρου που θα χρηματοδοτούσε άμεσα τον κοινοτικό προϋπολογισμό και θα αντικαθιστούσε τις εισφορές των κρατών-μελών, και την άμεση εκλογή του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής από τους Ευρωπαίους πολίτες.
Το 2009 εξελέγη μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και αποτελεί τον αρχηγό της Συμμαχίας Φιλελευθέρων και Δημοκρατών για την Ευρώπη (ALDE), της τρίτης μεγαλύτερης πολιτικής ομάδας του Κοινοβουλίου. Ένα χρόνο αργότερα ιδρύει την Ομάδα Σπινέλι (Spinelli Group), με στόχο την αναζωπύρωση της συζήτησης για ένα ομοσπονδιακό Ευρωπαϊκό μέλλον.
Σκα Κέλλερ
Η Σκα Κέλλερ είναι Γερμανίδα πολιτικός και μέλος του κόμματος των ευρωπαικού κόμματος των Πρασίνων. Η κα Κέλλερ ειδικεύεται σε θέματα μετανάστευσης και σχέσεων της Ευρώπης με την Τουρκία.
Από το 2001 είναι μέλος της νεολαίας των Πρασίνων. Από το 2005 μέχρι το 2007 ήταν εκπρόσωπος της Ομοσπονδίας των Νέων Ευρωπαίων Πρασίνων. Το 2002 έγινε μέλος των Πρασίνων της Γερμανίας. Έχει κάνει Ισλαμικές, Τουρκικές και Εβραικές σπουδές στο ανοιχτό πανεπιστήμιο του Βερολίνου. Είναι παντρεμένη με τον Φινλανδό ακτιβιστή, Markus Drake, και μιλά έξι γλώσσες.
Είναι η μόνη γυναίκα υποψήφια για την προεδρία της Κομισιόν και επίσης η πιο νέα σε ηλικία που διεκδικεί την ανώτατη θέση στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
Με την υποψηφιότητά της, οι Πράσινοι υποστηρίζουν ότι δίνουν την δυνατότητα στους νέους της Ευρώπης να συμμετάσχουν σε ανώτατο επίπεδο στις πολιτικές συζητήσεις.
Αλέξης Τσίπρας
Ο Αλέξης Τσίπρας είναι πρόεδρος του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης στην Ελλάδα, ΣΥΡΙΖΑ, ενώ τον Δεκέμβριο του 2013, το Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς τον επέλεξε ως υποψήφιό του για τη θέση του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Κομισιόν), στις επικείμενες ευρωεκλογές.
Ανέπτυξε πολιτική δράση από τα μαθητικά και φοιτητικά του χρόνια συμμετέχοντας σε αριστερές οργανώσεις. Το 2006 ήταν υποψήφιος δήμαρχος Αθηναίων με τη στήριξη του Συνασπισμού (ΣΥΝ). Στο 5ο Συνέδριο του ΣΥΝ το Φεβρουάριο του 2008 εξελέγη πρόεδρος με ποσοστό 70%. Στις εκλογές του 2009 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής με το Συνασπισμό Ριζοσπαστικής Αριστεράς, συμμαχικό σχήμα στο οποίο συμμετείχε ο ΣΥΝ, στην Α’ Αθήνας και ακολούθως πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ. Στις εκλογές του 2012 ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ αναδείχθηκε σε δεύτερο κόμμα και ο ίδιος σε αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Το σημερινό ντιμπέιτ έχει ιδιαίτερη σημασία για τον ίδιο, καθώς πραγματοποιείται σε περίοδο προεκλογικής εκστρατείας και στο εσωτερικό της Ελλάδας και καθώς καλείται να απαντήσει στην κρΙτική που του ασκείται ότι τάσσεται κατά της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
