Με παγωμένες αντιδράσεις και νέες εισηγήσεις προς τους εκπροσώπους των δανειστών της χώρας μας, ώστε να «νουθετηθεί» η Ελλάδα και να εφαρμόσει ένα αυστηρότερο φορολογικό καθεστώς για τη ναυτιλία της, υποδέχθηκαν τα επιχειρηματικά κέντρα του εξωτερικού την απόφαση της κυβέρνησης να στηρίξει συγκεκριμένους τομείς-στυλοβάτες της προς όφελος της εθνικής της οικονομίας.
Η Ελλάδα και τα συμφέροντα
Η –από μέρους του αρμόδιου υπουργού, Τρύφωνα Αλεξιάδη– προαναγγελία της καθιέρωσης ενός ανταγωνιστικού καθεστώτος για τη ναυτιλία, ώστε να επιτευχθεί η προσέλκυση περισσότερων ναυτιλιακών κεφαλαίων στην ελληνική σημαία, η δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και η τόνωση των φορολογικών εσόδων από τον κλάδο σήκωσαν αρκετά «μποφόρ».
Βέβαια, η αλήθεια είναι πως οι πιέσεις των διεθνών ναυτιλιακών κέντρων –όπως του Λονδίνου, του Βανκούβερ, της Μάλτας, της Κύπρου και άλλων–, ως μέρος ενός οργανωμένου σχεδίου, δεν σταμάτησαν ποτέ.Για την επίτευξη των στόχων των ανταγωνιστών μας, μάλιστα, που δεν είναι άλλοι από τη μείωση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής ναυτιλίας και την «υφαρπαγή» ναυτιλιακών κεφαλαίων από την πανίσχυρη –στη θάλασσα– Ελλάδα, χρησιμοποιήθηκαν ακόμη και πολιτικοί διεθνούς βεληνεκούς. Έτσι, την ώρα που διάφορες χώρες μοιράζουν σημαντικά κίνητρα για την προσέλκυση ναυτιλιακών κεφαλαίων, ακούσαμε τον Γερμανό υπουργό Οικονομικών, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, να δηλώνει πως η ελληνική κυβέρνηση δείχνει απρόθυμη να φορολογήσει τους πλοιοκτήτες, τη γενική διευθύντρια του ΔΝΤ, Κριστίν Λαγκάρντ, να σχολιάζει (αβάσιμα) πως ολόκληρη η ναυτιλία είναι απαλλαγμένη από φόρους και τον Ιταλό πρωθυπουργό, Ματέο Ρέντσι, να υπογραμμίζει πως «δεν σημαίνει ότι με τα χρήματά μας κάποιοι Έλληνες πλοιοκτήτες μπορούν να συνεχίσουν να μην πληρώνουν τους φόρους».
Χάθηκε ένα στα δέκα πλοία μέσα σε έξι χρόνια
Οι προαναφερθείσες τοποθετήσεις βρίθουν, ασφαλώς, ανακριβειών.Και αυτό διότι η χώρα μας, αν και ακολουθεί παρόμοιο σύστημα φορολόγησης της ναυτιλίας με τα άλλα μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, παραμένει –σύμφωνα με τον διεθνή οικονομικό οίκο Deloitte– τρεις φορές πιο «αλμυρή» φορολογικά από τη δεύτερη ακριβότερη χώρα της Ένωσης και, για παράδειγμα, δέκα φορές πιο «αλμυρή» από τη Μάλτα.Μάλιστα, αυτή η «ανισότητα» καταγράφεται και σε πρόσφατη έκθεση της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ), σύμφωνα με την οποία το ελληνικό νηολόγιο καταγράφει σημαντικές απώλειες τα τελευταία χρόνια. Όπως έγινε γνωστό, ενώ το 2009 (έτος-ρεκόρ για τη δεκαετία 2001-2010) υπό ελληνική σημαία βρίσκονταν 2.091 πλοία, στο «κλείσιμο» του 2014 φτάσαμε στα 1.855 πλοία (μείωση 11,3%). Μόνο κατά το τελευταίο έτος –των ισχυρών (έξωθεν) πιέσεων– χάθηκε το 1,9% της ελληνικής δύναμης, αφού από τα 1.871 πλοία (άνω των 100 ΚΟΧ) τον Σεπτέμβριο του 2014 πέσαμε στα 1.835 τον ίδιο μήνα φέτος. Αντίστοιχη μείωση (κατά 1,8%) σημειώθηκε, στο ίδιο διάστημα, και στη συνολική χωρητικότητα, καθώς τα 44.964.391 ΚΟΧ το 2014 μειώθηκαν σε 44.138.319 ΚΟΧ το 2015.
Πλήγμα στην ποντοπόρο ναυτιλία
Τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ αποκαλύπτουν ακόμη ένα αρνητικό μήνυμα.Εξετάζοντας την πορεία του στόλου με βάση το μέγεθος των πλοίων, αποκαλύπτεται πως η μεγαλύτερη μείωση εμφανίζεται στα πλοία άνω των 20.000 ΚΟΧ, στα οποία κατατάσσονται αυτά της ποντοπόρου ναυτιλίας. Ειδικότερα, τον Σεπτέμβριο του 2014, ο αριθμός των υπό ελληνική σημαία πλοίων από 20.000 ΚΟΧ και άνω ανέρχονταν σε 667, ενώ τον ίδιο μήνα φέτος μειώθηκαν σε 642 (πτώση κατά 3,7%).
Πλοία υπό ελληνική σημαία (Σεπτέμβριος 2014 – Σεπτέμβριος 2015)
Σεπτέμβριος 2014—–Σεπτέμβριος 2015 —– Μεταβολή
Πλοία 1.871 —— 1.835 —— -1,9%
Χωρητικότητα (ΚΟΧ) 44.964.391 —– 44.138.319 —— -1,8%
Στόχος η ενίσχυση της οικονομίας και της απασχόλησης
Τα αρνητικά μηνύματα έχουν κινητοποιήσει το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης, που μελετά τα επόμενα βήματά του, γνωρίζοντας πως μία επί τα χείρω αλλαγή του φορολογικού καθεστώτος μπορεί να επιφέρει σοβαρές απώλειες στην απασχόληση (οι υπάρχουσες θέσεις εργασίας υπολογίζονται σε 200.000, ενώ το εισόδημα από αυτές σε 2,7 δισ. ευρώ), στη συμβολή της ναυτιλίας στην ελληνική οικονομία (προστιθέμενη αξία περί τα 13 δισ. ετησίως) και στη συνεισφορά του κλάδου στο ΑΕΠ της Ελλάδας (περίπου στο 7% σήμερα). Μάλιστα, σε αυτά τα μεγέθη δεν υπολογίζονται καν τα φορολογικά έσοδα του Δημοσίου από τη ναυτιλία, στα οποία –εκτός του φόρου χωρητικότητας– περιλαμβάνονται ο φόρος εισοδήματος και οι εισφορές που εισπράττονται από τους απασχολούμενους (Έλληνες και ξένους εργαζόμενους) στις συνδεόμενες με την ποντοπόρο ναυτιλία εταιρείες και η συνεισφορά αλληλεγγύης που πληρώνουν εθελοντικά επί των μερισμάτων τους οι πλοιοκτήτες.
Στόχος της Ελλάδας είναι, τώρα, να δημιουργήσει ένα σταθερό και ανταγωνιστικό καθεστώς για τη διατήρηση της ναυτιλιακής της δύναμης και τον επαναπατρισμό μεγάλου μέρους της πανίσχυρης ελληνικής ποντοπόρου ναυτιλίας.
* Ρεπορτάζ από την εφημερίδα ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ που κυκλοφόρησε το Σάββατο 28/11/2015
