του Χρήστου Καπούτση
Βαθαίνει μέρα με τη μέρα το εσωκομματικό χάσμα στο κυβερνητικό κόμμα. Οι λεγόμενοι Προεδρικοί και η Αριστερή Πλατφόρμα, οι δύο ισχυρές συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ, όχι μόνο έχουν εγκαταλείψει και τα τελευταία ερείσματα κομματικής συνοχής, αλλά βρίσκονται πλέον σε πορεία σφοδρής μετωπικής σύγκρουσης,με τη διάσπαση να θεωρείται πλέον αναπότρεπτη.
Ο επικεφαλής της Αριστερής Πλατφόρμας, Παναγιώτης Λαφαζάνης, συνομιλώντας με στενούς κομματικούς φίλους του που εμπιστεύεται,κατηγορεί ευθέως τον πρωθυπουργό και όσα κομματικά στελέχη έχουν εγκατασταθεί στο Μέγαρο Μαξίμου ότι προωθούν, βάσει σχεδίου, τη μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ σε μνημονικό κόμμα.«Δεν μας αξίζει μια τέτοια εξέλιξη», επισημαίνει ο Π. Λαφαζάνης και προσθέτει «εμείς παραμένουμε στον ΣΥΡΙΖΑ και υπερασπιζόμαστε, παρά τους τόνους λάσπης και βρόμικων επιθέσεων, τις αντιμνημονιακές αρχές και αξίες του κόμματος και το ριζοσπαστικό πρόγραμμά του. Άλλοι έχουν κάνει επιλογές που βρίσκονται εκτός των κομματικών αρχών του ΣΥΡΙΖΑ».
Η βασική κατεύθυνση της Αριστερής Πλατφόρμας δεν είναι η αποχώρηση από τον ΣΥΡΙΖΑ και η δημιουργία νέου πολιτικού – κομματικού φορέα. Είναι αποφασισμένοι να παραμείνουν στο κόμμα, διότι εκτιμούν ότι αυτοί εκφράζουν πλήρως τις ιδρυτικές αρχές και τις αξίες του και προτίθενται να υποδείξουν στους… μεταλλαγμένους μνημονιακούς (ο «άλλος», ο κυβερνητικός ΣΥΡΙΖΑ) να αποχωρήσουν από το κόμμα!
Η συμφωνία-μνημόνιο
Η Αριστερή Πλατφόρμα θεωρεί σφάλμα στρατηγικής τη σύναψη συμφωνίας με τους δανειστές, δηλαδή την υποταγή της κυβέρνησης στις εξευτελιστικές απαιτήσεις της τρόικας. Υποστηρίζουν ότι το βασικότερο επιχείρημα των στελεχών του Μεγάρου Μαξίμου,προκειμένου να δικαιολογηθεί η σύναψη συμφωνίας για τρίτο επαχθές μνημόνιο είναι ότι δεν υπήρχε άλλη εναλλακτική λύση.Δηλαδή, στις 12 Ιουλίου το τρίτο μνημόνιο ήταν ένας αναπόφευκτος μονόδρομος. Όμως,οι αριστεροί της Αριστερής Πλατφόρμας διερωτώνται:«Αυτό δεν έλεγαν και οι Γ. Παπανδρέου και Γ. Παπακωνσταντίνου, όταν υπέγραφαν το πρώτο μνημόνιο;Δεν ισχυρίζονταν ότι είναι μονόδρομος;Γιατί τότε, λοιπόν, αντιδρούσαμε; Μήπως το ίδιο δεν ισχυριζόταν και ο αντιμνημονιακός Σαμαράς, όταν ξαφνικά ανακάλυψε τη γοητεία των μνημονίων; Δεν ισχυριζόταν ότι είναι μονόδρομος το δεύτερο μνημόνιο που συνομολόγησε; Γιατί, λοιπόν, τότε ο ΣΥΡΙΖΑ ασκούσε δριμεία κριτική σε αυτές τις μνημονιακές κυβερνήσεις; Τι διαφορετικό κάνει σήμερα η κυβέρνηση από το να υπογράφει και αυτή μνημονιακές επιλογές και να διασύρει το κόμμα, που κέρδισε την εμπιστοσύνη του λαού και στις εκλογές της 25ης Ιανουάριου και στο δημοψήφισμα, υποσχόμενη τέρμα στα μνημόνια και στη λιτότητα»;
Στην ομιλία του σεεκδήλωση του ιστότοπου iskra.gr, ο Παναγιώτης Λαφαζάνης αναρωτήθηκε: «Γιατί, λοιπόν,καταγγείλαμε τον Γ. Παπανδρέου, τον Α. Σαμαρά και τον Β. Βενιζέλο, που υπέγραψαν το πρώτο και το δεύτερο μνημόνιο,ανδεν είχαμε εναλλακτική λύση; Ή μήπως δεν είχαμε εναλλακτική λύση;Ή, ακόμα χειρότερα, είχαμε την αυταπάτη ότι με ικεσίες ή κατάρες ή και τα δύο μαζί και με αναρίθμητους όρκους πίστης στο ευρώ θα πείθαμε μέσα από σκληρές διαπραγματεύσεις το ευρωπαϊκό κατεστημένο να εγκαταλείψει τις μνημονιακές επιλογές του;»
«Δεν ενημερώσατε τον λαό»
Στη συνέχεια, ο Π. Λαφαζάνης κατηγόρησε την κομματική ηγεσία (την παρέα του Α. Τσίπρα) ότι δεν είχε ενημερώσει προεκλογικά τον ελληνικό λαό για την εναλλακτική λύση, στην περίπτωση που οι συνομιλίες με τους δανειστές οδηγούνταν σε αδιέξοδο. «Και αν, παρ’ ελπίδα, οι Ευρωπαίοι συνομιλητές μας δεν εγκατέλειπαν τις επιλογές λιτότητας, όπως και έγινε, ποια ήταν η δική μας πρόβλεψη, ως κόμμα;Η άτακτη μνημονιακή υποχώρηση με επιχείρημα να αποφύγουμε την ‘‘άτακτη χρεοκοπία’’. Και γιατί αυτό δεν το είπαμε ξεκάθαρα στον ελληνικό λαό;» ρωτά ο Π. Λαφαζάνης τον πρωθυπουργό και πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ, Α. Τσίπρα.
Για όλα αυτά, υποστηρίζει ο Π. Λαφαζάνης,«χρειάζεται να υπάρξουν επαρκείς εξηγήσεις από την πλευρά της κυβέρνησης και βαθιά συζήτηση στο κόμμα και στην κοινωνία και όχι κινδυνολογία και ξόρκια, ούτε εύκολες κατηγορίες κατά της Αριστερής Πλατφόρμας».
Ως πρώτο μέτρο απεμπλοκής «από τα δεσμά του ευρωπαϊκού χρηματοπιστωτικού συστήματος», όπως το αποκαλεί,ο Π. Λαφαζάνης προτείνει: «Το πρώτο και κύριο για μια νέα πορεία της χώρας είναι η εθνικοποίηση-κοινωνικοποίηση των τραπεζών, προκειμένου υπό δημόσια ιδιοκτησία και κοινωνικό έλεγχο να αναλάβουν έναν νέο αποκλειστικά αναπτυξιακό και κοινωνικό ρόλο.Όσο οι τράπεζες παραμένουν υπό ιδιωτικό έλεγχο και διαχείριση, οι κυβερνήσεις, οποιεσδήποτε κυβερνήσεις, δεν μπορεί παρά να είναι όμηροι του χρηματιστικού κεφαλαίου.Δεν είναι ταμπού η επιστροφή στο εθνικό νόμισμα. Αντίθετα, το εθνικό νόμισμα, αποκαθιστώντας τη νομισματική κυριαρχία, μπορεί με μια νέα προοδευτική στρατηγική να γίνει ένα ισχυρό κίνητρο και εφαλτήριο για να ενισχυθούν σημαντικά οι εξαγωγές και να υποκατασταθούν εισαγωγές».
Επίσης, ο επικεφαλής της Αριστερής Πλατφόρμας δηλώνει ότι: «Είμαστε ριζικά αντίθετοι στην ιδιωτικοποίηση των λιμανιών μας και ειδικότερα του λιμανιού του Πειραιά και της Θεσσαλονίκης. Είμαστε ριζικά αντίθετοι στην εκποίηση των περιφερειακών αεροδρομίων της χώρας μας, που δίνονται πεσκέσι σε γερμανικά χέρια.Είμαστε αντίθετοι στην πώληση του Ελληνικού. Είμαστε αντίθετοι στην πώληση του στρατηγικού ενεργειακού δικτύου του ΑΔΜΗΕ».
Δηλαδή, η Αριστερή Πλατφόρμα είναι αντίθετη με το σύνολο της συμφωνίας που συνομολόγησε η κυβέρνηση Α. Τσίπρα με τους εταίρους.
Μετά από αυτά, είναι βέβαιο ότι στις συνεδριάσεις των κομματικών οργάνων του ΣΥΡΙΖΑ απλώς θα επιβεβαιωθεί ότι η συνύπαρξη των τάσεων και των συνιστωσών είναι αδύνατη και το κομματικό «διαζύγιο»θα είναι μάλλον οδυνηρό. Ο ΣΥΡΙΖΑ διαλύεται… εις τα εξ ων συνετέθη.
* Από την εφημερίδα Παρασκήνιο που κυκλοφόρησε το Σάββατο 1 Αυγούστου.
