Του Γιώργη Μασσαβέτα
Ε, σιγά σιγά να μπαίνουν τα πράγματα στη θέση τους. Να τα βάζουν, «εν τη ρύμη του λόγου τους», οι πρωταγωνιστές των γεγονότων. Όπως ο πολύφερνος και με τόσους θαυμαστές και θαυμάστριες, κρατούμενος «επαναστάτης ληστής» Νίκος Ρωμανός.
Πρωτίστως, να ξεκαθαρίσουμε ότι για κανέναν λόγο δεν είναι αποδεκτή η αφαίρεση της ζωής ενός παιδιού, όπως συνέβη με την περίπτωση του Αλέξη Γρηγορόπουλου τον οποίον σκότωσε η σφαίρα του αστυνομικού Κορκονέα.
Όμως, ο θόρυβος που συνόδευσε αυτή την εγκληματική πράξη δεν επέτρεψε να δούμε τα πράγματα στις σωστές τους διαστάσεις.
Όλη η γραμμή που ακολούθησαν οι συνήγοροι πολιτικής αγωγής, με προεξάρχοντα τον Νίκο Κωνσταντόπουλο, στηριζόταν στην παραδοχή ότι ο Κορκονέας δολοφόνησε εν ψυχρώ ένα αθώο παιδί, που απλώς γιόρταζε, με τον δικό του τρόπο, την ονομαστική εορτή του φίλου του, Νίκου Ρωμανού. Και ότι ο ισχυρισμός του Κορκονέα ότι αντέδρασε ευρισκόμενος σε άμυνα, επειδή δεχόταν επίθεση, ήταν ψευδής.
Τώρα, ο έγκλειστος Ρωμανός, σε ένα μακροσκελές κείμενο που αναρτήθηκε στον γνωστό ιστότοπο των «αντιεξουσιαστών» indymedia, κάνει κουρέλι όλους αυτούς τους ισχυρισμούς, υποστηρίζοντας ότι ο Γρηγορόπουλος ήταν ένας «μαχητής». Και, δη, σε θέση μάχης. Για την ακρίβεια, σε φάση επίθεσης εναντίον περιπολικού της Αστυνομίας. Όπως ακριβώς, δηλαδή, επέμενε η υπεράσπιση του Κορκονέα. Από τη μακροσκελή αυτή ανάρτηση αντιγράφω το επίμαχο σημείο:
«Όχι, δεν επρόκειτο για ένα αθώο παιδί και έναν παρανοϊκό μπάτσο, που βρέθηκαν σε λάθος μέρος τη λάθος στιγμή, αλλά για έναν εξεγερμένο νεαρό σύντροφο, που επιτέθηκε σε ένα περιπολικό, σε μια περιοχή όπου οι συγκρούσεις με τις δυνάμεις καταστολής ήταν συχνές, και για έναν μπάτσο που περιπολούσε στην ίδια περιοχή και, από μια προσωπική του αντίληψη για την τιμή και την υπόληψη της αστυνομίας, αποφάσισε να αντιμετωπίσει τους ταραξίες μόνος του».
Κατά τα λοιπά, το μακροσκελές κείμενο του… επαναστατημένου βλαστού της γνωστής μεγαλοαστικής οικογένειας, που όπως και ο φίλος του μεγάλωσαν από «μαμάδες βορείων προαστίων», ζώντας μια ζωή τόσο ανιαρή, λόγω ανέσεων, ώστε ένιωσαν την ανάγκη να παίξουν τους «αντάρτες πόλεων», για να σπάσουν την πλήξη τους, συνιστά ένα… δελτίο προαναγγελίας θύελλας.
Διότι καλεί τους ομοϊδεάτες του να κάψουν τα πάντα σε λίγες μέρες, όταν θα είναι η επέτειος θανάτου του «εξεγερμένου σύντροφου» Γρηγορόπουλου. Να κάνουν τον Δεκέμβριο που έρχεται τον «μαύρο Δεκέμβρη» της ελληνικής κοινωνίας. Επαναλαμβάνοντας τα όσα ζήσαμε τον Δεκέμβριο του 2008, επηυξημένα και «βελτιωμένα».
Δίνοντας, μάλιστα, λεπτομερείς οδηγίες για τους στόχους, από τις τράπεζες μέχρι τα καταστήματα και από τις δημόσιες υπηρεσίες μέχρι ακόμα και τα σπίτια των «μπάτσων» και άλλων… καθεστωτικών εχθρών.
Ελπίζω οι έχοντες την ευθύνη να αντιλαμβάνονται τι πράγματι μας περιμένει και να λάβουν εγκαίρως τα μέτρα τους.
Διότι δεν έχω καμιά αμφιβολία για το πώς θα σπεύσουν να εκτελέσουν με… ενθουσιασμό τα «παραγγέλματα» του Νίκου Ρωμανού και του συνυπογράφοντος το κείμενο, «αντάρτη» των «Πυρήνων της Φωτιάς», Αργυρού, οι «γνωστοί άγνωστοι» κουκουλοφόροι…
«Παραγγέλματα» από δύο ανθρώπους που κάποιοι στο κυβερνητικό στρατόπεδο τους θεωρούν «πολιτικούς κρατουμένους». Και δεν είναι μόνο η βουλευτής Πειραιά του ΣΥΡΙΖΑ, Ελένη Σταματάκη, και το μέλος της Πολιτικής Γραμματείας του κόμματος, Πάνος Λάμπρου, αλλά και πολλοί άλλοι. Διό και το τόσο μίσος κατά του Γιάννη Πανούση.
Έτσι θα έρθουν οι επενδύσεις;
Αν πιστέψει κανείς την πανίσχυρη στη χώρα της φυλλάδα, που συνιστά την αποθέωση του κιτρινισμού, τη γερμανική «Bild», και από κοντά το «Focus» και άλλα παρεμφερή μέσα «ενημέρωσης», οι Έλληνες είμαστε ένας λαός τεμπέληδων, που έχουμε την αξίωση να μας συντηρούν οι εργατικοί Γερμανοί.
Καμιά αντίρρηση να αποδεχθώ ότι έχουμε και αρκετούς τεμπέληδες και βολεμένους στη χώρα μας. Όμως, τέτοιοι, που ζουν με τα αξιόλογα κοινωνικά επιδόματα που παρέχονται από τα κρατικά ταμεία και τους οργανισμούς Αυτοδιοίκησης, υπάρχουν αρκετοί σε όλες τις κοινωνίες του ευρωπαϊκού Βορρά. Ενώ οι δικοί μας τεμπέληδες επιβαρύνουν το κοινωνικό σύνολο μόνον όταν είναι διορισμένοι. Οι υπόλοιποι απλώς επιβαρύνουν τις οικογένειές τους, αφού εδώ δεν επιδοτούνται οι άεργοι, η δε επιδότηση των ανέργων είναι εξαιρετικά περιορισμένη, σε σχέση με ό,τι συμβαίνει στη Γερμανία και στις σκανδιναβικές χώρες.
Η πραγματικότητα, όμως, είναι τελείως διαφορετική από αυτόν τον μύθο που συστηματικά καλλιεργείται όχι μόνο στη Γερμανία, αλλά και στην Ολλανδία και αλλού. Κατά τα επίσημα στοιχεία του ΟΟΣΑ, οι Έλληνες είμαστε ο τέταρτος πιο εργατικός λαός, μεταξύ όλων των χωρών που μετέχουν στον οργανισμό, με βάση ένα συγκεκριμένο κριτήριο: Το πόσες ώρες πραγματική εργασία προσφέρει ο καθένας την εβδομάδα. Κριτήριο, με το οποίο οι Γερμανοί κατατάσσονται πολύ χαμηλά στον πίνακα του ΟΟΣΑ.
Σε αυτή την πραγματικότητα προσθέστε και τα στοιχεία που παρουσίασαν οι κακοί κεφαλαιοκράτες του Συνδέσμου Ελληνικών Βιομηχανιών (ΣΕΒ) για το τι εισπράττει, τελικά, το κράτος από τις αποδοχές κάθε εργαζομένου, με άμεσους φόρους και εισφορές. Σχεδόν το μισό εισόδημά τους. Και αν σε αυτά προστεθούν και οι έμμεσοι φόροι, που δεν είναι μόνον ο ΦΠΑ, αντιλαμβάνεται κανείς το μέγεθος της υπερφορολόγησης που υφίστανται οι εργαζόμενοι και οι συνταξιούχοι.
Τώρα η κυβέρνηση σχεδιάζει να επιβάλει και νέες ασφαλιστικές εισφορές επί εργαζομένων και εργοδοτών. Δηλαδή, να αυξήσει και άλλο το λεγόμενο «μη μισθολογικό κόστος εργασίας». Και με τέτοια πολιτική περιμένουν ότι θα προσελκύσουν επενδύσεις για να χτυπήσουν την ανεργία, που εξακολουθεί να καλπάσει.
Το πιο σίγουρο αποτέλεσμα θα είναι η… αύξηση της ανεργίας. Διότι, αντί να έρθουν ξένοι επενδυτές, θα φύγουν και άλλες επιχειρήσεις προς τη Βουλγαρία και αλλού.
Παγκόσμια πρωτοτυπία
Ευλογημένος τόπος. Τι μας λείπει από τη ζωή μας; Πόσοι άλλοι λαοί έχουν αυτήν τη φοβερή λιακάδα, μεσούντος Νοεμβρίου, με όλες τις καφετέριες και τα «μεζεδοπωλεία» γεμάτα απεργούς που ξαποσταίνουν, μετά από μια κοπιώδη αγωνιστική κινητοποίηση;
Το μόνο που μας έλλειπε ήταν μια κυβέρνηση που να καλεί τον λαό να συμμετάσχει σε απεργία εναντίον της κυβερνητικής πολιτικής. Ε, το αποκτήσαμε και αυτό. Τι άλλο θέλουμε από τη ζωή μας;
Ο Τσίπρας, πρώτος εργάτης και πρώτος απεργός. Και από κοντά ο Κατρούγκαλος και όλα τα άλλα συντρόφια.
ΖΗΤΩ, Η ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΑΠΕΡΓΙΑ.
ΖΗΤΩ Ο ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ.
ΖΗΤΩ Η «ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΚΑΙ ΔΕΥΤΕΡΗ ΦΟΡΑ» ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ.
Άντε, ζήτω και ο Φίλης, αφού είναι υπουργός αρμόδιος… επί παντός επιστητού.
*Άρθρο από την έντυπη έκδοση της εφημερίδας το «Παρασκήνιο» που κυκλοφόρησε το Σάββατο 21 Νοεμβρίου.
