Με αφορμή το Final Four και την γιορτή του Euroleague o Γιώργος Μίχας καταγράφει την Ισπανία της Κρίσης και την συγκρίνει με την Ελλάδα. Και όπως καταλήγει, η δομική της κρίσης και η κοινωνική εξαθλίωση παραμένουν ίδιες.
Η οικονομική κρίση που έχει πλήξει τα τελευταία χρόνια και την Ελλάδα, έχει προκαλέσει αρκετά προβλήματα στους κατοίκους των χωρών της υπόλοιπης της Νότιας Ευρώπης.
Η φτώχεια και η ανεργία έχει πλήξει όλο τον ευρωπαϊκό Νότο με τις Ελλάδα (25,7%) και Ισπανία (23,4%) αντίστοιχα, να είναι οι δύο χώρες που βρίσκονται σε χειρότερο σημείο από την Ιταλία (12,3%) καθώς καταλαμβάνουν την πρώτη και δεύτερη θέση αντίστοιχα στα ποσοστά ανεργίας πανευρωπαϊκά.
Το χρέος της Ισπανίας σε σχέση με το ΑΕΠ είναι υψηλό (93,9%) ωστόσο βρίσκεται σε καλύτερη μοίρα από εκείνο της Ιταλίας (132,6%) και της Ελλάδας (175,1%) αντίστοιχα.
Η ζωή στην Ισπανία και πιο συγκεκριμένα στην Μαδρίτη, δε διαφέρει από αυτή στην Αθήνα. Ζητιάνοικάνουν την εμφάνισή τους σε πολυσύχναστα τουριστικά και όχι μόνο μέρη, στο μετρό της ισπανικής πρωτεύουσας ακόμα και στο αεροδρόμιο της.
Υπάρχουν επίσης συγκεντρώσεις κατά της λιτότητας, οι οποίες κατά καιρούς δηλώνουν την αντίθεσή τους στην πολιτική της λιτότητας δίχως ωστόσο να προκαλέσουν επεισόδια.
Άποροι Ισπανοί και όχι μόνο, συλλέγουν αλουμινένια κουτάκια αναψυκτικών από κάδους και όσα βρίσκουν αφημένα στον δρόμο για να τα δώσουν σε εταιρίες ανακυκλώσιμων υλικών έναντι αμοιβής.
Ηλικιωμένοι Ρομά ζητούν ένα ευρώ, ενώ Ισπανοί παρακαλούν τουρίστες και όχι μόνο, για μερικά ψιλά. Το παραεμπόριο καλά κρατεί σε διάφορα κεντρικά σημεία της πόλης αλλά και μέσα στο μετρό, ενώ οι Αφρικανοί που τα εμπορεύονται, κρατούν την πραμάτεια τους έτσι, ώστε σε έφοδο της αστυνομίας να τραπούν σε φυγή δίχως να χάσουν ούτε ένα αντικείμενο.
Αδέσποτα ζώα δεν υπάρχουν στην Μαδρίτη υπάρχουν όμως άστεγοι, μερικοί από τους οποίους ζουν μπροστά στην είσοδο της Όπερας της ισπανικής πρωτεύουσας, στο αεροδρόμιο, αλλά και σε άλλα κεντρικά σημεία της πόλης.
Η πορνεία επίσης κάνει την εμφάνισή της τα βράδια, καθώς νεαρές Ισπανίδες και όχι μόνο, προσφέρουν το κορμί τους για μερικά ευρώ σε πολυσύχναστο δρόμο γεμάτο εστιατόρια και τουρίστες.
Παρόλη την οικονομική κρίση, οι τιμές παραμένουν υψηλές καθώς ένα μπουκάλι νερό των 500ml κοστίζει στην καλύτερη περίπτωση 0.80 ευρώ ενώ φτάνει και το 1.30. Πέραν αυτού, ακριβά είναι και τα εισιτήρια του μετρό αλλά και των λεωφορείων της πόλης, καθώς υπάρχουν τα εισιτήρια μονής διαδρομής που κοστίζουν ανά απόσταση και το φθηνότερο αντίτιμο φτάνει τα 1.60 ευρώ για μια διαδρομή 7 στάσεων με το μετρό.
Οι δύο επιλογές που έχει ένας επιβάτης του μετρό, είναι να προμηθευτεί το πακέτο των 10 εισιτηρίων στην τιμή των 12,20 ευρώ για ουσιαστικά 5 διαδρομές με επιστροφή, ή να αγοράσει μηνιαία κάρτα απεριόριστων διαδρομών με κόστος 35 ευρώ.
Τα φαινόμενα της οικονομικής κρίσης έχουν οδηγήσει όπως και στη Ελλάδα -με την άνοδο της Χρυσής Αυγής– σε φαινόμενα νεοναζισμού με τα σύμβολα των Ναζί, να αποτυπώνονται στους τοίχους κεντρικών σημείων της Μαδρίτης αλλά και στα προάστιά της.
Οι πολιτικές λιτότητας που έχουν εφαρμόσει οι εκάστοτε κυβερνήσεις έχουν φέρει και τους δύο λαούς σε άθλια ποσοστά διαβίωσης. Ωστόσο, οι Ισπανοί όπως και οι Έλληνες παραμένουν φιλικοί και αισιόδοξοι, αν και το σκηνικό φαίνεται πως δε θα αλλάξει, στο άμεσο μέλλον τουλάχιστον.
