Του Γιάννη Βασιλακόπουλου
Το αγαπημένο σπορ των Ελλήνων πολιτικών παραγόντων, η… πτώση από τα σύννεφα δεν πρέπει να γίνεται αντικείμενο επιχειρηματολογίας ή επίδειξης εκπλήξεως, τουλάχιστον όταν η συζήτηση μπαίνει στο καυτό θέμα των υποκλοπών. Σύμφυτο με την ύπαρξη του σύγχρονου μεταπολεμικού κράτους (αν και παρατηρείται και σε παγκόσμιο επίπεδο), το φαινόμενο κυρίως τηλεφωνικών-παρακολουθήσεων δεν γεννήθηκε ως μετενσάρκωση του «δολοφονηθέντος» ή αυτόχειρα Τσαλικίδη, ούτε με την αποκάλυψη ότι η Siemens κάνει κατά καιρούς ανεξέλεγκτα… πάρτι με ακούσιους προσκεκλημένους σε αυτά ισχυρούς πολιτικούς παράγοντες της χώρας.
Το φθινόπωρο του 1956, όταν το Κολωνάκι δεν ήταν ακόμα η καρδιά της κοσμικής Αθήνας, αλλά έτεινε να γίνει κάτι τέτοιο ακολουθώντας τη γειτονική του Κυψέλη, το διαμέρισμα όπου διέμενε ο τότε πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής, μόλις 48 ετών και απερπάτητος στα μεγάλα σαλόνια της εξουσίας ήταν ένα ευρύχωρο πλην λιτό διαμέρισμα στην οδό Καρνεάδου. Ο Σερραίος πολιτικός που μόλις είχε βάλει στο χρονοντούλαπο της ιστορίας τον Συναγερμό του Παπάγου που διαδέχθηκε, κουβαλώντας με την σφραγίδα της ΕΡΕ μιαν απόλυτη δική του κοσμοθεωρία, βρισκόταν στο μικροσκόπιο των Μεγάλων Δυνάμεων, συμμαχικών ή μη, που ήθελαν να διερευνήσουν προθέσεις, απόψεις, και προοίμια πρωτοβουλιών που διατίθετο να πάρει στα πρώτα βήματα της πρωθυπουργίας του.
Ενα βράδυ, μοιράστηκε με τον τότε υπουργό Εξωτερικών, Ευάγγελο Αβέρωφ, τον προβληματισμό του ότι «ίσως παρακολουθείτο, αλλά δεν ήξερε από ποιον». Ο δαιμόνιος Ηπειρώτης κατέστρωσε τότε ένα σχέδιο, που όχι μόνο αποκάλυψε τον ένοχο των παρακολουθήσεων, αλλά μεταφέρθηκε από στόμα σε στόμα έως σήμερα ως υπόδειγμα διαχείρισης μια τέτοιας κατάστασηςχωρίς το πρόβλημα να δημοσιοποιηθεί.
Δύο έγκυρες πολιτικές πηγές, ο σημερινός υπουργός Ναυτιλίας, Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης, και ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ, Φώτης Κουβέλης, μετέφεραν στον γράφοντα το περιστατικό που σίγουρα παρουσίαζε αξιοσημείωτο ιστορικό, αλλά και ουσιαστικό ενδιαφέρον.
Ο Αβέρωφ πρότεινε τότε στον Καραμανλή να του κάνει τρία τηλεφωνήματα στο πλαίσιο των οποίων θα κουβέντιαζε με τον πρωθυπουργό τρία διαφορετικά «ενοχλητικά»ζητήματα για τους εντολοδότες της Δύσης. Στο πρώτο τηλεφώνημα, του ανέφερε την προοπτική ενός ταξιδιού του στη Μόσχα, στα σκληρά ψυχροπολεμικά χρόνια και μια συνάντηση με τον Σοβιετικό ηγέτη Νικήτα Χρουστσόφ. Στο δεύτερο τηλεφώνημα οι δυο άντρες συζήτησαν τον οραματισμό ενός ταξιδιού του Κωνσταντίνου Καραμανλή στο Βελιγράδι και αμέσως μετά στο Κάιρο, στην ατζέντα του οποίου θα βρισκόταν η δημιουργία από κοινού με τον Τίτο και τον Νάσσερ ενός άξονα συνεργασίας Βελιγραδίου-Αθηνών-Καΐρου. Υστερα από μία εβδομάδα, ο Ευ. Αβέρωφ τηλεφώνησε σχεδόν έντρομος στον πρωθυπουργό και του ανέφερε πως υπέπεσε στην αντίληψήτου σχέδιο δολοφονίας του τότε Βρετανού πρέσβη στην Αθήνα.
Στην ελληνική πρωτεύουσα χτύπησε το πρωί της επομένης κόκκινος συναγερμός. Οι Βρετανοί κάλεσαν τον Αβέρωφ στην πρεσβεία να του ζητήσουν λεπτομέρειες έως και εξηγήσεις για το σχέδιο δολοφονίας του διπλωμάτη της Γηραιάς Αλβιόνας. Ο Αβέρωφ τους καθησύχασε εξηγώντας τους πως πρέπει να σταματήσουν να παρακολουθούν τον Ελληνα πρωθυπουργό οι βρετανικές μυστικές υπηρεσίες, σημειώνοντας πως όλη αυτή η ιστορία ήταν γραμμένη από τον ίδιο σε επιστολή που υπήρχε σε τρία αντίτυπα, ένα στο συρτάρι του πρωθυπουργού, ένα στο προσωπικό του γραφείο και ένα και μάλιστα πρωτοκολλημένο σε τότε γνωστό συμβολαιογραφικό γραφείο της Βέρνης.
Η βρετανική παραδοχή δεν άργησε να έρθει, οι αμοιβαίες εξηγήσεις εδόθησαν και οι παρακολουθήσεις στο τηλέφωνο του πρωθυπουργού σταμάτησαν. Φαίνεται,όμως, όπως έδειξε όλη η διατρέξασα σύγχρονη πολιτική ιστορία της χώρας, πως σταμάτησαν προσωρινά. Οι κοριοί που χρησίμευσαν για την παρακολούθηση τόσο του Ανδρέα Παπανδρέου όσο και του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, αλλά και το σκάνδαλο των υποκλοπών που έσκασε με επίκεντρο τη Siemens το 2006, είναι απλώς νέα κεφάλαια σε μια ιστορία δυσώδους μυστηρίου.
Σε αυτήν τη λογική, και η καταγγελία του Πάνου Σκουρλέτη για περίεργα κρούσματα συνακρόασης στο τηλέφωνό του τις στιγμές επικοινωνίας του με τον Αλέξη Τσίπρα δεν είναι κάτι που ξενίζει τα αφτιά όσων τουλάχιστον επιμένουν να μη χορεύουν βαλς με εξωγήινους σε αυτήν τη χώρα.
Επειδή ήδη είναι σε εξέλιξη η έρευνα της υπόθεσης του σχεδίου της δολοφονίας του Κωστα Καραμανλή με το κωδικό όνομα «Πυθία 1» και διόλου απίθανο τα στοιχεία των προσεχών μηνών επί του θέματος να θυμίζουν πλημμυρίδα, καλό είναι να γνωρίζουμε το παρελθόν και το παρόν μιας πρακτικής που, δυστυχώς, είναι πιθανόν να μας αφορά και στο μέλλον.
Από το Παρασκήνιο που κυκλοφορεί το Σάββατο 05/07/2014
