Δεν με βοηθά η μνήμη μου να θυμηθώ τίνος σοφού είναι η ρήση «Αν δεν φαίνεται στον ορίζοντα ένας εχθρός, την ώρα που τον χρειάζεσαι, τότε πρέπει να τον κατασκευάσεις». Η κρίση μου, όμως, με βοηθά να καταλάβω ότι το πνεύμα είναι μακιαβελικό. Και ότι αυτήν ακριβώς την τακτική ακολουθείτε, κ. πρόεδρε, εκστρατεύοντας σαν τον Δον Κιχώτη κατά του ΔΝΤ. Προσπαθείτε, σώνει και καλά, να κατασκευάσετε έναν –ακόμη– δόλιο εχθρό που σας επιβουλεύεται και σας υπονομεύει, για να θαυμάσει το «πόπολο» με πόσους τα βάζετε και τι γενναίος μαχητής που είστε.
Διαβάζοντας, από τη μία,τους διαλόγους του Τόμσεν με τη«Δρακουλέσκου», «σε κάποιο δωμάτιο του Χίλτον» και, από την άλλη, τις δηλώσεις, τόσο τις δικές σας όσο και των εκπροσώπων της κυβέρνησής σας, με τις οποίες καταγγέλλετε τις «σκοτεινές μεθοδεύσεις» του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, έφτασα να ψάχνομαι, κάνοντας διάφορα «τεστ», μήπως έχω καταληφθεί από γεροντική άνοια και δεν καταλαβαίνω τι γίνεται.
Ποιο είναι το «ζουμί» της αποκάλυψης από αυτούς του διαλόγους; Ότι το ΔΝΤ επιμένει στη θέση του ότι το πρόγραμμα, και με το τρίτο «αριστερό» μνημόνιο, δεν πρόκειται να σώσει την Ελλάδα, αν δεν υπάρξει ουσιαστική μείωση του χρέους. Ε, και λοιπόν; Πού είναι το «μυστικό» που αποκαλύπτεται στη συγκεκριμένη περίπτωση; Αυτή η θέση του ΔΝΤ και του ίδιου του Τόμσεν δεν είναι χιλιοδιατυπωμένη;
Πριν από έναν χρόνο, τέτοιον καιρό, δεν είχε διατυπωθεί η θέση του ΔΝΤ ότι για να μετάσχει σε τρίτο μνημόνιο ζητά από τους Ευρωπαίους δανειστές μας να «κουρέψουν» το ελληνικό χρέος κατά 30% και να μας δώσουν εικοσαετή περίοδο χάριτος, διότι διαφορετικά το ελληνικό χρέος δεν πρόκειται ποτέ να γίνει βιώσιμο;
Πριν από έναν χρόνο, παραμονές του περίφημου δημοψηφίσματος, δεν πανηγυρίζατε εσείς, ο τότε και σήμερα πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, ότι η θέση αυτή του ΔΝΤ «αποτελεί δικαίωση των επιλογών της κυβέρνησης να μην αποδεχτεί μια συμφωνία που παρακάμπτει το μείζον αυτό πρόβλημα, καθώς η πρόταση των δανειστών δεν οδηγεί σε βιώσιμη λύση»; Και δεν μας δηλώνατε τότε, με μήνυμά σας από την ΕΡΤ –όποιος αμφιβάλλει ας το αναζητήσει στο διαδίκτυο– ότι «Ο βασικός εμπνευστής του μνημονίου επιβεβαιώνει την εκτίμησή μας ότι το χρέος δεν είναι βιώσιμο»;
Προς τι λοιπόν οι εκπλήξεις και οι διαμαρτυρίες;
Μπορεί να θυμώσατε για τον ισχυρισμό του αντιπαθέστατου κ. Τόμσεν, ότι «αυτοί», δηλαδή οι Έλληνες κυβερνώντες –όπερ μάλλον επεκτείνεται και πέραν των σημερινών–,για να υπογράψουν μια συμφωνία πρέπει να φτάσουν στο χείλος του γκρεμού, δηλαδή ενώπιον «πιστωτικού γεγονότος», με άπλα λόγια να έχουν μείνει «ταπί και ρέστοι» από χρήμα στα δημόσια ταμεία.
Αλλά αυτό ακριβώς δεν έγινε το περασμένο καλοκαίρι; Δεν έκανε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ τις «μαγκιές» της με το δημοψήφισμα, αλλά «πριν αλέκτωρ φωνήσαι τρις», είπε «ναι» σε όλα, διότι είχε ξεμείνει από «μπικικίνια»;
Μην τρελαθούμε κιόλας.
Στων Σεϋχελλών την ολόχρυση ράχη
Βρε, πώς αλλάζουν οι καιροί. Τότε που μειράκια αμούστακα ακόμη όντας, χτυπιόμασταν στους δρόμους, διαδηλώνοντας για την Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα, το νησιωτικό σύμπλεγμα των Σεϋχελλών ήταν κολαστήριο. Τόπος εξορίας, όπου είχαν στείλει οι Βρετανοί τον Μακάριο. Στα τέλη του περασμένου αιώνα είχε ήδη γίνει τουριστικός «παράδεισος». Τόσο δημοφιλής μεταξύ των νεόπλουτων Ελλήνων, αυτών που ανέρχονταν ταχέως στην κλίμακα της οικονομίας της «αρπαχτής» και στη «φούσκα» του χρηματιστηρίου, ώστε μπήκε στις «επιτυχίες» της εποχής ένα ελαφρύ άσμα, με το ρεφρέν «πάμε για τρέλες στις Σεϋχέλλες».
Τώρα, με την αποκάλυψη εκατομμυρίων εγγράφων της ειδικής εταιρείας διαχείρισης υπεράκτιων εταιρειών, αποδεικνύεται ότι έκτος από «τουριστικός παράδεισος» οι Σεϋχέλλες είναι και ο αγαπημένος φορολογικός παράδεισος για χιλιάδες «επωνύμους» της «υψηλής κοινωνίας» πολλών ευρωπαϊκών κρατών. Μεταξύ των οποίων και αρκετοί Έλληνες. Η προτίμηση των οποίων, προς τον εν λόγω «παράδεισο» των εξωχώριων υπεράκτιων εταιρειών, πολλαπλασιάσθηκε στα χρόνια της κρίσης, δηλαδή μετά το 2010.
Και ο λόγος είναι ότι στις Σεϋχέλλες, σε αντίθεση με άλλους φορολογικούς παραδείσους, δεν απαιτείται καμιά ονομαστικοποίηση των ιδιοκτητών μιας εταιρείας. Ισχύει το καθεστώς των πλήρως ανωνύμων μετοχών, που μπορούν να μεταβιβάζονται από το ένα φυσικό η νομικό πρόσωπο στο άλλο, χέρι με χέρι, ακόμη και πολλές φορές μέσα στην ίδια ημέρα. Και τούτο διότι ως ιδιοκτήτης ορίζεται απλώς ο «φέρων», ο κομιστής (bearer), της κάθε μετοχής.
Και, ω, τι σατανική σύμπτωση, βρίσκουμε και εδώ τον άλλοτε σύμβουλο του Αντώνη Σαμαρά, τον πολύ κ. Παπασταύρου, ο οποίος σπεύδει και πάλι να μας διαβεβαιώσει ότι οι εξωχώριες εταιρείες τις οποίες φαίνεται να διοικεί, άλλοτε ως πρόεδρος και άλλοτε ως διευθύνων σύμβουλος, δεν είναι δικές του, αλλά πελατών του. Δικηγόρος είναι ο άνθρωπος, θα μου πείτε, αυτή είναι η δουλειά του, να διευκολύνει τους πελάτες του.
Σύμφωνοι. Αλλά αυτός που επιλέγει να ασκεί ένα είδος «συμβουλευτικής» δικηγορίας που αποφέρει παχυλότατες αμοιβές δεν μπορεί να είναι και σύμβουλος του κράτους. Δεν μπορεί να έχει καμιά πολιτική ιδιότητα εκείνος που «διευκολύνει» τους πελάτες του να βγάζουν τα χρήματά τους σε φορολογικούς παραδείσους, να διακινούν «μαύρο» χρήμα, να επιδίδονται σε μεγάλης κλίμακας φοροαποφυγή.
Αποκτήσαμε,επιτέλους,τρίτηεθνική επέτειο
Επιτέλους. Το έθνος άπαν πανηγυρίζει. Ο πολιτικός κόσμος της χώρας, αιρόμενος υπεράνω μικροκομματικών σκοπιμοτήτων και πάσης επιμέρους ιδεολογικής τε και πολιτικής διαφοράς, κατά την πανηγυρικήνσυνεδρίασιν του Κοινοβουλίου το πρωί της προηγουμένης Παρασκευής, κατέληξεν, εν πλήρει ομοφωνία, αποστέλλων ούτω και εν ηχηρό μήνυμα προς πάνταεπιβουλόμενον το μεγαλείον, τηδόξαν και την ευτυχίαν του Ελληνισμού, εν αγαστή ομονοία, εις τη μεγάλην, την ιστορικήναπόφασιν, ήτις πληροί αισθημάτων χαράς και υπερηφανείας τας ψυχάς απάντων των Ελλήνων:
Άρθρον μόνον:
Παράγραφος 1η: Από της δημοσιεύσεως εις την Εφημερίδαν της Κυβερνήσεως, καθιερούται ως τρίτη εθνική επέτειος, η πρώτη Απριλίου εκάστου έτους.
Παράγραφος2α: Η επέτειος ταύτη θέλει εορτάζεται μεγαλοπρεπώς, διά πολιτικής παρελάσεως, πάντων των ψευδομένων.
Παράγραφος 3η: Η σειρά παρελάσεως εκάστου, θέλει ορίζεται διά αποφάσεως διακομματικής επιτροπής, ήτις συγκροτηθήσεται κατ’ αναλογίαν της δυνάμεως εκάστου κόμματος, εκ των αναγνωριζομένων παρά του κανονισμού της Βουλής κοινοβουλευτικών ομάδων.
Αν αμφιβάλλετε για την αξιοπιστία της είδησης που μόλις σας αποκάλυψα, που είναι μια παγκόσμια αποκλειστικότητα της σελίδας, ρωτήστε και τον μπάρμπα μου τον ψεύτη. Θα τον βρείτε ευκόλως. Έχει διορισθεί ως μετακλητός σύμβουλος στο Μαξίμου.
Και του χρόνου, με λιγότερους ψεύτες.
Του Γιώργη Μασσαβέτα
