Οι Λατινοαμερικάνοι και οι Ασιάτες είναι ευτυχείς που στην παρούσα φάση δεν χρειάζονται τη βοήθεια του ΔΝΤ. Όμως, η Ευρώπη δεν μπορεί να λειτουργήσει δίχως την παρουσία του. Τρανό παράδειγμα είναι η Ελλάδα. Παρά το γεγονός ότι το Ταμείο δεν επιθυμεί να μετέχει στο τρίτο πρόγραμμα βοήθειας προς την Ελλάδα, και επί του παρόντος δεν μετέχει, είναι φανερό πως δειλά-δειλά αλλάζει τον τόνο και προχωράει σε συμβιβασμούς. Απόδειξη είναι οι πρόσφατες δηλώσεις της Κριστίν Λαγκάρντ όπου πλέον δεν έκανε λόγο για διαγραφή χρέους, αλλά για αναδιάρθρωσή του.
Η Deutsche Welle απευθύνθηκε στον Ρολφ Λανγκχάμερ του Ινστιτούτου Παγκόσμιας Οικονομίας στο Κίελο, για να λάβει μια επαρκή εξήγηση για την αλλαγή της ρητορικής του ΔΝΤ. «Με δάνεια συνολικού ύψους 25 δισεκατομμυρίων δολαρίων, η Ελλάδα είναι ένας σημαντικός πελάτης για το ΔΝΤ. Αυτή τη στιγμή το Ταμείο έχει φτάσει στο σημείο χωρίς επιστροφή. Βασικά, θα έπρεπε να είχε αποχωρήσει εδώ και καιρό. Τώρα είναι αργά για να το πράξει», αναφέρει χαρακτηριστικά.
Ο οικονομολόγος από το Κίελο, ο οποίος έχει υπάρξει σύμβουλος διεθνών οργανισμών όπως η Παγκόσμια Τράπεζα, η ΕΕ και γερμανικά υπουργεία, καταλαβαίνει γιατί πολλά από τα 188 μέλη του Δντ δεν είναι ενθουσιασμένα με την προσοχή που δίνει το Ταμείο στην Αθήνα. Ο σκεπτικισμός των αναπτυσσόμενων χωρών είναι δεδομένος, αφ” ης στιγμής θεωρούν πως η Ελλάδα είναι μια πλούσια ευρωπαϊκή χώρα.
Ο Λανγκχάμερ λέει: «Πολλές αναπτυσσόμενες χώρες σκέφτονται πως στη δική τους περίπτωση το ΔΝΤ ήταν πολύ σκληρό, σε αντίθεση με τους πλούσιους της Ευρώπης όπου καταφεύγει σε εξαιρέσεις. Είναι λογικό να σκέφτονται ότι θα κληθούν να πληρώσουν μια χώρα της Ευρωζώνης».
Το παράδοξο είναι ότι ενώ η ελάφρυνση χρέους είναι ένας όρος ταμπού για τις χώρες της Λατινικής Αμερικής, της Ασίας και της Αφρικής, η Ελλάδα έκανε αυτό ακριβώς το αίτημα προς το ΔΝΤ. Στις 14 Αυγούστου, η Κριστίν Λαγκάρντ επέμεινε στο θέμα της βιωσιμότητας του χρέους και στην ανάγκη να γίνει σημαντική ελάφρυνση του…
Διαβάστε περισσότερα στο toxrima.gr
