Η Ρωσία και το Ιράν υπέγραψαν μνημόνιο-μαμούθ διάρκειας 5 ετών, το οποίο προβλέπει την εντατικοποίηση της οικονομικής συνεργασίας.
Είναι η βάση για μια συμφωνία πακέτο, στον τομέα του εμπορίου και του πετρελαίου, ανάμεσα στις δυο χώρες.
Το άκρως ενδιαφέρον που προκύπτει από το μνημόνιο, είναι ότι η Ρωσία θα αγοράζει ιρανικό πετρέλαιο.
Αρχικά οι δυο πλευρές μιλούσαν για πολύ μεγάλες ποσότητες (έως 25 εκατομμύρια τόνους ετησίως), που αποτελούν περίπου το 1/4 του συνόλου της ιρανικής εξόρυξης πετρελαίου.
Προς το παρόν, έχει συμφωνηθεί μια πολύ μικρότερη ποσότητα, 2,5-3 εκατ. τόνοι ετησίως.
Το Ιράν θα πουλά το πετρέλαιό του λίγο φθηνότερα απ’ ότι κοστίζει το αργό πετρέλαιο (Brent).
Το ύψος της ετήσιας σύμβασης μπορεί να φτάσει τα 2,35 δις. δολάρια.
Το κύριο πρόβλημα πάντως, είναι ο τρόπος με τον οποίο θα γίνονται οι παραδόσεις πετρελαίου, δεδομένου ότι ισχύει εμπάργκο απέναντι στο Ιράν.
Προηγουμένως, εξεταζόταν το σχήμα των παραδόσεων στη Λευκορωσία και την Ουκρανία, όπου οι ρωσικές εταιρίες διαθέτουν δυνατότητες επεξεργασίας του. Αυτές όμως αρνήθηκαν, για πολιτικούς λόγους.
Πλέον, πιθανολογείται ότι βασικοί προορισμοί των παραδόσεων, θα είναι η Κίνα και καταναλωτές στην Αφρική(πιθανόν η Νότια Αφρική).
Ακόμα και τους 3 εκατ. τόνους ετησίως να δίνει το Ιράν στη Ρωσία, δηλαδή το 1,5% από την εξόρυξη του Ιράν, οι ειδικοί τους θεωρούν σημαντική ποσότητα.
Πρόκειται για το 10% της ποσότητας πετρελαίου που εξάγει η Ρωσία στις χώρες της Ασίας και του Ειρηνικού και το 2% προς τις χώρες της Ε.Ε.
Ο Μπιργκ υποστηρίζει, ότι για την αγορά του πετρελαίου, ο όγκος αυτός είναι σημαντικός, ιδιαίτερα αν οι κυρώσεις που επιβάλλονται κατά της Ρωσίας επηρεάσουν αρνητικά το επίπεδο της ρωσικής εξόρυξης πετρελαίου. Σύμφωνα με τον ειδικό, η Ρωσία μπορεί να μεταπωλήσει το ιρανικό πετρέλαιο στο εξωτερικό, σε ακατέργαστη μορφή, να το υποβάλει σε επεξεργασία και να το εξάγει υπό τη μορφή προϊόντων του πετρελαίου και τέλος, να το χρησιμοποιήσει στην εγχώρια αγορά.
Στην πραγματικότητα όμως, η κίνηση αυτή μπορεί να κρύβει την προσπάθεια της Μόσχας να ελέγξει ένα αξιοσημείωτο μέρος της παγκόσμιας παραγωγής και με τον τρόπο αυτό να προφυλάξει και τις δικές της εξαγωγές.
Στην πραγματικότητα, πρόκειται για ένα κόλπο γκρόσο στην παγκόσμια αγορά πετρελαίου.
Φυσικά, δεν θα πρέπει να υποβαθμιστεί το γεγονός, ότι με το Ιράκ και τη Λιβύη ουσιαστικά ακτός αγοράς, το ιρανικό πετρέλαιο αποκτά πολύ μεγαλύτερο ειδικό βάρος για την παγκόσμια ισορροπία της ενεργειακής αγοράς.
Ρώσικες πηγές επισημαίνουν, ότι η Τεχεράνη θα αντιμετώπιζε θετικά τη δυνατότητα κοινών προγραμμάτων για την κατασκευή μίνι-διυλιστηρίων στην επικράτεια του Ιράν και την εκμετάλλευση των κοιτασμάτων φυσικού αερίου της χώρας.
Γιατί μας επηρεάζει η σημαντική πετρελαϊκή συμφωνία Ρωσίας-Ιράν
