Άλλη μια απώλεια αεροσκάφους κλείνει, προς το παρόν τουλάχιστον, με την φράση «τα αίτια του ατυχήματος διερευνώνται».
Συνήθως, αυτή η φράση ξεχνιέται με τον καιρό και κάτω από την , σωστή παραδοχή, πώς Αεροπορία χωρίς ατυχήματα δεν υπάρχει, τελικά σπανιότατα οι πολίτες μαθαίνουν τι πραγματικά έφταιξε.
Ας ελπίσουμε πως αυτή την φορά η πληροφορία πως ένα πανάκριβο, υπερσύγχρονο και πολύτιμο για την άμυνα της χώρας F-16 έπεσε λόγω μηχανικής βλάβης θα διευκρινιστεί.
Θα μάθουμε αν η μηχανική βλάβη ήταν τυχαίο γεγονός και ποιό, ή αποτέλεσμα ανθρώπινης παράλειψης και ποιάς, ή αποτέλεσμα της οικονομικής κρίσης, περικοπών στην συντήρηση, έλλειψης ανταλλακτικών κτλ.
Ευτυχώς αυτή την φορά οι απώλειες δεν ήταν ανθρώπινες καθώς τα δύο μέλη του πληρώματος περισυνελέγησαν σώα από την θάλασσα της Γαύδου.
Σημειώνουμε πως αν οι απώλειες αεροσκαφών, του τύπου μόνο, την τελευταία εικοσαετία αποτιμηθούν σε χρήμα ξεπερνούν με μέτριους υπολογισμούς το μισό δις. Ευρώ, οι ανθρώπινες απώλειες είναι ανυπολόγιστες και σίγουρα όλοι πρέπει κάποια στιγμή να μάθουν τι συμβαίνει. Ειδικά όταν, γενικότερα για την ΠΑ, έτσι πρόχειρα, μόνο το 2014 μπορούμε να θυμηθούμε ως «καμπανάκια» οτι τον Φεβρουάριο του 2014 σε Μιράζ έσβησε ο κινητήρας εν πτήση, ο πιλότος το επανέφερε, τον Μάιο ναυάγησε Καναντέρ στην Εύβοια και αναποδογύρισε άλλο στον Θερμαϊκό, τον Αύγουστο, Α7έπεσε στην Κομοτηνή, τον ίδιο μήνα έκανε αναγκαστική προσγείωση και το Εμπραέρ. Ευτυχώς ο Θεός έβαλε το χέρι του…
Όμως αυτό θα γίνεται πάντα;
Ίσως την καλύτερη απάντηση δίνει αφίσα της ΠΑ για την ασφάλεια πτήσεων.
Για κάθε ένα θανατηφόρο δυστύχημα έχουν προηγηθεί δέκα ατυχήματα….
Όσο περισσότερα μάθουμε από τις ατυχίες του παρελθόντος τόσο λιγότερο κινδυνεύουμε στο μέλλον, συνήθιζε να λέει βετεράνος της ΠΑ…και έχει δίκιο.
K.A.
