Με ένα εξαιρετικά εύστοχο σκίτσο προσπαθεί ο Guardian να περιγράψει την πορεία των διαπραγματεύσεων μεταξύ της ελληνικής κυβέρνησης και των Ευρωπαίων εταίρων, το οποίο απεικονίζει την Γερμανίδα Καγκελάριο, Άνγκελα Μέρκελ ναι παίζει ρώσικη ρουλέτα και να ετοιμάζεται να δεχθεί μια σφαίρα που έχει τη μορφή του Αλέξη Τσίπρα.
Σύμφωνα με τον Νιλς Πράτλεϊ, δημοσιογράφο της εφημερίδας: «Χρειάζονται πολλά περισσότερα για να καταστήσουν την όποια συμφωνία κάνει η Ελλάδα με τους εταίρους της, καλή. Πόσο μάλλον πολύ καλή. Αντίθετα, εκείνος σημειώνει πως μια συμφωνία δεν οδηγεί υποχρεωτικά σε μια καλή συμφωνία ή, πολλώ μάλλον, σε σωτηρία. Υπάρχουν πολλοί λόγοι που τον αναγκάζουν να κρατάει μικρό καλάθι. Πρώτον, το χρέος της Ελλάδας και δεύτερον, το ότι η ευφορία των αγορών για την Ελλάδα κρατάει συνήθως 48 ώρες».
Επιπλέον, ο δημοσιογράφος γράφει ότι: «Όλα εξαρτώνται από το τι θα γίνει τις επόμενες ημέρες, καθώς η δράση έχει μεταφερθεί στις Βρυξέλλες με μια αίσθηση οπτιμισμού. Η Πέμπτη φαίνεται πως θα είναι η ημέρα που θα συγκεφαλαιώσει όλες τις σκληρές διαπραγματεύσεις που διεξήχθησαν τους τελευταίους έξι μήνες. Αυτό σημαίνει ότι η Αθήνα έχει αποφασίσει να προσπεράσει κάποιες “κόκκινες” γραμμές και οι δανειστές να δεχθούν μια μείωση του χρέους για το μέλλον, αρκεί βέβαια η Ελλάδα να παραμείνει σταθερή στις δεσμεύσεις της».
Παράλληλα, υποστηρίζει ότι υπήρξε σαφής πρόοδος στον τρόπο που συνδιαλέγονται οι δύο πλευρές, καθώς αποχώρησαν από τις πολεμικές θέσεις τους, ωστόσο η τρύπα του χρέους και της έλλειψης λεπτομερειών ως προς τα μέτρα, παραμένει.
Μάλιστα, ο δημοσιογράφος αναφέρει χαρακτηριστικά: «Μια συμφωνία επί της αρχής για να επανεξετάσουν τα θέματα, θα είναι για τους πιστωτές μια ακόμη άσκηση πόνου και αναβολής».
Όπως αναφέρει ο ίδιος το μεγάλο αγκάθι για την ελληνική πλευρά είναι το χρέος της. Αυτή τη στιγμή οδεύει προς το 180% του ΑΕΠ, τη στιγμή που στα πρώτα δύο μνημόνια οι δανειστές ευελπιστούσαν πως θα πέσει στο 120% έως το 2020. Κατά τον Τζόναθαν Λόινς της Capital Economics, το μοναδικό που χρειάζεται το ελληνικό χρέος για να πέσει είναι μια διαγραφή του κατά 50%.
Κάτι τέτοιο δεν πρόκειται όμως να πέσει στο τραπέζι των συζητήσεων από την πλευρά των δανειστών για προφανείς λόγους: δεν είναι έτοιμη να αποδεχθούν μια τέτοια λύση. Δεν μπορούσαν να ξεκινήσουν τώρα μια συζήτηση για το πώς θα μοιραστούν μεταξύ τους τις ζημίες του ελληνικού χρέους.
Τέλος, ο Πράτλεϊ καταλήγει λέγοντας ότι: «Οι αγορές το γνωρίζουν, γι’ αυτό και η ανακούφισή τους θα είναι βραχυχρόνια. Ο πειρασμός είναι να σκεφτεί κανείς ότι μια διαπραγμάτευση που θα είχε τέτοια θυελλώδη συζήτηση θα παράγει ένα οριστικό αποτέλεσμα. Μόνο που στην περίπτωση της Ελλάδας, η ζωή δεν λειτουργεί με αυτόν τον τρόπο».
