Διαβάζοντας και ερμηνεύοντας τα όσα ελέχθησαν από τη συνάντηση της Άνγκελα Μέρκελ με τον Έλληνα πρωθυπουργό, Αντώνη Σαμαρά, λίγο πολύ όλοι μας καταλάβαμε ότι στην καγκελαρία υπάρχει η διάθεση για βοήθεια, αρκεί εμείς να συνεχίσουμε το πρόγραμμα των δανειστών, δηλαδή το πρόγραμμα της λιτότητας.
Ωστόσο, εκείνο που διακρίνει κανείς με σχετική ευκολία είναι πως η συνάντηση με τη Γερμανίδα καγκελάριο έγινε προφανώς για πολιτικούς λόγους και όχι μόνο για οικονομικούς, δηλαδή, να εξετάσουν από κοινού την πορεία του μνημονίου και του δημοσιονομικού προγράμματος.
Γίνεται διότι υπάρχει ως αντίπαλο δέος η Αμερική, η οποία μετέχει μέσω του ΔΝΤ στο πρόγραμμα του δανείου και, άρα, υπάρχουν τεράστια συμφέροντα ανάμεσα σε Ευρώπη και Αμερική. Εξαρτάται πάντα από ποια πλευρά βρίσκεται ο καθένας.
Κάπου εδώ βρίσκεται και ο ΣΥΡΙΖΑ, διότι το αυτονόητο είναι να εξέτασαν στο Βερολίνο το πολιτικό κλίμα που υπάρχει στην Αθήνα και πώς αυτό διαμορφώνεται λόγω του ΣΥΡΙΖΑ. Αλλωστε, γιατί έγινε η συνάντηση; Μόνο για τα δημοσιονομικά;
Και αυτό κανείς από τις δυο πλευρές δεν το παραδέχεται. Δηλαδή, θέλετε να πιστέψουμε ότι δεν συζητήθηκε τίποτε τέτοιο μεταξύ τους, όταν όλοι θυμόμαστε την τελευταία επίσκεψη της Μέρκελ εδώ, όταν είχε πει ότι καθημερινά ενημερώνεται για το τι συμβαίνει στην Αθήνα μέσω του αγαπητού της φίλου και συνεργάτη Φούχτελ; Αστειότητες…
Είναι φανερό ότι το πολιτικό κλίμα ενδιαφέρει τη Γερμανία που έχει δανείσει χρήματα στην Ελλάδα και,όπως είναι λογικό, δεν θέλει να τα χάσει. Και θέλει ανά πάσα στιγμή να ξέρει τι γίνεται.
Δεν ξέρω αν ο κ. Σαμαράς είπε στην κα Μέρκελ, όπως αναφέρει και στο εσωτερικό της χώρας, ότι διαθέτει τον απαιτούμενο αριθμό βουλευτών για την εκλογή Προέδρου Δημοκρατίας και, άρα, δεν θα διακινδυνεύσει το πρόγραμμα των δανειστών, ούτε μπορώ να γνωρίζω τις απαντήσεις της.Αυτό που εικάζω μετά βεβαιότητας είναι πως όλα αυτά, αργά ή γρήγορα, θα φανούν στο χειροκρότημα που λέει και το τραγούδι, ή χειρότερα στη… βιοψία, αλλά τότε θα είναι πολύ αργά…
Βαγγέλης Γιακουμής
