Όλοι σήμερα στην Ελλάδα προσπαθούν να πουλήσουν.
Ποιοι όμως θα χτίσουν; Ποιοι θα δημιουργήσουν;
Σπίτια, οικόπεδα, μαγαζιά, επιχειρήσεις, έργα τέχνης, κοσμήματα, αυτοκίνητα ακόμη και καριέρες ολόκληρες, έχουν τεθεί στη «διάθεση παντός ενδιαφερομένου» προς πώληση.
Δεν είναι μόνον η βαριά φορολογία. Δεν είναι ούτε η πολυετής οικονομική ύφεση που έχει συρρικνώσει απογοητευτικά την κατανάλωση, τη ζήτηση και κυρίως τη ρευστότητα.
Σήμερα όλοι στη χώρα μας, ψάχνουν να βρουν αγοραστή γι’ αυτά που έχουν κληρονομήσει από την περίοδο της επίπλαστης ευημερίας, την εποχή της υπερκατανάλωσης με δανεικά.
Παντού στον κόσμο η διατήρηση μιας περιουσίας είναι πάντοτε πολύ δυσκολότερη υπόθεση από την απόκτησή της:
Η διατήρηση της περιουσίας απαιτεί σοφία στη διαχείριση, εγκράτεια και στρατηγική.
Η απόκτηση περιουσίας –ειδικά γι’ αυτούς που δεν έχουν τίποτα- προκύπτει από συνήθως μετά από υπερβολές στη δουλειά, την ανάληψη ρίσκου και την εκμετάλλευση των συγκυριών.
Στην Ελλάδα, η είσοδος στη ζώνη του Ευρώ, τα χαμηλά επιτόκια δανεισμού, οι τεράστιες επιδοτήσεις από κοινοτικά προγράμματα που τελικά αξιοποιήθηκαν μόνον για κατανάλωση, δημιούργησαν την «μύθο της επιτυχίας».
Όλοι θεωρούν ότι δικαίως απέκτησαν τη περιουσία που σήμερα διαθέτουν και αδίκως το Κράτος σήμερα ζητά μερίδιο από τους έχοντες και κατέχοντες, για τη σωτηρία του συνόλου.
Παντού συναντάμε «κουρασμένους κι απογοητευμένους πρώην πλούσιους». Ελάχιστοι είναι οι «διψασμένοι για επιτυχίες» φιλόδοξοι δημιουργοί…
Θεωρούμε λογικό το παλιό καθεστώς της μηδενικής φορολογίας της ακίνητης περιουσίας και θεμιτό να υπάρχει μαύρο χρήμα το οποίο κυκλοφορεί και συντηρεί την «ευημερία».
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι σήμερα η Ελλάδα υποφέρει, από βάναυση και αντιπαραγωγική υπερφορολόγηση. Γι’ αυτό άλλωστε οι ευκαιρίες που θα δημιουργηθούν με τη σταδιακή μείωση των φορολογικών συντελεστών είναι τεράστιες.
Σήμερα όμως υπάρχει –περισσότερο από ποτέ- ανάγκη για δημιουργία.
Χρειαζόμαστε ηγέτες που θα αναδυθούν μέσα από τις δυσκολίες, θα κινηθούν κόντρα στο ρεύμα της απαισιοδοξίας και να στήσουν τις νέες μικρές προσωπικές τους αυτοκρατορίες, μέσα από δυσκολίες και τις ευκαιρίες που γέννησε η κρίση.
Σήμερα η Ελλάδα χρειάζεται στρατηγούς κι όχι παράτολμους μπουρλοτιέρηδες…
