Τις τελευταίες μέρες και ώρες της προεκλογικής περιόδου, χιλιάδες υποψήφιοι μεταδίδουν εκατοντάδες πολιτικά μηνύματα, προσπαθώντας να περιγράψουν το δικό μας μέλλον.
Χρησιμοποιούν περίπλοκους και δραματικούς όρους, εντυπωσιακές εικόνες και εξωπραγματικά παραδείγματα, για να μας πείσουν ότι αυτοί μπορούν, καλύτερα από τους άλλους, να μας εκπροσωπήσουν.
Τα πράγματα ωστόσο είναι απλά. Εξαιρετικά απλά. Η Ελλάδα έχει μπροστά της καλά και κακά νέα.
Τα καλά νέα είναι συγκεκριμένα.
Θα υπάρξει μια νέα ευνοϊκή ρύθμιση για το Δημόσιο Χρέος που θα μειώσει σημαντικά τις ετήσιες τοκοχρεολυτικές δόσεις που επιβαρύνουν τον Προϋπολογισμό, απελευθερώνοντας πόρους για αναπτυξιακές και κοινωνικές πολιτικές.
Επίσης θα υπάρξει σημαντική μείωση στους φορολογικούς συντελεστές (οι οποίοι πανθομολογουμένως είναι εξωπραγματικά υψηλοί στην Ελλάδα) ώστε να δοθούν κίνητρα για ανάπτυξη, επενδύσεις και δημιουργία θέσεων εργασίας.
Τα κακά νέα που μας περιμένουν είναι επίσης δεδομένα:
Η Ελλάδα πρέπει να ανασχεδιάσει το Ασφαλιστικό της Σύστημα πάνω σε νέες βάσεις που ουδεμία σχέση έχουν με τα δεδομένα του παρελθόντος. Σήμερα οι δικαιούχοι του ασφαλιστικού μας συστήματος είναι πολύ περισσότεροι από τους συμμετέχοντες στην αγορά εργασίας που το χρηματοδοτούν. Χωρίς τομές δεν υπάρχει λύση στο Ασφαλιστικό Σύστημα.
Η Ανεργία θα συνεχίσει να είναι ο μόνιμος εφιάλτης κάθε οικογένειας αφού για να δημιουργηθούν 1 εκατομμύριο νέες θέσεις εργασίας, η χώρα πρέπει κυριολεκτικά να απογειωθεί και ο ιδιωτικός τομέας της οικονομίας πρέπει να παράγει ανταγωνιστικά και εξαγώγιμα προϊόντα και υπηρεσίες που θα πρωταγωνιστούν στις αγορές του πλανήτη.
Τα «κόκκινα δάνεια» του ιδιωτικού τομέα, τα δάνεια τα οποία έχουν χορηγηθεί στο παρελθόν με όρους και προϋποθέσεις που σήμερα δεν υπάρχουν, θα πρέπει να «τακτοποιηθούν». Σ’ αυτή τη διαδικασία «τακτοποίησης των κόκκινων δανείων» δεν υπάρχουν κερδισμένοι. Υπάρχουν μόνο χαμένοι. Η δίκαιη και ορθολογική κατανομή των ζημιών είναι το ζητούμενο. Η ρύθμιση είναι επείγουσα και επιβεβλημένη.
Αυτή είναι η κατάσταση σήμερα στην Ελλάδα, με απλά και ξεκάθαρα λόγια.
Πάνω σ’ αυτά τα θέματα, πρέπει να διαμορφωθούν συγκεκριμένες πολιτικές με ρεαλιστικό χρονοδιάγραμμα ενεργειών και αποτελεσμάτων, χωρίς επικοινωνιακές πομφόλυγες, χωρίς παλιομοδίτικα, αντισυστημικά, τερατώδη ψέματα.
Τα πολλά λόγια είναι φτώχεια…
