Της Φωτεινής Παπαδάκη
Με εργαλείο του το αρχαίο δράμα και τα μηνύματα που απορρέουν από τις Βάκχες και την αλληγορία του Σπηλαίου του Πλάτωνα, ο Αντώνης Σπίνουλας επιχειρεί μια πρωτότυπη θεατρική-εικαστική προσέγγιση, θέλοντας να καυτηριάσει τα κακώς κείμενα της εποχής μας και τις πληγές της κοινωνίας μας.
«Αν καταφέρεις να αντικρίσεις τα δεσμά σου και αντικρίσεις το αληθινό φως του ήλιου θα μεταμορφωθείς», ακούγεται σε κάποιο σημείο του έργου. Πίσω από την εν λόγω πρόταση διακρίνουμε την απόπειρα του συγγραφέα και σκηνοθέτη να δώσει μια διέξοδο σωτηρίας στην ανθρώπινη ψυχή που υποφέρει και εκπίπτει συνεχώς από την πάλαι ποτέ παραδείσια κατάστασή της.
Ο Αντώνης Σπίνουλας με δεξιοτεχνία χειρίζεται τη φιλοσοφία του Πλάτωνα, την αρχαία μυθολογία και θρησκευτικά κινήματα, όπως ο σαμανισμός και ο αιγυπτιακός μυστικισμός. Πλάθει συμβολοποιημένα τα πρόσωπα του έργου, δίνοντάς τους ονόματα αξιών όπως η Σοφία, η Δημοκρατία και η Ελευθερία αλλά και παθών όπως η Δειλία, ο Εγωισμός και η Ανασφάλεια.
Μέσα από τους ιδιαίτερα ενδιαφέροντες μονολόγους που ακούγονται στη σκηνή του θεάτρου «Βαφείο»-Λάκης Καραλής, αναδύονται μεγάλες αλήθειες για την κοινωνική παθογένεια, αλήθειες που φέρνουν τον θεατή αντιμέτωπο με τον ίδιο του τον εαυτό και τον ωθούν σε μια βαθιά ενδοσκόπηση και αναζήτηση των σφαλμάτων του.
Η σκηνοθεσία του Αντώνη Σπίνουλα και του Νίκου Γιαννίκα είναι εντυπωσιακή και μεστή σε νόημα και κίνηση. Από τη στιγμή που ο θεατής εισέρχεται στον χώρο, όπου θα εκτελεστεί το θεατρικό δρώμενο αντικρίζει τους ηθοποιούς δεμένους με τον εαυτό τους και μεταξύ τους, ενώ τα νήματα της κίνησής τους ελέγχει μια γυναίκα. Τα δε κοστούμια των ηθοποιών σε αυτή τη σκηνή θυμίζουν έντονα την Αίγυπτο.
Οι ηθοποιοί (Βουγιού Νίκη, Γεωργίου Αγγελίνα, Γιαννίκας Νίκος, Ζαχαράκη Κατερίνα, Θαρουνιάτη Όλγα, Θελούρας Βασίλης, Ιγνατιάδης Θεόδωρος, Νικολούλη Ράνια, Παπαδημητρίου Χριστίνα, Σπίνουλας Αντώνης, Τερζάκη Δάφνη) δείχνουν να έχουν μελετήσει εις βάθος τα νοήματα του έργου και να έχουν εισχωρήσει στο μεδούλι του αυθεντικού λόγου του Αντώνη Σπινούλα, κάνοντας «σταυροβελονιές» στους ξεχωριστούς μονολόγους που έχουν αναλάβει να φέρουν εις πέρας.
Τα κοστούμια του έργου συλλήβδην εξυπηρετούν απόλυτα το ύφος του έργου, οι φωτισμοί είναι λειτουργικοί και τα σκηνικά ιδιαίτερα και εναρμονισμένα με τη ροή του κειμένου.
Όσο εξελίσσεται η δράση του έργου, τα αρχαία μυστήρια «ξεγυμνώνονται» σιγά-σιγά μπρος στα μάτια του θεατή και του αποκαλύπτουν τον δρόμο προς τη θέωση, δίνοντάς του τη λύση στον πόλεμο ιδεών τον οποίο υφιστάμεθα.
Συμπερασματικά, θα λέγαμε πως ο Αντώνης Σπίνουλας κατόρθωσε να συλλέξει με τεράστια ευαισθησία τα καρκινώματα της κοινωνίας μας, να τα μεταμορφώσει σε χαρακτήρες και να τα παραθέσει «γυμνά» μπροστά μας δίνοντάς μας ένα μεγάλο μάθημα επιβίωσης. « Η επανάσταση των pornstars» είναι μια καλή αφορμή για να κάνουμε τη δική μας επανάσταση κόντρα στην κατάρρευση της κοινωνίας μας και στην αλλοτρίωση των αξιών και της ηθικής μας.
Στοιχεία παράστασης:
Συγγραφέας: Αντώνης Σπίνουλας
Σκηνοθεσία: Αντώνης Σπίνουλας – Νίκος Γιαννίκας
Σκηνικά-Κοστούμια: Μαρία Καραθάνου
Φωτισμοί: Ευάγγελος Ποιμενίδης
Μουσική-Ήχος: Νίκος Μπουγιούκος – Σωτηρία Κολόζου
Κίνηση: Μαριάννα Τσαγκαράκη
Βοηθοί Σκηνοθέτη: Κατερίνα Ζαχαράκη – Ηλίας Καλύβας
Ηθοποιοί (αλφαβητικά): Βουγιού Νίκη, Γεωργίου Αγγελίνα, Γιαννίκας Νίκος, Ζαχαράκη Κατερίνα, Θαρουνιάτη Όλγα, Θελούρας Βασίλης, Ιγνατιάδης Θεόδωρος, Νικολούλη Ράνια, Παπαδημητρίου Χριστίνα, Σπίνουλας Αντώνης, Τερζάκη Δάφνη.
