Το εμπροσθοβαρές σχέδιο των 300 δις Ευρώ που έχει επεξεργαστεί και θέλει να εφαρμόσει ο –από τον επόμενο μήνα- Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής έχει ήδη προκαλέσει τη σκληρή αντίδραση των συντηρητικών κύκλων της Ευρώπης. Σε πρώτη φάση ο Ζαν Κλωντ Γιούγκερ σχεδιάζει να διαθέσει 100 δις Ευρώ από τα 450 δις Ευρώ των διαθεσίμων του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ESM) ως εγγύηση για πολλαπλάσια χρηματοδότηση σημαντικών έργων υποδομής και ανάπτυξης από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων.
“Forget it Jean Claude!!” ήταν η άμεση αντίδραση του Γερμανού Υπουργού Οικονομικών Σόιμπλε όπως αποκαλύπτει σήμερα το Spiegel. Τα χρήματα του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας, προβλέπονται για τη διάσωση του ευρώ, λέει ο Βολφγκανγ Σόιμπλε. Αν χρησιμοποιήσουμε για άλλους σκοπούς τα χρήματα του ESM, λέει ο Γερμανός υπουργός και οι –δυστυχώς πάρα πολλοί σήμερα στην Ευρώπη- συνοδοιπόροι του, αυτό θα συνιστούσε κατάχρηση των κονδυλίων η οποία θα εξασθένιζε αισθητά την ικανότητα άμυνας έναντι των κερδοσκόπων σε περίπτωση που ξεσπάσει νέα κρίση του ευρώ.
Την ίδια ακριβώς εποχή, εδώ στην Ελλάδα, η δημόσια συζήτηση περιστρέφεται γύρω από επιδόματα και παροχές προς τις αδύναμες κοινωνικές ομάδες από λεφτά που δεν υπάρχουν. Η αντιπολίτευση κατέθεσε σχέδιο νόμου το οποίου δήθεν επαναφέρει τους μισθούς και την εργασιακή νομοθεσία στα πλαίσια του 2009.
Δηλαδή τότε ήταν ικανοποιητικό το καθεστώς στην αγορά εργασίας, με τα δανεικά λεφτά;
Δυστυχώς ουδείς προτείνει τρόπους για την αύξηση της παραγωγικότητας και της ανταγωνιστικότητας στην ελληνική οικονομία.
Η Ελλάδα σήμερα χρειάζεται ένα νέο οικονομικό μοντέλο που θα παράγει ανταγωνιστικά προϊόντα και υπηρεσίες για να διατηρηθεί το ευρωπαϊκό κοινωνικό κεκτημένο.
Το πολιτικό μας σύστημα προσπαθεί να μετριάσει τις εντυπώσεις μοιράζοντας επιδόματα και πενιχρές αυξήσεις μισθών επιλέγοντας τους … «ευνοούμενους» του, μια φορά τους ενστόλους μια άλλη τους συνταξιούχους, αργότερα κάποιες κατηγορίες δημοσίων υπαλλήλων…
Η Ελλάδα σήμερα είναι η μοναδική χώρα στην Ευρώπη που έχει στόχο για το μέλλον την επιστροφή στο παρελθόν.
Κοιτάμε πίσω διαρκώς και αγνοούμε τις θεαματικές εξελίξεις του παρόντος που οδηγούν σ’ ένα εντελώς διαφορετικό μέλλον…
