Δεν έλειψαν οι εντάσεις από την δίκη της Χρυσής Αυγής, αφού και σήμερα ξεκίνησε με καθυστέρηση περίπου δυο ωρών, καθώς και πάλι άργησε να προσέλθει στο δικαστήριο ο Γ. Ρουμπέκας, συνήγορος του Γιώργου Ρουπακιά.
Μάλιστα, η πρόεδρος του έκανε παρατήρηση σε έντονο ύφος, λέγοντας του:
Πρόεδρος: Θεωρείτε τη συμπεριφορά σας αυτή, σωστή;
Συνήγορος: Δεν είχα πρόθεση…
Πρόεδρος: Δεν τίθεται θέμα προθέσεως.
Συνήγορος: Ζητώ συγνώμη, δεν μπορώ να προβλέψω πάντα αστάθμητους παράγοντες, είχε μηχανική βλάβη το αυτοκίνητό μου. Σε κάθε περίπτωση να διορίσετε ένα άλλο συνάδελφο από τον κατάλογο για να συμπαρίσταται μαζί μου για τον Γ. Ρουπακιά.
Ωστόσο, δεν ήταν η μόνη παρατήρηση που έκανε η πρόεδρος του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Μαρίας Λεπενιώτη, καθώς στο δικαστήριο κλήθηκε σήμερα να καταθέσει η αστυνομικός που ήταν παρών την ώρα που ο 34χρονος μουσικός Παύλος Φύσσας, έπεφτε νεκρός από τις μαχαιριές του Γιώργου Ρουπακιά.
Η αστυνομικός της ομάδας ΔΙΑΣ Αγγελική Λεγάτου, η οποία το βράδυ της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα είχε πάρει εντολή να μεταβεί στην οδό Παν. Τσαλδάρη, μαζί με τέσσερις ακόμη συναδέλφους της κατάθεσε ότι όταν έφτασε στο σημείο, εκείνος είχε ήδη μαχαιρωθεί από τον Γιώργο Ρουπακιά.
Όπως είπε χαρακτηριστικά, η εικόνα που αντίκρισε ήταν «τέσσερα με πέντε άτομα να χτυπιούνται και να παίζουν ξύλο» και ότι κατάλαβε πως ο Π. Φύσσας ήταν μόνος απέναντι «στους άλλους τέσσερις. Φτάσαμε στο σημείο και είδαμε τέσσερα με πέντε άτομα να χτυπιούνται. Τραβήξαμε τον Φύσσα προς τα πίσω, γιατί ήταν ο πιο νευριασμένος, του είπαμε να ηρεμήσει. Μου λέει: “Εμένα ρε;” και σηκώνει τη μπλούζα του και είδαμε πως ήταν μαχαιρωμένος. Τον ρώτησα “ποιος σε μαχαίρωσε”; Μας έδειξε το Ρουπακιά που εκείνη την ώρα έφευγε προς το αυτοκίνητό του. Άνοιγε την πόρτα να μπει μέσα. Είπα στους συναδέλφους μου πως αυτός είναι ο δράστης και εκείνοι τον πλησίασαν και τον κατέβασαν από το αμάξι».
Η μάρτυρας κατέθεσε ότι ο δολοφόνος του Παύλου Φύσσα «ήταν ήρεμος κατά την αποχώρησή του, δεν έτρεχε», ενώ σε ερώτηση των αστυνομικών που τον συνέλαβαν ο Ρουπακιάς απάντησε πως μαχαίρωσε τον Φύσσα: «Γιατί χτύπησε κάτι δικούς μου».
Πρόεδρος: Κάνατε ό,τι μπορούσατε;
Αρκετές φορές η πρόεδρος ρώτησε τη μάρτυρα – αστυνομικό, αν εκείνο το βράδυ η ίδια και οι συνάδελφοί της λειτούργησαν σύμφωνα με τις υποχρεώσεις και τον όρκο τους, για να αποτρέψουν τη στυγερή δολοφονία.
«Κάναμε ό,τι καλύτερο μπορούσαμε, ήμασταν τέσσερις απέναντι σε 50 άτομα. Στις 17 Σεπτεμβρίου ήμουν σε υπηρεσία στο Κερατσίνι, με τους συναδέλφους μου, με δυο μηχανές. Μας δόθηκε σήμα από το κέντρο που έλεγε πως στην οδό Ιφιγενείας και Παν. Τσαλδάρη, 50 άτομα με ρόπαλα κατευθύνονται στην καφετέρια “Κοράλι”. Ξεκινήσαμε να πάμε. Αριστερά από την καφετέρια είχε τέσσερα με πέντε άτομα. Συζητούσαν ήρεμα. Στη δεξιά πλευρά είδαμε 40 με 50 άτομα, μαυροφορεμένοι, κάποιοι φορούσαν άσπρα κράνη και κάποιοι κρατούσαν πιθανόν ρόπαλα. Μετά από λίγα λεπτά έρχεται ένας κύριος και μας δηλώνει ότι είναι συνάδελφος και ότι συνέβη κάτι μεταξύ αναρχικών και χρυσαυγιτών, μια παρεξήγηση και ότι το περιστατικό έληξε», σημείωσε η ίδια.
«Τους ακολουθήσαμε και τότε άκουσα να φωνάζουν: “Πιάστε τους”. Έτρεχαν, φώναζαν και έβριζαν», είπε η αστυνομικός.
Πρόεδρος: Είδατε αυτούς τους 15 να τρέχουν και να βρίζουν. Δεν είδατε γιατί το έκαναν;
Μάρτυρας: Όχι. Ακολουθήσαμε τους 15 εγώ με το Δεληγιάννη και ο Τσολακίδης (σ.σ. επίσης αστυνομικοί της ΔΙΑΣ) έγραφε.
Πρόεδρος: Αυτό το βρίσκετε σωστό; Να τρέχουν και να φωνάζουν και ο Τσολακίδης να γράφει;
Μάρτυρας: Όχι δεν το βρίσκω σωστό. Καθώς ανέβαινα την Κεφαλληνίας ήρθε μια κοπέλα και μου τράβηξε το χέρι και μου είπε: «Πήγαινε, βαράνε την παρέα μου».
Πρόεδρος: Συγνώμη, από αυτούς τους 15, δεν ρωτήσατε έναν που πάει; Ποιοι είναι;
Μάρτυρας: Φωνάξαμε αστυνομία, σταματήστε. Δεν μας έδωσαν σημασία, μας προσπέρασαν.
Πρόεδρος: Φτάνετε Κεφαλληνίας και Τσαλδάρη. Τι βλέπετε;
Μάρτυρας: Υπήρχε μεγάλη ένταση, έτρεχαν άτομα αριστερά-δεξιά. Μια οχλαγωγία ένας χαμός. Τρέχανε και βρίζανε.
Πρόεδρος: Τι λέγανε βρίζοντας;
Μάρτυρας: Ελάτε εδώ ρε μαλάκες…
Πρόεδρος: Τι άλλο βλέπετε;
Μάρτυρας: Στον αριθμό 62 βλέπω 4 – 5 άτομα να τσακώνονται. Ήταν όλοι μαζί ένα κουβάρι. Χτυπιόντουσαν, κλωτσιές και μπουνιές. Φωνάξαμε «αστυνομία, σταματήστε». Όταν φτάσαμε στο σημείο και φωνάξαμε οι άλλοι που ήταν συγκεντρωμένοι, έφυγαν και έμειναν μόνο τα 4 με 5 άτομα.
Πρόεδρος: Τους 15 δεν τους προλαβαίνετε, που φεύγουν; Με τι ρυθμούς κινείστε; Εσείς θεωρείτε ότι οι κινήσεις που κάνατε ήταν αυτές που έπρεπε να κάνει ένας αστυνομικός;
Μάρτυρας: Κάναμε ό,τι μπορούσαμε.
Πρόεδρος: Πώς αυτό που έγινε θα μπορούσε να αποτραπεί;
Μάρτυρας: Εμάς το σήμα μας ήταν για άλλο σκοπό. Μας είπαν για 50 άτομα που θα πήγαιναν στο Κοράλλι. Ήμασταν 8 άτομα και ήταν 50. Καλέσαμε ενισχύσεις. Ήρθαν τα παιδιά μετά από πέντε λεπτά.
Πρόεδρος: Άλλο τρόπο είχατε για να δράσετε; Θεωρείτε ότι αυτό οφείλατε να κάνετε;
Μάρτυρας: Δεν είμαστε εκπαιδευμένοι για αυτό.
Πρόεδρος: Κάποιος έκανε λάθος πάντως. Ή αυτός που έκανε τη διαβίβαση ή εσείς.
Μάρτυρας: Έπρεπε να στείλουν την ομάδα ΔΕΛΤΑ, τα ΜΑΤ… Δεν είμαστε εκπαιδευμένοι για αυτό.
Πρόεδρος: Άλλο τρόπο δεν είχατε;
Μάρτυρας: Πιστεύω ότι κάναμε αυτό που μπορούσαμε, έγιναν όλα πολύ γρήγορα. Είμασταν τέσσερα άτομα και αυτοί 50. Κάναμε ό,τι καλύτερο.
Πρόεδρος: Πώς το εννοείται το καλύτερο; Χάνει ένας άνθρωπος τη ζωή του και καμία σύλληψη δεν είχε γίνει από αυτούς που τρέχουν;
Μάρτυρας: Θα μπορούσε να μην έχει συλληφθεί ο κατηγορούμενος.
Πρόεδρος: Θεωρείται ότι λειτουργήσατε σύμφωνα με τις υποχρεώσεις σας και τον όρκο σας;
Μάρτυρας: Φυσικά.
Πρόεδρος: Γιατί δεν πυροβολήσατε στον αέρα;
Μάρτυρας: Υπάρχει η δυνατότητα αυτή, αλλά υπήρχε αρκετός κόσμος και εγώ δεν θα το έκανα.
Σε άλλο σημείο της κατάθεσής της, η αστυνομικός υποστηρίζει: «Όλοι οι άλλοι έφυγαν και έμειναν μόνο ο Ρουπακιάς με τον Φύσσα. Είχαν πολύ μικρή απόσταση μεταξύ τους και πολύ ένταση. Πήγε ο ένας να χτυπήσει τον άλλον. Μίλαγε ο ένας προς το άλλον και τότε μπήκαμε ανάμεσά τους για να τους χωρίσουμε».
Πρόεδρος: Ένα αυτοκίνητο που έχει σταθμεύσει ανάμεσά τους, το είδατε;
Μάρτυρας: Ναι, το είδαμε. Φύγανε οι υπόλοιπο και έμειναν οι δυο. Τραβήξαμε το Φύσσα προς τα πίσω γιατί ήταν ο πιο νευριασμένος του είπαμε να ηρεμήσει. Μου λέει: «Εμένα ρε;». Σηκώνει τη μπλούζα και ήταν μαχαιρωμένος. Του λέω ποιος; Μας έδειξε το Ρουπακιά…
Πρόεδρος: Τελικά ποιος έβγαλε το Ρουπακιά από το αυτοκίνητό του;
Μάρτυρας: Ο Τσολακίδης και ο Δεληγιάννης και στην άλλη μεριά του αυτοκινήτου είδαν και το μαχαίρι.
Πρόεδρος: Τι είναι αυτό που πιστεύετε ότι παραλείψατε να κάνετε;
Μάρτυρας: Δεν ήμασταν εκπαιδευμένοι, θα μπορούσαν να στείλουν τα ΜΑΤ, τα ΥΜΕΤ ή τη ΔΕΛΤΑ, που είναι εκπαιδευμένοι.
Πρόεδρος: Αυτά τα 4- 5 άτομα που είπατε ότι είδατε να χτυπιούνται, τι εικόνα σας έδωσαν;
Μάρτυρας: Ότι ήταν ένας εναντίον τεσσάρων. Ο Φύσσας απέναντι στους άλλους.
Πρόεδρος: Φοβηθήκατε;
Μάρτυρας: Ναι.
Εισαγγελέας: Είδατε το μαχαίρι;
Μάρτυρας: Ναι, ήταν ένα μικρό μαχαιράκι.
Παράλληλα, η μάρτυρας ρωτήθηκε και για το πώς προέκυψαν τα δημοσιεύματα που την φέρουν να συλλαμβάνει εκείνη τον Ρουπακιά, απαντώντας μάλιστα ότι δεν γνωρίζει: «Ίσως επειδή ήμουν η μόνη γυναίκα και επειδή ήμουν στο σημείο και φώναζα».
