Στο ερώτημα αν η μείωση των παγκόσμιων εκπομπών των αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου επηρεάζει την ανάπτυξη, απάντησαν εμπειρογνώμονες με έκθεσή τους που δόθηκε στη δημοσιότητα σήμερα στην Κοπεγχάγη.
Οι προσπάθειες μείωσης των αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου θα μείωναν κατά 0,06 μονάδα τον παγκόσμιο ρυθμό ανάπτυξης, που υπολογίζεται ότι θα είναι ανάμεσα σε 1,6% και 3% ετησίως στη διάρκεια του 21ου αιώνα, αλλά «όσο περισσότερο περιμένουμε για να δράσουμε, τόσο πιο δαπανηρές θα είναι», υπογραμμίζουν οι εμπειρογνώμονες της Διακυβερνητικής Επιτροπής για την Αλλαγή του Κλίματος (IPCC).
«Έχουμε λίγο καιρό πριν εξαφανισθεί η δυνατότητα να παραμείνουμε κάτω από τους 2 βαθμούς Κελσίου», δηλώνει σε ανακοίνωσή του ο Ρατζέντρα Πατσάουρι, ο πρόεδρος της IPCC, στην πληρέστερη εκτίμηση για την κλιματική αλλαγή που δίνεται στη δημοσιότητα μετά το 2007. Η 40σέλιδη σύνθεση συνοψίζει 5.000 σελίδες εργασιών 800 επιστημόνων που είχαν ήδη δημοσιευθεί από τον Σεπτέμβριο του 2013.
Η διεθνής κοινότητα έχει θέσει ως στόχο της να διατηρήσει την παγκόσμια άνοδο της θερμοκρασίας κάτω από το όριο των 2 βαθμών Κελσίου, ώστε να περιορίσει τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής που συμβαίνει ήδη με πρωτοφανή ταχύτητα.
Για να τηρηθεί το όριο των 2 βαθμών Κελσίου, οι παγκόσμιες εκπομπές των αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου πρέπει να μειωθούν κατά 40% ως 70% από το 2010 ως το 2050 και να εξαλειφθούν πλήρως μέχρι το 2100.
«Έχουμε τα μέσα για να περιορίσουμε την κλιματική αλλαγή», εκτιμά ο Πατσάουρι, για τον οποίο «οι λύσεις είναι πολυάριθμες και επιτρέπουν τη συνεχή οικονομική και ανθρώπινη ανάπτυξη». «Το μόνο που έχουμε ανάγκη, είναι η βούληση να αλλάξουμε», προσθέτει.
Αν δεν τεθεί «υπό έλεγχο», η κλιματική αλλαγή θα έχει «σοβαρές, εκτεταμένες και αμετάκλητες» συνέπειες, αναφέρεται στην ανακοίνωση της IPCC.
Οι συγκεντρώσεις στην ατμόσφαιρα αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου έχουν φθάσει στα υψηλότερα επίπεδα των τελευταίων 800.000 ετών, σύμφωνα με την έκθεση, με αποτέλεσμα η μέση θερμοκρασία στην επιφάνεια της ξηράς και των ωκεανών να έχει αυξηθεί από το 1880 ως το 2012 κατά 0,85 βαθμό Κελσίου, μια άνοδος θερμοκρασίας που είναι πρωτοφανής.
«Η θερμοκρασία της ατμόσφαιρας και των ωκεανών έχει αυξηθεί, οι ποσότητες του χιονιού και του πάγου έχουν μειωθεί, η στάθμη της θάλασσας έχει ανέβει», υπογραμμίζει ο Τόμας Στόκερ, αντιπρόεδρος της IPCC.
Για τους συντάκτες της έκθεσης, «ο περιορισμός των επιπτώσεων από την άνοδο της θερμοκρασίας του κλίματος είναι ζήτημα δικαιοσύνης και απαραίτητος για να επιτευχθεί μια βιώσιμη ανάπτυξη και να εξαλειφθεί η φτώχεια».
Οι εμπειρογνώμονες υπογραμμίζουν πως οι πιο ευάλωτοι πληθυσμοί, ιδιαίτερα αυτοί των λιγότερο ανεπτυγμένων χωρών, θα έχουν λιγότερα μέσα για να αντιμετωπίσουν τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής.
Αυτή η παγκόσμια εκτίμηση της κατάστασης των γνώσεων για την κλιματική αλλαγή είναι η πέμπτη που δημοσιεύεται από την IPCC έπειτα από εκείνες του 1990, του 1995, του 2001 και του 2007.
