Με σχεδόν μηδενική αστυνόμευση, εγκληματικότητα και ανεργία η συγκεκριμένη πόλη της νότιας Ισπανίας περιγράφεται ως μια δημοκρατική και σοσιαλιστική ουτοπία.
Με μισθούς που φτάνουν τα 1.200 ευρώ και μια οικονομία που βασίζεται κυρίως στην αγροτική παραγωγή, η Μαριναλέντα αποτελεί ένα μικρό θαύμα. Όπως διαβάζουμε στο kalimeraellada.gr, όλα ξεκίνησαν το 1979 όταν εξελέγη για πρώτη φορά ο δήμαρχος της, Γκορντίγιο. Σχεδόν μια δεκαετία μετά και μετά από χρόνια αγώνων η Μαριναλέντα κατάφερε να πάρει από ένα γαιοκτήµονα 12.000 στρέµµατα γης και να δηµιουργήσει έναν αγροτικό συνεταιρισµό από τον οποίο ζει σήµερα σχεδόν όλο το χωριό. «Η γη δεν ανήκει σε κανέναν, η γη δεν αγοράζεται, η γη ανήκει σε όλους!», λέει ο δήµαρχος της πόλης.
Στον συνεταιρισµό Εl Ηumoso οι συνεταίροι εργάζονται 6½ ώρες την ηµέρα, από τη Δευτέρα ως το Σάββατο. Όλοι έχουν τον ίδιο µισθό, ανεξάρτητα από τη δουλειά που κάνουν. Οι συγκοµιδές συσκευάζονται στο µικρό εργοστάσιο Ηumar Μarinaleda που βρίσκεται στη µέση του χωριού και στο οποίο εργάζονται, περίπου 60 γυναίκες και 4-5 άνδρες.
Θα ήταν μια άχρηστη σπατάλη να έχουμε χωροφύλακες, λέει ο δήµαρχος. «Δεν έχουµε ούτε παπά – δόξα τω Θεώ!», προσθέτει γελώντας. «Εφαρµόζουµε µια συµµετοχική δηµοκρατία, αποφασίζουµε για όλα, από τους φόρους ώς τις δηµόσιες δαπάνες, σε µεγάλες συνελεύσεις. Πολλά κεφάλια δίνουν πολλές ιδέες», λέει ο Γκορντίγιο. «Ξέρουµε πως οι άνθρωποι µπορούµε να δουλεύουµε και για άλλες αξίες, όχι αποκλειστικά για το χρήµα».
Όσον αφορά πως γιορτάζουν το Πάσχα, η μικρή πόλη εκπλήσσει πάλι τους πάντες. Αντί για θρησκευτικές τελετές, προτιμούν να γιορτάζουν με πάρτι την ειρήνη. «Ο δήµαρχός τους είναι τρελός», λένε στο γειτονικό χωριό. «Ενώ εµείς οι άλλοι Ισπανοί κάνουµε θρησκευτικές λιτανείες, εκείνοι κάνουν επί 5 µέρες πάρτι».
