Σε κρίσιμο σταυροδρόμι βρίσκεται η Νέα Δημοκρατία, καθώς κλείνει ένας κύκλος επτά μηνών και ένας άλλος, πολύ μεγαλύτερος, ανοίγει για τη νέα ηγεσία, μετά την προ ημερών εγκατάστασή της στα νέα, λιτά γραφεία του κόμματος επί της οδού Πειραιώς στο Μοσχάτο.
Και βρίσκεται σε κρίσιμο σταυροδρόμι, γιατί όσο οι πολιτικοί αντίπαλοι αναπτύσσουν σενάρια κατά της νέας ηγεσίας, όσο μιλούν ακόμη και για διάσπαση του κόμματος και όσο τα μείζονα παραμένουν κρίσιμα και ανοιχτά, η αξιωματική αντιπολίτευση οφείλει να χαράξει τη δική της στρατηγική, που δεν μπορεί να είναι άλλη παρά στρατηγική νίκης.
Μια στρατηγική την οποία αναμένεται να αναπτύξει ο πρόεδρος του κόμματος, Κυριάκος Μητσοτάκης,στη ΔΕΘ, όπου και θα παρουσιάσει τους βασικούς άξονες του κυβερνητικού προγράμματος της νέας ΝΔ.
Της Νέας Δημοκρατίας που αλλάζει. Γιατί το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης αλλάζει.
Όχι γιατί μετακομίζει και πηγαίνει σε καινούργια κτήρια, πιο ταπεινά και οικονομικά, ούτε γιατί ο πρόεδρος του κόμματος επικοινωνεί μέσω Facebook και άλλων κοινωνικών δικτύων τις δραστηριότητές του. Αλλάζει γιατί ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι αποφασισμένος να δώσει νέα πνοή στο κόμμα,στο πλαίσιο της δημιουργίας ενός μοντέρνου, δημοκρατικού, ευρωπαϊκού κόμματος, που είναι ικανό να αναλάβει την εξουσία και να προσφέρει κάτι καλό στη χώρα.
Το αν όλες οι πρωτοβουλίες,οι αποφάσεις και οι ενέργειες του προέδρου του κόμματος τυγχάνουν της αποδοχής της συντριπτικής πλειοψηφίας των πολιτών, που κινούνται στον ευρύτερο δημοκρατικό, φιλελεύθερο χώρο (και όχι μόνο), και της έγκρισης όλων των βουλευτών και κομματικών στελεχών είναι άλλο θέμα.
Αλλά εκ του αποτελέσματος κρίνεται. Και το «αποτέλεσμα» είναι ότι, υπό τις σημερινές συνθήκες, πρέπει πρώτα να πείσει ότι αλλάζει προς το καλύτερο και μετά να κερδίσει το «στοίχημα», που δεν είναι άλλο από το να νικήσει ο Μητσοτάκης τον Τσίπρα στις επόμενες εκλογές, όποτε και αν αυτές διεξαχθούν. Αυτό είναι εφικτό, τουλάχιστον έτσι δείχνουν όλες οι δημοσκοπήσεις. Να κερδίσει όμως με τέτοιο «σκορ», ώστε να μπορέσει να σχηματίσει βιώσιμη κυβέρνηση. Και βιώσιμη κυβέρνηση σημαίνει ότι η ΝΔ πρέπει να αγγίξει το 33%, για να είναι «κυρίαρχος» του παιχνιδιού.
Αυτό δεν το έχει «πιάσει» σήμερα, βάσει των δημοσκοπήσεων. Για να κερδίσει αυτό το 33% κατ’ ελάχιστον, η ΝΔ πρέπει να συσπειρώσει όσους την ψήφισαν τον Ιανουάριο του 2015 και να κερδίσει επιπλέον άλλες 355.000 ψηφοφόρους.
Άρα, η ΝΔ χρειάζεται να ξαναχτίσει βήμα-βήμα κοινωνικές πλειοψηφίες. Να μετατρέψει τη μεγάλη πτώση του ΣΥΡΙΖΑ σε σαφή «δυναμική» για την ίδια. Χρειάζεται να μεταπείσει 350 με 400.000 ψηφοφόρους.
Αυτούς που, απογοητευμένοι από προηγούμενες πολιτικές, λοξοδρόμησαν υπακούοντας σε λαϊκισμούς και ανεκπλήρωτες υποσχέσεις. Πώς θα το πετύχει αυτό;
Οι 25.000 πολίτες που μπήκαν και ψήφισαν στην ηλεκτρονική διαβούλευση της ΝΔ έδειξαν τον δρόμο. Πρότειναν, ουσιαστικά, αυτό που θα πρέπει να είναι το κυβερνητικό πρόγραμμα του κόμματος. Είπαν στον κ. Μητσοτάκη, δηλαδή, ότι θα ήθελαν να κυβερνήσει.
Απαιτείται, είπαν, μια ρεαλιστική, χωρίς λαϊκισμούς πολιτική. Απαιτείται γενναία ανανέωση σε ιδέες και πρόσωπα. Απαιτείται (είπαν) συστράτευση όλων των δημοκρατικών δυνάμεων ευρωπαϊκού προσανατολισμού. Αποκλεισμοί και διαχωρισμοί του τύπου «μητσοτακικοί», «καραμανλικοί», «σαμαρικοί», «μεϊμαρακικοί» δεν χωρούν. Ανανέωση ναι, αλλά όχι αποκλεισμοί ικανών και έμπειρων πολιτικών προσώπων.
Απαιτείται (είπαν και ψήφισαν) η εφαρμογή ενός κυβερνητικού προγράμματος που θα περιλαμβάνει όλες τις πολιτικές, κοινωνικές και οικονομικές εξελίξεις. Χειροπιαστή και συγκεκριμένη προοπτική! Δηλαδή να την καταλαβαίνουν όλοι και να λέει κάτι σε όλους. Και ρεαλιστική. «Εξειδικευμένα προγράμματα». Όχι «αναλυτικές λύσεις» σε χρόνια δυσεπίλυτα προβλήματα. Κατανοητά και εφικτά πράγματα.
Σήμερα στην κοινωνία επικρατεί κλίμα απογοήτευσης και καχυποψίας απέναντι στην κυβέρνηση.Ο πρόεδρος της ΝΔ,αφού θεωρεί ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ δεν μπορεί να μακροημερεύσει, ζητά τη διεξαγωγή πρόωρων εκλογών, επιχειρώντας να κερδίσει την εμπιστοσύνη του ελληνικού λαού,την οποία έχασε ο κ. Τσίπρας.
Δεν θα το πετύχει όμως τάζοντας και υποσχόμενος τα ανεκπλήρωτα.Θα το πετύχει με το να διαμορφώσει ένα πλατύ μεταρρυθμιστικό μέτωπο, μια συμμαχία δύσκολων αποφάσεων και επιλογών, ικανή να πείσει την κοινωνία για το δέον γενέσθαι στη χώρα.Και όπως εξομολογείται: «Δεν είμαι ο αντι-Τσίπρας, αλλά το ακριβώς ανάποδο του Τσίπρα» , προσβλέποντας σε μια νέα εποχή «μετα-λαϊκισμού».
Αυτή θα είναι η στρατηγική του κ. Μητσοτάκη. Αυτήν και θα αναπτύξει στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης.Και με αυτή θα θελήσει να κερδίσει την εμπιστοσύνη του ελληνικού λαού. Μπορεί να την κερδίσει.
Προσφυγή στις κάλπες: Δεν είναι η καλύτερη λύση.
Σχεδόν έναν χρόνο μετά τη δεύτερη εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ και τα σενάρια περί πρόωρης προσφυγής στις κάλπες επανέρχονται… δριμύτερα. Δεν είναι γιατί προβάλλει το αίτημα για εκλογές η ΝΔ.
Δεν είναι γιατί ο, κατά δήλωσή του, «φίλος του πρωθυπουργού» Βασίλης Λεβέντης κάθε τόσο προβλέπει εκλογές. Είναι διότι οι κυβερνώντες σήμερα αμφιταλαντεύονται. Καρκινοβατούν στις ράγες του δικού τους μνημονίου, πειραματίζονται με την οικονομία, αλώνουν το Δημόσιο και δίνουν την εικόνα ότι δεν θέλουν να χάσουν εντελώς την εξουσία, ακόμη και όταν θα έχουν χάσει τις επόμενες εκλογές.
Βέβαια, αυτήν τη στιγμή η προσφυγή στις κάλπες δεν θα ήταν και η καλύτερη λύση για την επίλυση των προβλημάτων που αντιμετωπίζει η χώρα. Εξάλλου, κανείς δεν εύχεται να αποτύχει –και μάλιστα παταγωδώς– η σημερινή κυβέρνηση. Ούτε ο κ. Τσίπρας έχει όφελος να παραδώσει μια κατεστραμμένη οικονομία, αλλά ούτε και ο κ. Μητσοτάκης να παραλάβει καμένη γη. Μια μίνιμουμ εθνική συνεννόηση των κομμάτων για τα βασικά μεγέθη του προϋπολογισμού και για τους στόχους που πρέπει να επιτευχθούν απαιτείται αυτήν τη στιγμή. Αλλά αυτό προϋποθέτει πάνω απ’ όλα ειλικρινή διάθεση από την πλευρά της κυβέρνησης και όχι λασπολογία και διχαστική πολιτική.
Αυτά που προέχουν τώρα είναι μια ξεκάθαρη πολιτική κατεύθυνση για το πού πρέπει να πάει η χώρα τα επόμενα χρόνια και ποιο πρέπει να είναι το εθνικό και όχι το κομματικό «αφήγημα».Είναι η τήρηση των συμφωνιών με τους δανειστές, η χρηστή και ορθή διαχείριση της καθημερινότητας,ώστε να αρθούν οι κοινωνικές αδικίες.
Του Φώτη Σιούμπουρα
