Το τελευταίο διάστημα παρακολουθούμε ένα ασφυκτικό πρέσινγκ από τον ΣΥΡΙΖΑ προς το ΚΙΝΑΛ. Σαφής στόχος του, όχι η απλή απορρόφηση κάποιων δυνάμεων, αλλά το λιώσιμο του ΚΙΝΑΛ. Βρίσκει και τα κάνει βέβαια, αφού έγιναν όλα τα λάθη που θα μπορούσαν να γίνουν από τη συγκρότηση αυτού του νέου φορέα μέχρι σήμερα, ώστε η ελπίδα χιλιάδων πολιτών να μετατραπεί σε άγχος επιβίωσης, σε έναν χρόνο και κάποιους μήνες.
Ωστόσο ο σαφής στόχος του Μαξίμου είναι αυτός, μέσα στην αγωνιώδη προσπάθεια να μειώσει τη διαφορά από τη ΝΔ, αφού αυτή παίρνει πια θηριώδεις διαστάσεις.
Η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί να εμφανιστεί ως κάτι που δεν είναι και σε αυτό την βοηθούν πρόθυμα στελέχη που είδαν ή ισχυρίζονται ότι είδαν το φως το αληθινό ξαφνικά και ενώ μέχρι προχθές ασκούσαν σκληρότατη κριτική για τον βίο και την πολιτεία της. Αυτά τα στελέχη και ηγετικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ μιλάνε πια για την ανάγκη να δημιουργηθεί ένας σύγχρονος προοδευτικός πόλος που να αντιπαρατεθεί δήθεν κατά τις Ακροδεξιάς, που εκφράζει… ο Κυριάκος Μητσοτάκης!
Πρόκειται ή για πολιτική σχιζοφρένεια ή για τυχοδιωκτική συνεύρεση που δεν στηρίζεται σε καμιά πολιτική, ιδεολογική βάση και όλοι αυτοί καμώνονται πως ξεχνάνε ότι ήταν ακριβώς ο ΣΥΡΙΖΑ που συγκυβέρνησε με την Ακροδεξιά για τέσσερα ολόκληρα χρόνια και πως η κυβέρνηση στέκεται ακόμα λόγω ψήφων ακροδεξιών!
Όλοι αυτοί ξεχνούν ότι Σοσιαλδημοκρατία σημαίνει ταύτιση με τον πολιτικό φιλελευθερισμό, την προάσπιση της Δημοκρατίας και των θεσμών. Σημαίνει ευαισθησία για τα ανθρώπινα δικαιώματα και προσήλωση στην αναζήτηση πολιτικών και κοινωνικών συναινέσεων. Υπεράσπιση της μεικτής οικονομίας και των διαρθρωτικών αλλαγών που οδηγούν σε βιώσιμη ανάπτυξη και δικαιότερη κατανομή του παραγόμενου πλούτου, με το κράτος να διαδραματίζει ρυθμιστικό ρόλο.
Τι σχέση έχει ο ΣΥΡΙΖΑ με όλα αυτά; Ας σκεφτούμε την υπεράσπιση Μαδούρο, την αθλιότητα στη Μόρια, το χτύπημα της Δικαιοσύνης –των θεσμών–, των ΜΜΕ, τον κρατισμό του, την άρνησή του να ιδρυθούν ιδιωτικά πανεπιστήμια και άλλα πολλά. Σε αυτά ας προσθέσουμε τον λαϊκισμό, τον τυχοδιωκτισμό και τη σταθερή προσπάθεια διχασμού του λαού. Μπορεί κάποιοι να τα ξεχνούν, ωστόσο όλα τα πεπραγμένα του ΣΥΡΙΖΑ δεν φαίνεται να διαπνέονται και πολύ από τις αρχές της Σοσιαλδημοκρατίας. Όποιος πιστεύει το αντίθετο ή επηρεάστηκε από την ευκολία για ψευδαισθήσεις του Αλ. Τσίπρα ή αναζητά θαλπωρή.
Και εκεί που γίνεται αυτή η θεωρητική συζήτηση, εμφανίζεται ο Πολάκης που με το γνωστό, ολοκληρωτικής αντίληψης, στιλ του παίρνει τηλέφωνο τον κεντρικό τραπεζίτη και δείχνει την αδιαφορία του σε κανόνες, θεσμούς. Παρανομεί ανοικτά και ποδοπατά κάθε δημοκρατική λειτουργία με την πλήρη στήριξη του Αλ. Τσίπρα, του Μαξίμου και του ΣΥΡΙΖΑ. Τι δεν κατάλαβαν κάποιοι; Βλέπουν άραγε πουθενά σεβασμό της Δημοκρατίας, των θεσμών; Δεν βλέπουν πουθενά θεσμική εκτροπή;
Και εκεί που γίνεται αυτή η θεωρητική συζήτηση, δίνονται στη δημοσιότητα τα sms μεταξύ του τ. υπουργού Άμυνας και του τ. υπουργού Εξωτερικών, την περίοδο που χαρούμενοι συνυπήρχαν και συγκυβερνούσαν με υπερηφάνεια. Θα δει κάποιος σε αυτά φράσεις όπως «η εμπλοκή σου με τις βίζες και με τον συνέταιρο του Σόρος, με τον Πλατή, θα ψαχτεί και αλίμονο αν έχεις κάνει συναλλαγή» ή «μαζέψου, γιατί θα σε τελειώσω». Μάλιστα, αυτοί οι δύο φερόμενοι ως κορυφαίοι Υπουργοι μάς κυβερνούσαν. Σας θυμίζουν αυτοί οι διάλογοι λειτουργία κυβέρνησης ή μαφίας;
Τελικά, πιστεύω ότι χρειάζεται ότι χρειάζεται προοδευτικός πόλος που θα υπερασπιστεί την Δημοκρατία, τους θεσμούς, και θα προωθήσει την ανάπτυξη οδηγώντας σε στρατηγική ήττα τον λαϊκισμό, τις δυνάμεις που ρέπουν σε εκτροπές και διχασμό της κοινωνίας. Αυτή την ανάγκη πρέπει να εκφράσει το ΚΙΝΑΛ, καθορίζοντας με ποιους θα πάει και ποιους θα αφήσει. Η ύπαρξή του συνιστά αναγκαιότητα, αλλά αυτή έχει προϋποθέσεις και σαφείς δεσμεύσεις για το μέλλον.
Διαφορετικά…
του Ζαχαρία Ζούπη
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο
