Του Πέτρου Κουσουλού
Ακόμη και κοινοτικά κονδύλια για «μεταποιήσεις» εισέπραττε πασίγνωστη αλυσίδα φούρνων, οι ιδιοκτήτες της οποίας κατηγορούνται ως οι «εγκέφαλοι» πολυμελούς κυκλώματος σωματεμπορίας, που δρούσε ανεξέλεγκτο στη χώρα μας. Στις 20 Απριλίου, στην αίθουσα του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων, αναμένεται να πέσει η αυλαία της επιχείρησης «Λευκός άρτος».
Στο εδώλιο του κατηγορουμένου κάθονται συνολικά 23 άτομα, μεταξύ των οποίων και ο γνωστός «φούρναρης», ο οποίος κατηγορείται, μαζί με τον αδελφό του, ως ο επικεφαλής του κυκλώματος. Στην απολογία του υποστήριξε ότι τα στριπτιτζάδικα, στα οποία χόρευαν οι αλλοδαπές καλλονές, τα άνοιξε για τα μάτια μιας Ρουμάνας. Τη γνώρισε, την ερωτεύτηκε, αλλά εκείνη δεν ήθελε να ασχοληθεί με τους φούρνους. Και έτσι της άνοιξε τα στριπτιτζάδικα. Το κατηγορητήριο είναι βαρύ. Ωστόσο, στη δίκη που διεξάγεται αυτές τις ημέρες ουσιαστικά δεν υπάρχουν μάρτυρες κατηγορίας.
Η επιχορήγηση
«Τα λεφτά είναι πολλά, Άρη», θα μπορούσε να είναι ο τίτλος του συγκεκριμένου αστυνομικο-δικαστικού θρίλερ, με το πλούσιο παρασκήνιο και τις ισχυρές «φιλίες», που παίζεται εδώ και χρόνια. Ο κύριος Α., ο γνωστός «αρτοποιός» και πρώην ιδιοκτήτης στριπτιτζάδικων, απασχόλησε τις Αρχές με νέα σύλληψη και μερικά χρόνια αργότερα από τον «Λευκό άρτο», το 2010. Από τα ντοκουμέντα που αποκαλύπτει το «Π», προκύπτει ότι η επιχείρησή του κατόρθωνε να «σαρώνει» ακόμη και στα κοινοτικά κονδύλια, παρότι ο ίδιος ήταν δις υπόδικος και, σύμφωνα με τα πολυσέλιδα δικόγραφα, χρησιμοποιούσε τις επιχειρήσεις του για να ξεπλένει χρήμα από τη μαστροπεία, αλλά και ως βιτρίνα για τις νυχτερινές δουλειές του.
Συγκεκριμένα, το υπουργείο Ανάπτυξης επιβράβευσε την αλυσίδα φούρνων με 207.424 ευρώ για τη μεταποίηση στις νέες συνθήκες! Τα χρήματα προέρχονται, φυσικά, από τα κοινοτικά κονδύλια και τα ερωτήματα, τα οποία προκύπτουν, είναι πολλά. Πώς και γιατί; Όμως, η ιστορία δείχνει ότι ο θαυματουργός «φούρναρης» είχε πολλές και καλές γνωριμίες, ακόμη και με Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, οι οποίες «κυνηγούσαν» τους σωματέμπορους!
Η ΜΚΟ για τις «κακοποιημένες» που χόρευαν στα στριπτιτζάδικα του «φούρναρη»
Η ιστορία έχει ως εξής: Πριν από μια οκταετία, ένας άνδρας, ο οποίος είχε καταδικαστεί σε ποινή κάθειρξης 34 ετών ως ο βιαστής και ο δουλέμπορος δύο Ρουμάνων καλλονών τις οποίες φέρεται να κακοποιούσε συστηματικά, άνοιξε τον ασκό του Αιόλου για να αποκαλυφθεί μια πολύ μεγάλη «φάμπρικα». Εκείνη της εκδόσεως αδειών παραμονής στην Ελλάδα μέσω στημένων καταγγελιών όμορφων αλλοδαπών κοριτσιών ότι δήθεν έπεφταν θύματα σεξουαλικής κακοποίησης.
Οι δύο Ρουμάνες που τον έστειλαν στη φυλακή τον κατήγγειλαν ως μαστροπό, τον Μάιο του 2006. Λίγες ημέρες αργότερα, και συγκεκριμένα στις 24 Μαΐου 2006, με πράξη της εισαγγελέως Πρωτοδικών Αθηνών, οι δύο κοπέλες χαρακτηρίστηκαν «θύματα εμπορίας ανθρώπων» και έλαβαν άδεια παραμονής στη χώρα μας. Στη συνέχεια, φιλοξενήθηκαν στη ΜΚΟ ως κακοποιημένες, αλλά ως εκ θαύματος βρέθηκαν λίγο καιρό μετά (στις 15 Ιουλίου 2006) να χορεύουν αισθησιακούς χορούς στο στριπτιτζάδικο του επιχειρηματία-«φούρναρη», ο οποίος αποτελούσε τον βασικό χορηγό της ΜΚΟ. Από την κακοποίηση και τους βιασμούς… στο στριπτίζ!
Στο πρωτόδικο δικαστήριο, η μία από τις δύο Ρουμάνες, η οποία είχε φιλοξενηθεί στον ξενώνα της ΜΚΟ και στη συνέχεια χόρευε αισθησιακούς χορούς, προσήλθε και κατέθεσε ότι όλα όσα είχε καταγγείλει ήταν ένα ψέμα. Στο Εφετείο, ο υποτιθέμενος δράστης δικαιώθηκε και, μάλιστα, αθωώθηκε πανηγυρικά. Στο μεσοδιάστημα, είχε καταφέρει να συνεισφέρει στην ελληνική Δικαιοσύνη στοιχεία-σοκ για τη σχέση τής ΜΚΟ και του «φούρναρη» – ιδιοκτήτη των στριπτιτζάδικων!
Οι καταγγελίες του στάθηκαν αφορμή να ανοίξει εισαγγελική έρευνα. Στο μικροσκόπιο της Δικαιοσύνης μπήκε η σχέση που είχε η πρόεδρος του Δικτύου με τον «φούρναρη». Η απαρχή, για να ξετυλιχθεί το κουβάρι της περίεργης σχέσης μιας γυναίκας, που «κυνηγούσε» τους σωματέμπορους, και του «μαστροπού»-χορηγού του Δικτύου, που είχε ως αποτέλεσμα να ασκηθεί δίωξη και στους δύο για τα κακουργήματα της σωματεμπορίας και της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, ήταν μια ανώνυμη επιστολή που έφθασε στον πρώην εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, κ. Γιώργο Σανιδά.
Σε αυτήν αναφερόταν ότι μεταξύ της ΜΚΟ και του χορηγού-«μαστροπού» υπήρχε μια πολύ βρόμικη συναλλαγή: ο επιχειρηματίας πάσαρε αλλοδαπές καλλονές στο Δίκτυο, οι οποίες καθοδηγούνταν να καταγγείλουν διάφορους ανθρώπους που είχαν σχέσεις για κακοποίηση, με απώτερο σκοπό να χαρακτηριστούν ως θύματα, να πάρουν άδεια παραμονής στη χώρα μας και να μπορούν ελεύθερα να χορεύουν στα στριπτιτζάδικα του επιχειρηματία! Ότι, δηλαδή, η ΜΚΟ είχε μετατραπεί σε ένα «παραμάγαζο», το οποίο χρησιμοποιείτο από μαστροπούς, προκειμένου οι δίμετρες καλλονές να εργάζονται νόμιμα στις επιχειρήσεις τους, δια της οδού του χαρακτηρισμού τους ως «θύματα εμπορίας ανθρώπων».
Με αυτόν τον τρόπο, αναφερόταν στην ανώνυμη επιστολή, ότι κερδισμένοι ήταν και οι δύο. Και η ΜΚΟ, η οποία αποδείκνυε ότι παρείχε έργο, και οι «μαστροποί». «Χαμένες» και εξαπατημένες ήταν, όμως, οι ελληνικές αρχές που έδιναν άδεια παραμονής (καλή τη πίστη) σε πρόσωπα που δεν είχαν κακοποιηθεί ποτέ, αλλά και οι πολίτες που καταγγέλθηκαν και διασύρθηκαν ως βιαστές και σωματέμποροι μόνο και μόνο για να διευκολυνθεί το κύκλωμα.
Θορυβημένος από τη σοβαρότητα της καταγγελίας, ο Γιώργος Σανιδάς έδωσε εντολή για διενέργεια κατεπείγουσας προκαταρκτικής εξέτασης στην εισαγγελέα Εφετών, κα Βιργινία Σακελλαροπούλου, η οποία μέσω της δικαστικής έρευνας κατέληξε στο συμπέρασμα ότι συντρέχουν προϋποθέσεις για άσκηση ποινικής δίωξης για κακουργήματα τόσο κατά της προέδρου της ΜΚΟ όσο και του επιχειρηματία. Διαβίβασε, λοιπόν, τον ογκώδη φάκελο της δικογραφίας, αλλά και το πόρισμά της στην τότε εισαγγελέα Πρωτοδικών, κα Ελένη Ράικου, η οποία άσκησε κακουργηματικές διώξεις τόσο στην πρόεδρο της ΜΚΟ όσο και στον χορηγό-επιχειρηματία και ανέθεσε την υπόθεση σε τακτικό ανακριτή.
Την πρόεδρο της ΜΚΟ και τον «φούρναρη» δεν έκαψαν μόνο οι «χοροί» των –υποτίθεται– κακοποιημένων γυναικών, αλλά και το οικονομικό αλισβερίσι που είχαν αναπτύξει μέσω των δωρεών, αλλά και των προσωπικών δανείων που βρέθηκαν στη δικογραφία. Χαρακτηριστικότερο όλων είναι το παραστατικό με την καρτέλα λογαριασμού της ΜΚΟ για το έτος 2005. Σε αυτό το έγγραφο αναφέρονται λεπτομερώς οι δωρεές που έγιναν προς το Δίκτυο, αλλά και οι επιχορηγήσεις ύψους 40.000 ευρώ που έλαβε από το υπουργείο Εξωτερικών και τη Γενική Γραμματεία Ισότητας.
Στις χορηγίες, λοιπόν, η αλυσίδα με τα αρτοποιεία του επιχειρηματία έχει περίοπτη θέση. Στις 11/2/2005 προχώρησε σε δωρεά ύψους 2.000 ευρώ, στις 17/6/2005 300 ευρώ, στις 5/7/2005 300 ευρώ, στις 23/8/2005 και πάλι 300 ευρώ, στις 27/9/2005 300 ευρώ και στις 16/11/2005 και πάλι 300 ευρώ. Παράλληλα, από άλλα στοιχεία της δικογραφίας εμφανίζεται ο εν λόγω χορηγός να εξόπλισε τη ΜΚΟ και με τηλεφωνικό κέντρο, συνολικής αξίας 1.320 ευρώ, ενώ υπάρχει και το προσωπικό δάνειο ύψους 7.000 ευρώ, που εισέπραξε προσωπικά η πρόεδρος από τον επιχειρηματία!
Μάλιστα, η αβρότητα μεταξύ του Δικτύου και του εν λόγω χορηγού φαίνεται πως ήταν τόσο μεγάλη, με αποτέλεσμα η ΜΚΟ στο επίσημο σάιτ της, στις 6 Ιουλίου 2007, να νιώθει την ανάγκη να ευχαριστήσει δημόσια το αρτοποιείο τόσο για τις χορηγίες του όσο και για την αρωγή στη στήριξη του θύματος.
*Ρεπορτάζ από την έντυπη έκδοση της εφημερίδας το «Παρασκήνιο» που κυκλοφόρησε το Σάββατο 4 Απριλίου.
