Νέα συνάντηση θα έχουν την Τετάρτη οι υπουργοί Ευκλείδης Τσακαλώτος και Γιώργος Σταθάκης με το «κουαρτέτο» των θεσμών στη διάρκεια της οποίας αναμένεται να ξεκαθαρίσει πόσο πιθανό είναι να κλείσει άμεσα η συμφωνία.
Εφόσον οι προσδοκίες της κυβέρνησης για επίτευξη συμφωνίας μέσα στο προσεχές επταήμερο δεν επιβεβαιωθούν τότε είναι πιθανό να αναζητήσουμε νέο πρόγραμμα γέφυρα.
Το «κουαρτέτο» αναμένεται έως τις 11 Αυγούστου να καταθέσει θετική εισήγηση για το νέο δάνειο και τα μέτρα που θα το συνοδεύουν, ώστε η συμφωνία να ψηφιστεί από το ελληνικό και τα ξένα κοινοβούλια στις 18 ή τις 19 Αυγούστου.
Παρά το γεγονός πως η ελληνική κυβέρνηση εμφανίζεται συγκρατημένα αισιόδοξη για την πορεία των διαπραγματεύσεων η αλήθεια είναι πως οι δανειστές κρατούν ακόμα κλειστά τα χαρτιά τους.
Στις συναντήσεις με τους υπουργούς Οικονομικών και Οικονομίας τηρούν στάση αναμονής και κυρίως ακούν θέλοντας πριν παρέμβουν να σχηματίσουν σφαιρική εικόνα για τις επιδιώξεις και τις διαθέσεις της ελληνικής κυβέρνησης.
Καλό κλίμα και… ανοιχτές πληγές
Το καλό κλίμα δεν πρέπει να μας κάνει να ξεχνάμε τις ανοιχτές πληγές της διαπραγμάτευσης που είναι αρκετές και σημαντικές.
-Στο τραπέζι βρίσκεται το «ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα» που θα ισχύσει μετά την κατάργηση του ΕΚΑΣ. Αν και το εγγυημένο εισόδημα θα αφορά όλους, ενώ το ΕΚΑΣ που καταργείται καλύπτει πολύ πιο λίγους, η κυβέρνηση φρόντισε η ίδια να «δαιμονοποιήσει» το μέτρο αλλά τώρα καλείται να το υπογράψει και να το υποστηρίξει στη Βουλή.
– Τα θέματα απονομής Δικαιοσύνης που θα συζητηθούν το απόγευμα, «πονάνε» εξίσου την κυβέρνηση, γιατί προβλέπουν πλειστηριασμούς εξπρές, αλλά και μέτρα αντιμετώπισης των δικαστικών αποφάσεων που ακυρώνουν μέτρα λιτότητας που έχουν συμφωνηθεί, όπως οι περικοπές σε μισθούς και συντάξεις.
– Επίσης θα συζητηθούν εκ νέου τα Εργασιακά. Ειδικά για τις ομαδικές απολύσεις, η ελληνική πλευρά δεν επιθυμεί την παραμικρή μεταβολή, αλλά το ΔΝΤ έχει πάντα τα σχέδιά τους για πλήρη απελευθέρωσή τους. Για τις συλλογικές συμβάσεις, οι δανειστές δεν έχουν πει «όχι» στη συνεργασία και με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Κοινωνικών Δικαιωμάτων (εκτός του Διεθνούς Γραφείου Εργασίας -ILO). Η Επιτροπή αυτή όμως έχει εκδώσει και αρκετές καταδικαστικές αποφάσεις για μνημονιακά μέτρα στις χώρες σε κρίσης, κάτι που δεν αποκλείεται να προκαλέσει νέες επιπλοκές.
– Το μακροοικονομικό σενάριο μένει ανοιχτό – ουσιαστικά δεν έχει ακόμα καν συζητηθεί. Ανοιχτό παραμένει και θέμα της μείωσης του μισθολογικού κόστους στο δημόσιο. Όσο αυτά βρίσκονται στον αέρα και δεν αποφαίνονται οι θεσμοί αν «βγαίνει» το ελληνικό πρόγραμμα (δηλαδή πόσα δισεκατομμύρια πρέπει να δοθούν στη χώρα και με ποιους όρους, ποια πλεονάσματα, ποια ύφεση και ποια μέτρα μπορεί να εξασφαλιστεί η αποπληρωμή τους) μικρή σημασία θα έχει η όποια συμφωνία διαπιστώνεται σε άλλα επί μέρους ζητήματα όπως τα σχέδια ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών, η νομική μορφή που θα λάβει το νέο «υπερταμείο» αποκρατικοποιήσεων κλπ).
– Ενστάσεις υπάρχουν και για τη νομική υπόσταση που θα λάβει το νέο «υπερταμείο» των 50 δισ. Τα προβλήματα δεν είναι ανυπέρβλητα και κανείς δεν υιοθέτει ως τώρα ακραίες θέσεις όπως π.χ. για μεταφορά της έδρας του στο Λουξεμβούργο. Υπάρχουν όμως δύο διαφορετικές προσεγγίσεις που θα πρέπει να ξεπεραστούν με «άνωθεν» εντολές, είτε από τη μια πλευρά, είτε από την άλλη.
