Άννα Καραμανλή, υποψήφια βουλευτής Β΄Αθηνών, ΝΔ
Συνέντευξη στην Άννα Καραβοκύρη
«Έγιναν λάθη που εμφανίστηκαν στους πολίτες σαν δίκαιη πολιτική», δηλώνει η υποψήφια βουλευτής Β’ Αθήνας Άννα Καραμανλή στο «Π», ασκώντας κριτική στην οικονομική πολιτική που εφάρμοσε η κυβέρνηση, όσον αφορά τον ΕΝΦΙΑ, την υπερφορολόγηση και τους ανέργους. «Κάποια μέτρα, τα βρήκα εντελώς παράλογα ή εντελώς σοσιαλιστικά» τονίζει η ίδια, επισημαίνοντας ότι το διακύβευμα της 25ης Ιανουαρίου είναι αν η χώρα θα πάει μπροστά ή πίσω.
Κατά τη γνώμη σας, ποιο είναι το πραγματικό διακύβευμα αυτών των εκλογών;
Αν η χώρα θα πάει μπροστά ή θα γυρίσει πίσω. Ξέρετε, η Ελλάδα δεν χρεοκόπησε λογιστικά το 2010, είχε «χρεοκοπήσει» πολύ νωρίτερα, δέκα χρόνια πριν κατά τη γνώμη μου, όταν μπαίνοντας στο ευρώ παρέμεινε μια βαθιά κρατικιστική και μη ανταγωνιστική οικονομία που παρήγαγε ελάχιστα και κατανάλωνε πολλά.
Από το 2004 έως το 2009,όμως, είχαμε κυβέρνηση ΝΔ. Τι κάνατε για να αλλάξετε αυτό το μοντέλο;
Κάναμε πολλά προς τη σωστή κατεύθυνση, αλλά δεν ήμασταν ούτε όσο αποφασιστικοί ούτε όσο ανατρεπτικοί έπρεπε. Τότε, απέναντί μας ήταν το ΠΑΣΟΚ με τον Γιώργο Παπανδρέου και να σας θυμίσω ότι κατέβαινε ο ίδιος και τα πρωτοκλασάτα στελέχη του σε δρόμους και λιμάνια, στηρίζοντας τους συνδικαλιστές σε κάθε αίτημα. Ναι, παραδέχομαι ότι έπρεπε να τολμήσουμε περισσότερα παρά το πολιτικό κόστος, διότι σήμερα θα είχαμε δικαιωθεί, αλλά δείτε ακόμη και τώρα πόσο ισχυρός είναι ο λαϊκισμός τού «λεφτά υπάρχουν» σε άλλη μορφή.
Είστε από τους βουλευτές που διαμαρτυρήθηκαν έντονα για την πολιτική λιτότητας που εφάρμοσε το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης…
Δεν διαμαρτυρήθηκα για το σύνολο της οικονομικής πολιτικής, αλλά για πολύ συγκεκριμένα μέτρα, τα οποία βρήκα εντελώς παράλογα ή εντελώς σοσιαλιστικά. Δηλαδή, να χειροκροτήσω για τον ΕΝΦΙΑ με αυτούς τους συντελεστές και αυτές τις αντικειμενικές αξίες επί των οποίων υπολογίζεται ο φόρος; Να χειροκροτήσω για τη φορολόγηση ανέργων με βάση κριτήρια διαβίωσης; Λες και το να έχω ένα σπίτι και ένα αυτοκίνητο, αλλά να έχω χάσει τη δουλειά μου τιμωρείται με φόρο εισοδήματος! Αυτά ήταν μεγάλα λάθη και κυρίως εμφανίστηκαν στον κόσμο σαν σωστές πολιτικές. Ξέρετε, όλοι μας δεχόμαστε μια προσωρινή θυσία, να βάλουμε πλάτη, ακόμη και όταν δεν έχουμε, για την πατρίδα. Μπορούμε,όμως, να δεχτούμε ως «δίκαιες» φορομπηχτικές πολιτικές και,μάλιστα, με μόνιμο χαρακτήρα, που οδήγησαν πάνω από 1εκατ. νοικοκύρηδες ανθρώπους να χρωστάνε στην Εφορία και να τους κυνηγάνε σαν εγκληματίες;
Θεωρείτε ότι υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης και παροχών;
Ασφαλώς υπάρχουν και εξαγγέλθηκαν ήδη από τον Αντώνη Σαμαρά, με την προϋπόθεση,όμως, ότι δεν θα τιναχθούν όλα στον αέρα. Τώρα που, για πρώτη χρονιά, είδαμε την ανάπτυξη να επιστρέφει έστω και δειλά, την ανεργία να χαμηλώνει κατά δύο μονάδες και την αγορά να ανοίγει επιτέλους, όπως φάνηκε και από τους καταναλωτικούς δείκτες. Εμένα, λοιπόν, αν με φοβίζει κάτι, αυτό είναι η επιστροφή στο 2010. Δεν θέλω να ζήσουμε άλλα πέντε χρόνια αγωνίας και στερήσεων, ενώ μπορούμε να βγούμε επιτέλους από τον κλοιό της λιτότητας και της υπερφορολόγησης.
Ως νέος άνθρωπος και νέα πολιτικός, ποιο είναι το όραμά σας για την επομένη της 25ης Ιανουαρίου;
Ως νέα πολιτικός, μια και εκλέχθηκα το 2012 για πρώτη φορά, θέλω ειλικρινά να δω ξανά τα χαμόγελα γύρω μου, στις δικές μου γειτονιές, εκεί που περπατάω και ζω, στη Β΄Αθήνας. Χαμόγελα αισιοδοξίας για τα δύσκολα που τελειώνουν, χαμόγελα ηρεμίας, γιατί αυτή η πολιτική ένταση –που έχει ξεφύγει εντελώς– είναι απαράδεκτη. Έχω παιδιά και ονειρεύομαι, όπως όλοι μας, να ζήσουν σε μια χώρα με ασφάλεια, ηρεμία, ελπίδα και προοπτική. Δεν θέλω άλλου τύπου «εμφυλίους», δεν θέλω μίση και πάθη σε μια ευρωπαϊκή χώρα τον 21ο αιώνα, δεν θέλω άλλες ψεύτικες ελπίδες για μερικές ψήφους και άλλα πειράματα στις πλάτες μας. Ξέρετε, όταν έχει ζήσει κανείς δουλεύοντας σκληρά από τα 18, όπως εγώ, έχει ανέβει σκαλί-σκαλί χωρίς να τον έχουν εκτοξεύσει προς τα πάνω και δεν περιμένει από την πολιτική να γίνει «κάποιος», τότε αγωνίζεται πολύ διαφορετικά και ονειρεύεται άλλα πράγματα: ανθρώπινα και απλά…
*Συνέντευξη από την έντυπη έκδοση της εφημερίδας « Το Παρασκήνιο» που κυκλοφόρησε το Σάββατο 17 Ιανουαρίου 2015.
