Η κυβέρνηση, ως άλλος Ναζωραίος, έρχεται προς το «εκούσιον πάθος» των 5,4 δισ. ευρώ, καταστρατηγώντας όλες τις προεκλογικές της δεσμεύσεις και επιβάλλοντας φόρους δυσβάστακτους στο σύνολο σχεδόν της ελληνικής κοινωνίας.
Το Μέγαρο Μαξίμου ομνύει στη συμφωνία της 12ης Ιουλίου, με στόχο να εμφανιστεί αξιόπιστος εταίρος, τηρώντας τα συμπεφωνημένα,και διά αυτής της πολιτικής στρατηγικής να κλείσει η πολλά υποσχόμενη αξιολόγηση, η οποία με τη σειρά της θα ανοίξει τη συζήτηση για την απομείωση-διευθέτηση του χρέους.Ο πρωθυπουργός και οι επιτελείς του έχουν «εθίσει» τους βουλευτές τους ώστε να ψηφίσουν τα επώδυνα μέτρα, σε ένα νομοσχέδιο που θα έρθει στη Βουλή κατά τη Μεγάλη Εβδομάδα των Παθών του Ιησού Ναζωραίου και του ελληνικού λαού ταυτόχρονα. Επιπλέον, το Μαξίμου προσπαθεί να επικοινωνήσει την ίδια πολιτική φιλοσοφία και στην κοινωνία, προκειμένου να σταθεί όρθια, παρά τη σκληρή πολιτική λιτότητας που υλοποιείται.
Στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ πιστεύουν ακράδαντα πως με την αξιολόγηση και τη συνεπαγόμενη –κατ’ αυτούς και σύμφωνα με τις υποσχέσεις των εταίρων– απομείωση του χρέους (με τον όποιο τρόπο διευθέτησης, ονομαστική ελάφρυνση ή επιμήκυνση αποπληρωμής σε συνδυασμό με περίοδο χάριτος και θεαματική μείωση των επιτοκίων) θα δημιουργηθεί κλίμα σιγουριάς και αισιοδοξίας, το οποίο με τη σειρά του θα προκαλέσει «έκρηξη» της οικονομικής δραστηριότητας και προσέλκυση επενδύσεων.
Ο Αλέξης Τσίπρας, μιλώντας στα μέλη της Ομάδας Εργασίας της Επιτροπής Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής (ECON) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, για την παρακολούθηση του ελληνικού προγράμματος και των επιπτώσεών του, εξέφρασε τη σαφή αισιοδοξία του: «Η Ελλάδα βρίσκεται στο τέλος ενός δύσκολου δρόμου, έρχεται επιτέλους η στιγμή της ανάκαμψης της ελληνικής οικονομίας». «Βρισκόμαστε πολύ κοντά στην ολοκλήρωση της συμφωνίας με τους εταίρους, που θα φέρει έκρηξη επενδύσεων», δήλωσε ο υπουργός Επικρατείας, Νίκος Παππάς, μιλώντας σε εκδήλωση της BritishAmericanTobacco για τη δημιουργία διαμετακομιστικού κέντρου στον Πειραιά.
Τι λένε οι Ευρωπαίοι
Η αισιόδοξη προσδοκία της κυβέρνησης ενισχύεται και από σειρά θετικών δηλώσεων Ευρωπαίων αξιωματούχων. Ο εκπρόσωπος της Κομισιόν, Ντέκλαντ Κοστέλο, μετέφερε, μέσω του Δημήτρη Παπαδημούλη, την εκτίμηση ότι «σε έναν μήνα μπορεί να έχει κλείσει και το θέμα της αξιολόγησης, αλλά και του χρέους, καθώς υπάρχει διάθεση πλέον και από το ΔΝΤ να υπάρξει συμφωνία στη βάση των όσων υπεγράφησαν το περασμένο καλοκαίρι».
Στο ανωτέρω περιγραφέν κλίμα, «θα έχουμε κλείσει (σ.σ. τις διαπραγματεύσεις) έως τις 15 Απριλίου, γιατί μετά έχουμε τη Σύνοδο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου», δήλωσε με νόημα στους δημοσιογράφους κορυφαίο στέλεχος του οικονομικού επιτελείου της κυβέρνησης που συμμετείχε στη συνεδρίαση του Κυβερνητικού Συμβουλίου Οικονομικής Πολιτικής και συνέχισεεπισημαίνοντας πως «αν κλείσει το Ασφαλιστικό και το δημοσιονομικό, ουσιαστικά θα έχει κλείσει η αξιολόγηση». Εξήγησε, δε, πως η κυβέρνηση έχει δεχθεί ότι πρέπει να ληφθούν μέτρα 3% του ΑΕΠ, που αποτελούσε και τους υπολογισμούς της Κομισιόν, και όχι 4,5%, που έλεγε το ΔΝΤ.
Το καλό και το κακό σενάριο
Πέραν των όποιων προσδοκιών και αισιόδοξων εκτιμήσεων των επιτελών του Μεγάρου Μαξίμου, είναι σαφές πως υπάρχουν και έχοντες εντελώς διαφορετική άποψη για τα μελλούμενα.
- Το καλό σενάριο
Όλα βαίνουν κατ’ευχήν. Επιτυγχάνεται η αξιολόγηση και οι εταίροι και δανειστές ανοίγουν το θέμα «απομείωση χρέους». Το εν λόγω σενάριο μπορεί να έχει, όπως υποστηρίζουν οι πιο δύσπιστοι, συγκρατημένοι και σκεπτικιστές, τις εξής οικονομικές και πολιτικές εξελίξεις:
Γίνεται άμεσα αποδεκτή, από τους εταίρους και δανειστές, η αξίωση του ΔΝΤ για σημαντική ελάφρυνση του χρέους.
Σε μια τέτοια περίπτωση, αναμφίβολα, θα έχει επικρατήσει ο αμερικανικός παράγοντας, ο οποίος με δημόσιες δηλώσεις του υπουργού Οικονομικών,Τζακ Λιου, στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων της αμερικανικής Γερουσίας δήλωσε πως «το ΔΝΤ δεν θα συμμετάσχει στο ελληνικό πρόγραμμα χωρίς προηγούμενη σημαντική ελάφρυνση του χρέους».
Σε αυτή την περίπτωση, τρεις εξελίξεις μπορεί να επισυμβούν:
1α): Ο πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, εμφανίζεται ως «θριαμβευτής» και έχει σαφέστατα μια άνεση πολιτικών κινήσεων,που μπορεί να οδηγήσουν σε έναν δομικό ανασχηματισμό του κυβερνητικού σχήματος, ή ακόμα και σε ένα αιφνίδιο «στήσιμο» της εκλογικής κάλπης. Η υλοποίηση του εν λόγω υποσεναρίου θα ερμηνευτεί και ως ένδειξη εμπιστοσύνης των δύο μεγάλων κέντρων –Ουάσινγκτον και Βερολίνου– στο πρόσωπο του Έλληνα πρωθυπουργού.Πολλοί, δε, στέργουν να ερμηνεύσουν εκ των προτέρων ότι μια τέτοια εξέλιξη θα σήμαινε και υποχωρήσεις, στις οποίες θα έχει ενδώσει ο Αλέξης Τσίπρας στα εθνικά μας θέματα, Κυπριακό, Σκοπιανό, Αιγαίο.
1β): Οι δανειστές υποχωρούν, μεν, στην απαίτηση της Ουάσινγκτον για «σημαντική ονομαστική ελάφρυνση του χρέους», αλλά θέτουν ως «προϋπόθεση υλοποίησης» μια κυβέρνηση «ευρέως πέλματος», πλατιάς κοινωνικής αποδοχής.Σε μια τέτοια περίπτωση, η Οικουμενική προβάλλει ως πιο πιθανή εξέλιξη. Το εσωτερικό πολιτικό παιχνίδι θα εξαντληθεί στην ονοματολογία για τον πρωθυπουργό και τους υπουργούς. Όπως, επίσης, εκμυστηρεύονται κορυφαίοι επιτελείς σε Μαξίμου -Κουμουνδούρου, ο Τσίπρας «ασμένως» θα δεχόταν να ήταν ο ίδιος πρωθυπουργός μιας τέτοιας κυβέρνησης εθνικής σωτηρίας. Θα ερμηνευόταν ως επιβράβευση της πολιτικής του.
1γ): Δανειστές και εταίροι ανοίγουν, μεν, το ζήτημα χρέους, αλλά παραπέμπουν την οριστική λύση στις ευρωπαϊκές καλένδες. Μια τέτοια εξέλιξη θα δημιουργούσε κυβερνητικούς τριγμούς. Ο πρωθυπουργός θα επεδίωκε τη διεύρυνση της κυβερνητικής πλειοψηφίας σε όμορους χώρους, ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι, με αμφίβολα αποτελέσματα αποδοχής.
- Το κακό σενάριο
Σε αυτή την περίπτωση, οι δανειστές αθετούν την υπόσχεσή τους και δεν ανοίγουν το ζήτημα «απομείωση χρέους». Είναι σαφές πως μια τέτοια εξέλιξη –η οποία θεωρείται απευκταία στο Μέγαρο Μαξίμου– θα άφηνε μετέωρους πρωθυπουργό, κυβέρνηση και συγκυβερνώντα κόμματα, με απρόβλεπτες και επίσης ανεξέλεγκτες συνέπειες, πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές. Η Ελλάδα θα εμφανιζόταν στον διεθνή περίγυρο ως μια χρεοκοπημένη χώρα, η οποία υπάρχει εν ζωή μόνο για να εξυπηρετεί το χρέος της, και είναι προφανώς αντιμέτωπη και ευάλωτη ανά πάσα στιγμή με «γκρίζα» και αναπάντεχα σενάρια, σε θέματα εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής.
Πολιτική αστάθεια – Δημοψήφισμα
Στο κλίμα που θα δημιουργούσε η αθέτηση της υπόσχεσης των δανειστών για διευθέτηση του χρέους, θα προέκυπτε και η άμεση κυβερνητική κρίση. Σε μια τέτοια περίπτωση «διαλύονται κυβέρνηση και ΣΥΡΙΖΑ», παραδέχονται πολλοί από την Κουμουνδούρου. Οι φωνές, που υπογείως ακούγονται ήδη στην πλατεία Κουμουνδούρου, θα γίνονταν κραυγές κατά των δανειστών. Η πρώτη ομάδα που θα κατήγγειλε τους δανειστές θα ήταν οι «53» και ο άτυπος επικεφαλής της, Ευκλείδης Τσακαλώτος. Υπουργοί, όταν ερωτώνται για ένα τέτοιο ενδεχόμενο –αθέτησης της υπόσχεσης των δανειστών για διευθέτηση του χρέους–, αποφεύγουν να απαντήσουν ευθέως και υποστηρίζουν πως οι δανειστές «δεν θα μπορούν να κάνουν αλλιώς».Πάντως, από ακριτομυθίες στους διαδρόμους της Βουλής, πολλοί δεν αποκλείουν ο Αλέξης Τσίπρας να καταγγείλει τους εταίρους ευθέως και να προκαλέσει δημοψήφισμα για την παραμονή της χώρας ή όχι στη ζώνη του ευρώ. Είναι μια ακραία εκδοχή, αλλά δεν μπορεί να αποκλειστεί μέσα στα πολλά ακραία που ακούγονται και γίνονται στις μέρες μας…
Του Γιάννη Σπ. Παργινού
Από την έντυπη έκδοση της εφημερίδας Παρασκήνιο που κυκλοφόρησε το Σάββατο 2/4
