Είναι προφανές ότι η χώρα δεν μπορεί να ζήσει επί μακρόν σε κατάσταση γενικευμένης ανασφάλειας. Εδώ που φθάσαμε, τα πράγματα είναι εξαιρετικά απλά. Μέσα στις επόμενες ώρες, στην κυριολεξία, η κυβέρνηση είτε θα υπογράψει… ό,τι της βάλουν μπροστά της είτε θα αναλάβει την ευθύνη να οδηγήσει τη χώρα σε πιστωτικό γεγονός. Τρίτη εκδοχή δεν φαίνεται στον ορίζοντα. Όσο περνάει ο καιρός και το ελληνικό πρόβλημα δεν βρίσκει λύση μακράς πνοής, τα πάντα μπορεί να συμβούν οποιαδήποτε στιγμή με οποιαδήποτε αφορμή.
Ο καθένας αντιλαμβάνεται ότι η υπερέκθεση στο τυχαίο και στο απρόβλεπτο μόνο δυσμενείς εξελίξεις μπορεί να φέρει σε μια χώρα όπως είναι η Ελλάδα, όπου οι εσωτερικοί κίνδυνοι ανθούν και οι διεθνείς περισσεύουν.
Είναι βέβαια γνωστό πως ο χρόνος τελειώνει. Τον Ιούνιο το τρέχον πρόγραμμα εξαντλείται. Χωρίς νέα συμφωνία, η Ελλάδα μένει απόλυτα εκτεθειμένη, χωρίς δικούς της πόρους και χωρίς πρόσβαση στις αγορές.
Στην περίπτωση αυτή, η πτώχευση μπορεί να θεωρείται δεδομένη, με συνέπειες που δεν είναι δυνατόν να αποδοθούν με ακρίβεια. Όμως, τι εξυπηρετεί αλήθεια αυτή η δημόσια επίδειξη «τσαμπουκά», που παραπέμπει στο «κλειστόν λόγω χρέους»; Εξυπηρετεί κάποιο συμφέρον της χώρας και των πολιτών η τροφοδότηση των διεθνών μέσων ενημέρωσης, από ελληνικά χείλη, με τη θεωρία της χρεοκοπίας; Εξυπηρετεί αυτό τη διαπραγματευτική τακτική της χώρας; Πιέζονται η Μέρκελ, ο Ολάντ και η Λαγκάρντ, όταν το λέει δημόσια οΒούτσης, ενώ το έχουν ακούσει κατ’ ιδίαν από τον Τσίπρα; Αν πρόκειται για διαπραγματευτική τακτική, με στόχο να πιεστούν οι δανειστές, ο μόνος χαρακτηρισμός που ταιριάζει σ’ αυτήν είναι «βλακώδης».
Αν τα εκστομίζουν εξ ιδίας πρωτοβουλίας, νομίζοντας ότι βοηθούν έτσι την κυβέρνηση, απλώς δεν ξέρουν τι λένε. Αν –τρίτο και χειρότερο– παίζουν το προπαγανδιστικό παιχνίδι για να «ντοπαριστούν» οι οπαδοί, ώστε να αντέξουν τις διαψεύσεις που θα ακολουθήσουν, δεν χρειάζεται κανένα σχόλιο.
Η χρεοκοπία της χώρας δεν είναι παιχνίδι για τα κομματικά όργανα και δεν προσφέρεται για δηλώσεις και «προβλέψεις» χάριν επικοινωνιακών παιγνίων.Στο σημείο που βρισκόμαστε, με άδεια τα κρατικά ταμεία, με την οικονομία να στενάζει από την αβεβαιότητα και την έλλειψη ρευστότητας, περιθώρια για παιχνίδια με την πτώχευση, για καθυστερήσεις και πολύ περισσότερο για ναυάγιο στις διαπραγματεύσεις δεν υπάρχουν. Οποιαδήποτε άλλη λύση εκτός της συμφωνίας θαείναι καταστροφική και για τη χώρα και για τους πολίτες που υποφέρουν.
Οι ασκήσεις κομματικής ισορροπίας πρέπει να δώσουν τη θέση τους σε καθαρές αποφάσεις και λύσεις.Μπορεί οι δύο κόσμοι στον ΣΥΡΙΖΑ να έχουν ακόμη την πολυτέλεια να συγκρούονται, αλλά οι πολίτες γνωρίζουν ή νιώθουν ότι η καταστροφή (θα) είναι μία.Γι’ αυτό και ο πρωθυπουργός, που ανέλαβε σε μια δύσκολη στιγμή τις τύχες της χώρας, έχει και την ευθύνη να δώσει τέλος στη σημερινή αβεβαιότητα, αγνοώντας το πολιτικό κόστος, αλλά και τις φωνές ορισμένων κομματικών φίλων του,που αδιαφορούν ή αγνοούν τις συνέπειες μιας ρήξης με την Ευρώπη. Προκειμένου να κλείσουν και κάποια στόματα που μόνο ζημιά στο εθνικό συμφέρον προκαλούν,η κυβέρνηση και προσωπικά ο πρωθυπουργός επιβάλλεται να δώσουν εγκαίρως, εντός των επόμενων λίγων ημερών, λύση καθαρή και ευθεία.
Ή να ολοκληρώσουν τη διαπραγμάτευση, αναλαμβάνοντας και την ευθύνη των μέτρων που θα τη συνοδεύουν ή να δηλώσουν ότι δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους στο παρόν ευρωπαϊκό και διεθνές περιβάλλον και να καλέσουν τον ελληνικό λαό να κάνει τις επιλογές του. Άλλες ενδιάμεσες λύσεις, που θα αναιρούν στρατηγικές επιλογές δεκαετιών ερήμην του ελληνικού λαού, προφανώς δεν μπορούν να υπάρξουν.
